Η Κύπρος "πουλήθηκε" επί θητείας του "εθνάρχη" (;) Κ. Καραμανλή...
Συνθήκη Ζυρίχης
Οι πολιτικές ευθύνες του Καραμανλή ξεκινούν από το 1955.Όταν εξήγγειλε τις προγραμματικές δηλώσεις της κυβέρνησης του (10/2/1955), ο Άγγλος πρέσβης Τσαρλς Πικ τηλεγραφούσε με ανακούφιση στο Λονδίνο πως ο νέος πρωθυπουργός δεν ανέφερε ούτε μία φορά τις λέξεις «Αυτοδιάθεση» και «Ένωση». Αλλά και ως υπουργός της Ε.Ρ.Ε φέρεται να δήλωσε ότι «επί του Κυπριακού θα κατεβάλλετο προσπάθεια εξουδετερώσεως των αντιδράσεων της κοινής γνώμης προς συμβιβαστική επίλυση τούτου» («Νεολόγος» Πατρών 21/12/1958).
Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής μαζί με τους Αβέρωφ και Μακάριο, εξέτρεψε τον αγώνα από την Ένωση, αντιμετωπίζοντας με αλλεργία ένα αίτημα που σε τελευταία ανάλυση ήταν παλλαϊκό και πανεθνικό.
Οι πολιτικές ευθύνες του Καραμανλή ξεκινούν από το 1955.Όταν εξήγγειλε τις προγραμματικές δηλώσεις της κυβέρνησης του (10/2/1955), ο Άγγλος πρέσβης Τσαρλς Πικ τηλεγραφούσε με ανακούφιση στο Λονδίνο πως ο νέος πρωθυπουργός δεν ανέφερε ούτε μία φορά τις λέξεις «Αυτοδιάθεση» και «Ένωση». Αλλά και ως υπουργός της Ε.Ρ.Ε φέρεται να δήλωσε ότι «επί του Κυπριακού θα κατεβάλλετο προσπάθεια εξουδετερώσεως των αντιδράσεων της κοινής γνώμης προς συμβιβαστική επίλυση τούτου» («Νεολόγος» Πατρών 21/12/1958).
Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής μαζί με τους Αβέρωφ και Μακάριο, εξέτρεψε τον αγώνα από την Ένωση, αντιμετωπίζοντας με αλλεργία ένα αίτημα που σε τελευταία ανάλυση ήταν παλλαϊκό και πανεθνικό.
Υπήρξε «...επιπόλαιος διαχειριστής του Κυπριακού, γιατί κατόρθωσε, αντί μονίμων διευθετήσεων, να παράγει μόνο στιγμιαίες κρίσεις, που θα είχαν αποφευχθεί αν ο Καραμανλής και οι συνεργάτες του δεν έσπευδαν να «τακτοποιήσουν» το Κυπριακό με τον ίδιο τρόπο που το διευθέτησαν το Φεβρουάριο του 1959. Ούτε είναι δύσκολο να κατανοήσει κανείς γιατί ο Καραμανλής κατηγόρησε μόνο τους Τούρκους και τον Ιωαννίδη το 1974, ενώ αποσιώπησε τα δικά του χονδροειδή σφάλματα...» (Κων/νου Καρέτσου, «Οι Έλληνες στα πολιτικά άγκιστρα σελ.136»).
Στις 13/8/1974, ενώ πλησιάζει ο Αττίλας 2,ο Καραμανλής γράφει στον Κίσσινγκερ πως αν οι Τούρκοι επιτεθούν «...και η Ελλάς βρεθεί του διλήμματος «πόλεμος ή ταπείνωση» κατ’ανάγκη θα προτιμήσουμε τον πόλεμο. Όσον αφορά εμένα προσωπικώς, θα αντιμετωπίσω το δίλλημα ή να αποδεχθώ τον πόλεμο ή να παραιτηθώ.»
Τελικά βέβαια ο Καραμανλής ούτε θα πολεμήσει ούτε θα παραιτηθεί!!Η θέση του πρωθυπουργού ότι δεν είχε τη δύναμη να αλλάξει τους στρατηγούς του, διότι δήθεν θα τον ανέτρεπαν, είναι αμφίβολης εγκυρότητας.
Οι καταθέσεις των
Παρά την πλήρη αδράνεια και εγκατάλειψη της μαχόμενης Κύπρου,πράξεις που θα διατηρήσουν τον Κωνσταντίνο Καραμανλή μόνιμο υπόλογο απέναντι στην Ιστορία και το Έθνος, αυτός θα ζητήσει λίγες μόνο μέρες μετά την τραγωδία με θράσος «…από τον Ελληνισμό της Κύπρου συστράτευση, σωφροσύνη και εμπιστοσύνη στην Ελλάδα».
Ουδέποτε στο μέλλον θα επισκεφθεί την Κύπρο!
* Διατείνεται ενδεικτικά ο Χαρ. Παλαϊνης προς τον Ι.Βαρβιτσιώτη κατά την συγκρότηση του «Φακέλλου της Κύπρου»: «Κανείς διοικητής ή αξιωματικός δεν εσκέφθη τις ώρες εκείνες να κάνει πραξικόπημα και να ανατρέψει την κυβέρνηση» (ΠΟΝΤΙΚΙ,31/10/1988)
ΥΓ: Σαφέστατα δεν είχε μόνο ο Καραμανλής ευθύνες για την τραγωδία της Κύπρου. Όμως δεν μπορεί να αγνοηθούν και οι δικές του.
Πηγή: «Επίτομη Ιστορία της Κύπρου»
Συγγραφέας: Στ.Καρκαλέτσης
http://kostasxan.blogspot.gr/
H ΚΥΠΡΟΣ ΠΟΥΛΗΘΗΚΕ ΕΠΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ Α΄
«Η Κύπρος κείται μακράν»
Ενώ όλοι λένε με πάρα πολύ ευκολία, ότι η Χούντα πρόδωσε την Κύπρο, κανείς από όλους αυτούς δεν λέει τι έπραξε η μεταπολιτευτική Ελλάδα, η δημοκρατία δηλαδή, για την Κύπρο!
Δεν έπραξε απολύτως τίποτα, δεν έριξε ούτε μια ντουφεκιά και η Κύπρος έμεινε μόνη και αβοήθητη στις «ειρηνικές» ορέξεις των «αδελφών μας» Τούρκων.
Ο Καραμανλής ο Α΄ βροντοφώναξε το περίφημο «Η Κύπρος κείτε μακράν!» Όταν όμως υπέγραφε τις προδοτικές συμφωνίες Ζυρίχης-Λονδίνου και έβαλε ταφόπλακα στην Ένωση με την Ελλάδα, τότε ήταν κοντά η Κύπρος;
Την άνοιξη του 1987 ο Ανδρέας Παπανδρέου, Πρωθυπουργός τότε, αποφάσισε να ανοίξει τον «φάκελο της Κύπρου» και συνέστησε Κοινοβουλευτική Επιτροπή που έλαβε καταθέσεις από όλους τους πρωταγωνιστές της περιόδου εκείνης, συμπεριλαμβανομένων των Γ. Παπαδόπουλου και Δ. Ιωαννίδη. 131 άτομα κατέθεσαν και η Επιτροπή κατέθεσε τα δύο πορίσματά της (ένα του ΠΑΣΟΚ και ένα της ΝΔ) στις 31/10/1988 στον Γιάννη Αλευρά, πρόεδρο, της Βουλής τότε.
Τα δύο πορίσματα ήταν πάνω από 250 σελίδες το καθένα, και ήταν για γέλια. Ρίχνουν τις ευθύνες στους Αμερικανούς, στους Άγγλους, ακόμη και στους… Σοβιετικούς! Φταίνε όλοι οι άλλοι και οι δυο «εθνάρχες», Καραμανλής ο Α΄ και Μακάριος, δεν έχουν ΟΥΔΕΜΙΑ ΕΥΘΥΝΗ!
Ο «φάκελος της Κύπρου» αντί να ανοίξει, όπως είχε υποσχεθεί ο Ανδρέας Παπανδρέου, έκλεισε οριστικά. Αλήθεια, τήρησε ποτέ ο Ανδρέας την υπόσχεσή του; Κανείς δεν έμαθε τι κατέθεσαν οι πρωταγωνιστές της Κυπριακής τραγωδίας, Ιωαννίδης, Μπονανός, Αραπάκης, Παπανικολάου, Γεωργίτσης και υπόλοιποι.
Η Βουλή απαγορεύει μέχρι σήμερα, 22 χρόνια μετά, την πρόσβαση του οποιουδήποτε στο υλικό των καταθέσεων που έλαβε η Επιτροπή για τον «φάκελο της Κύπρου». Οι καταθέσεις θεωρούνται άκρως απόρρητες και δεν πρόκειται να δουν το φως ούτε στα επόμενα 50 χρόνια και όσοι γνωρίζουν πρόσωπα και καταστάσεις ισχυρίζονται, ότι: «οι καταθέσεις αυτές δεν υπάρχουν διότι το πολιτικό κατεστημένο φρόντισε να τις πολτοποιήσει. Από τα πράσινα και μπλε γελοία πορίσματα δεν λένε λέξη για τις ευθύνες του Καραμανλή του Α΄. Μόνο του ΠΑΣΟΚ κάτι λέει για την Ροζαλία. Όσοι γνωρίζουν, ξέρουν και… ποιος (και όχι ποια) είναι η Ροζαλία.
Την άνοιξη του 1988, κι ενώ η Επιτροπή για τον «φάκελο» είχε ολοκληρωθεί από τις καταθέσεις, έγινε στη Βουλή συζήτηση σε επίπεδο Πολιτικών Αρχηγών για την τραγωδία της Κύπρου.
Σε αυτή την ιστορική συνεδρίαση, ο Ε. Αβέρωφ ανέλαβε να μας εξηγήσει πόσο ανίκανη ήταν η Ελλάδα το καλοκαίρι του 1974 να πολεμήσει την Τουρκία και επομένως είχε δίκαιο ο Καραμανλής ο Α΄, όταν είπε «η Κύπρος κείται μακράν». Ο Αβέρωφ τότε ήταν Υπουργός Εθνικής Αμύνης και επίτιμος πρόεδρος της Ν.Δ.
Εκείνη η ομιλία δεν δημοσιεύτηκε ποτέ στην τύπο. Την παρουσιάζουμε σήμερα επί λέξει, για πρώτη φορά, και «θαυμάστε» την δημοκρατική Ελλάδα του Καραμανλή. Αλήθεια, γιατί δεν δημοσιεύτηκε ποτές;
Ε. ΑΒΕΡΩΦ: «Μας κατηγόρησαν τότε γιατί δεν εστείλαμε στην Κύπρο το «φάντομ». «Φάντομ» είχαμε παραλάβει 18 συνόλω. Με διαταγή του Καραμανλή εστάθμευαν στην Κρήτη, δια να είναι έτοιμα να πάνε στην Κύπρο. Το ένα εχάλασε κατά την προσγείωση διότι δεν είχαν εκπαιδευτεί ακόμη οι αεροπόροι τους στο νέο αυτό όπλο. Και τόσο πολύ δεν είχαν εκπαιδευτεί, ώστε κατά την συντηρητική προσγείωση το ένα αχρηστεύθη.
Αλλά και πέραν αυτοί, εάν επήγαιναν, διά να έχουν καύσιμα και να μπορούν να γυρίσουν, θα έπρεπε να μείνουν υπεράνω της Κύπρου μόνο 5 έως 8 λεπτά. Ποιος τρελός θα έστελνε αυτά τα αεροπλάνα τα τόσο χρήσιμα για το μέλλον, να κινδυνεύσουν να ριχθούν από τους Τούρκους; Διότι οι Τούρκοι στα νότια παράλια είχαν τρία ραντάρ και διάφορα αεροδρόμια, από τα οποία μπορούσαν να σηκώσουν 50 δικά τους αεροπλάνα και να τα ρίξουν. Η Χούντα έστειλε αεροπλάνα και από κακή συνεννόηση το ένα κατερρίφθη από την Εθνοφρουρά και σκοτώθηκαν τόσα παιδιά!
Ελέχθη διά τα υποβρύχια, για τον στόλο ο οποίος έπρεπε να πάει στην Κύπρο. Ο υπερπατριωτισμός μας κάνει να διαστρέφουμε τα πράγματα. Λησμονείται ότι οι Τούρκοι είχανε εκλάβει τρία αντιτορπιλικά τους για δικά μας και με τρία αεροπλάνα εβούλιαξαν το ένα και έβλαψαν πολύ σοβαρά το άλλο; Θέλατε με τέτοιαν έλλειψη αεροπορικής καλύψεως δικής μας, με πλήρη και συνεχή κάλυψη δική τους να στείλουμε τον Στόλο μας στην Κύπρο, να μην μπορούμε να υπερασπίσουμε έπειτα τα άλλα νησιά;
Ομιλήσατε για τα υποβρύχια. Σας πληροφορώ ότι οι Τούρκοι εκείνη την εποχή είχαν μπροστά στην Κύπρο τρία υποβρύχια εν ακινησία, τα οποία με τα μηχανήματα Sonar, συνελάμβαναν παν υποβρύχιο που θα συναντούσε. Και θα στέλναμε τα καινούργια μας υποβρύχια, τα οποία ίσως θα εκαλούντο να υπερασπιστούν τα νησιά μας, να πέσουν ως πρόβατα επί σφαγή;»
Αυτά είχε πει ο Αβέρωφ το 1988 για να δικαιολογήσει την προδοτική φράση του Καραμανλή του Α΄, «η Κύπρος κείται μακράν».
Και ομολογεί ότι η Χούντα πολέμησε για την Κύπρο και έστειλε αεροπλάνα, ενώ επί δημοκρατίας δεν ρίξανε ούτε μια ντουφεκιά.
Εντάξει, το καταλαβαίνω, να υπερασπιστεί τα ελληνικά νησιά. Αλλά η Κύπρος τι είναι; Δεν είναι Ελλάδα; Που ανήκει; Στη Χιλή; Στην Ονδούρα ή στον Παναμά;
Το 38% της Κύπρου χάθηκε επί δημοκρατίας και όχι επί Χούντας. Γιατί κύριοι του ΠΑΣΟΚ, της ΝΔ, του ΚΚΕ, του ΛΑΟΣ, του Συνασπισμού της Αριστεράς και της ομοφυλοφιλίας, του ΑΚΕΛ, του ιδεολογικά διεφθαρμένου ΔΗΣΥ, του ΔΗΚΟ, της ΕΔΕΚ και λοιπόν κομματικών μαγαζιών, αφού για όλα φταίει η Χούντα, όπως λέτε γιατί την καλύπτετε και δεν ανοίγετε τον φάκελο της προδοσίας; Γιατί μύριοι εθνοπατέρες καλύπτετε την Χούντα; Μήπως είσαστε όλοι σας Χουντικοί;
Αλλά έτσι είναι. Μπροστά πάνε τα άρματα και πίσω τα καθάρματα. Στα άρματα ήταν οι Χουντικοί, μέχρι τις 24 Ιουλίου. Τα καθάρματα ξέρετε εσείς ποιοι είναι.
Εμπρός λοιπόν,. Ιδού η Ρόδος, ιδού και ο φάκελος.
http://antistasi.org
Τα πλείστα των ακολούθων κειμένων δημοσιεύθηκαν ξανα στην Ιστοσελίδα μας. Στην παρούσα ανάρτηση τα συγκεντρώνουνε για μια καλή μελέτη και εξαγωγή των κατάλληλων συμπερασμάτων!
Τα κείμενα είναι διαφωτιστικά της συνωμοσίας που παίχτηκε τέτοιες μέρες το 1974.
Αν αληθεύει η εκδοχή του Δ. Ιωαννίδη τότε φυλακή δεν έπρεπε να σταλεί αυτός αλλά ο Καραμανλής και οι τέσσερεις αρχηγοί των επιτελείων και οι δύο σωματάρχες που ήσαν σε επαφή με το Τουρκικό μέτωπο, δηλαδή οι Ιωάννης Ντάβος και Αγαμέμνων Γκράτσιος.
Γι’ αυτό το λόγο δεν άνοιξε και ο φάκελος της Κύπρου. Εξάλλου το Δικαστήριο στήθηκε για να στείλει στη φυλακή αυτούς που κατάργησαν τη (δήθεν) δημοκρατία και όχι αυτούς που πρόδοσαν την πατρίδα.
Διαφωτιστική επί τούτου είναι και η γνωστή επιστολή του Δικηγόρου Γεωργίου Αλφαντάκη
Αν δε ανατρέξει κανείς στον ιστορικό Σπύρο Παπαγεωργίου και στα βιβλία του «Καραμανλής και το Κυπριακό» και «Καραμανλής και Φάκελος Κύπρου» θα διαπιστώσει ότι πίσω απ’ όλη την προδοσία βρίσκεται αυτή η σκοτεινή φιγούρα του κουφού πολιτικού από τις Σέρρες.
Του Κωνσταντίνου Καραμανλή. Αυτός που επικαλούμενος την κουφότητα του, αρνήθηκε να υπηρετήσει στις Ένοπλες Δυνάμεις.
Να φαντασθείτε ότι αυτόν τον προδότη τιμούν οι σημερινοί πολιτικοί ως εθνάρχη.
Καλή ανάγνωση.
Ονήσιλος Κρατερός
Οι βαρύτατες ευθύνες της Ελληνικής στρατιωτικής ηγεσίας για την Κυπριακή τραγωδία
Όταν η Τουρκική εισβολή στην Κύπρο ήταν πλέον γεγονός στις ο7.00 την 21ης Ιουλίου 1974, το πολεμικό συμβούλιο υπό την προεδρία του Φαίδωνα Γκιζίκη και την συμμετοχή του “πρωθυπουργού” Αδαμάντιου Ανδρουτσόπουλου και του ταξίαρχου Ιωαννίδη, έδωσε διαταγές στον Αρχηγό στρατού Αντιστράτηγο Γαλατσάνο, στον Αρχηγό Ναυτικού Αντιναυαρχο Πέτρο Αραπάκη, στον αρχηγό Αεροπορίας Παπανικολάου και στον Αρχηγο Ενόπλων Δυνάμεων Γρηγόριο Μπονάνο για γενική επιστράτευση και άμεση ενίσχυση της Άμυνας της Κύπρου.
Συγκεκριμένα σύμφωνα με το Πόρισμα της Βουλής των Ελλήνων που συστάθηκε στις 21/2/1985 για να ανοίξει τον «Φάκελλο της Κύπρου, συμφωνήθηκε οτι:
1. Μια μοίρα καταδρομών πλήρως εξοπλισμένη θα μεταφερόταν αεροπορικώς από την Σούδα στην Λευκωσία
2. Τρία υπερσύγχρονα υποβρύχια θα έπλεαν στην Κύπρο σε μια προσπάθεια παρακόλλησης της απόβασης των Τούρκων
3. Το πλήρως εξοπλισμένο 573 Τάγμα πεζικού με 550 Κύπριους εθελοντές θα μεταφερόταν με το επιταγμένο οχηματαγωγό πλοίο «Ρέθυμνο».
4. Να εμπλακούν από αέρος τα 34 υπερσύγχρονα αεροπλάνα τύπου FANTOM που μόλις είχαν παραληφθεί.
Να σημειωθεί ότι κανείς από τους τρεις Αρχηγούς Όπλων δεν έφερε αντίρρηση εκείνη την στιγμή στα μέτρα αυτά, που ήταν αυτονόητα και επιβάλλονταν από την κρισιμότητα της κατάστασης.
Από τις τέσσερις αυτές στρατιωτικές ενέργειες, πλην της πρώτης με το γνωστό τραγικό αποτέλεσμα, καμμία άλλη δεν πραγματοποιήθηκε.
Όσον αφορά την επέμβαση των υποβρυχίων την διαταγή Αραπάκη για μεταφορά τους στην Κύπρο ανακάλεσε ο ΑΕΔ Παπανικολάου με το σκεπτικό ότι τα χρειαζόταν στο Αιγαίο για να αμυνθεί σε περίπτωση επίθεσης είτε από Ανατολάς είτε από Βορρά.
Νέα απόπειρα του Αραπάκη στις 22.7.1974 να σταλλούν τα υποβρύχια, χωρίς ενημέρωση του ΑΕΔ αυτή την φορά, ανακλήθηκε (από ποιόν; δεν αναφέρει το Πόρισμα) το μεσημέρι της 23ης Ιουλίου υπό το πρόσχημα της συμφωνίας εκεχερείας και της έναρξης τριμερών διαπραγματευσεων στην Γενευη.
Ο απόπλους του εμπορικού πλοίου «Ρέθυμνος»που μετέφερε το 573 Τάγμα πεζικού υπό της διαταγές του Συνταγματάρχη Παπαποστόλου, ξεκίνησε τα μεσάνυχτα της 21ης Ιουλίου για Κύπρο. Αμέσως μετά τον απόπλου ο Συνταγματάρχης Παπαποστόλου έλαβε 2 διαταγές ανάκλησης της αποστολής του.
Με προσωπική του ευθύνη παράκουσε τις διαταγές που έλαβε και το πλοίο έφτασε λίγα ναυτικά μίλια έξω από την Κύπρο. Τότε με νέο σήμα, ο ΑΕΔ Παπανικολάου του έγραψε επί λέξει «…Σπευσατε και αποβιβάσατε τα τμήματα εις την ΡΟΔΟΝ απειλούμενην υπό Τούρκων…». Ο Παπαποστόλου έσπευσε στην Ρόδο εγκαταλείποντας την αποστολή του, όπου όταν έφτασε αντίκρυσε ένα νησί που δεν είχε τεθεί καν σε επιφυλακή!
Τα υπερσύγχρονα αεροπλάνα τύπου FANTOMS βρίσκονταν στο αεροδρόμιο Καστελίου Κρήτης πλήρως εξοπλισμένα και έτοιμα για επέμβαση.
Η διαταγή για επέμβαση τους στάλθηκε δύο φορές στις 22.7.1974 από τον Στρατηγό Μπονάνο και ανακλήθηκε 2 λεπτά μετά.
Η ανάκληση οφειλόταν κατά τον ΑΕΔ Παπανικολάου στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Στρατηγό Φάνη Γκιζίκη στον οποίο ο Μπονάνος τηλεφωνούσε για να επιβεβαιώσει τις διαταγές που έδινε. Ο Γκιζίκης σε κατάθεση του στην εξεταστική επιτροπή της Βουλής αρνήθηκε κατηγορηματικά το γεγονός.
Και οι τέσσερις αυτές επεμβάσεις σύμφωνα με το κοινοβουλευτικό πόρισμα, είτε η κάθε μια μόνη της, πολύ περισσότερο σε συνδιασμό, θα μπορούσε να μεταβάλλει δραματικά την στρατιωτική κατάσταση στο Νησί και ίσως να συντρίψεικαι εντελώς την εισβολή.
Σύμφωνα με το πόρισμα της Βουλής των ελλήνων «…η μη έγκαιρη αποστολή υποβρυχίων και η εξ αυτής μη επίθεση κατά της αποβατικής Τουρκικής δύναμης εστέρησε από τις Ελληνικές ένοπλες δυνάμεις την μοναδική ευκαιρία να καταγάγουν μια μοναδική νίκη επί της Τουρκικής αποβατικής Δύναμης….» και λίγο μετά «….Η ποιότητα και το αξιόμαχο των υποβρυχίων τα καθιστούσαν αποφασιστικό παράγοντα για την έκβαση της αποβατικής εχθρικής ενέργειας…».
Για την επέμβαση τον Φάντομς ομοίως αναφέρεται στο πόρισμα ότι «…η μη αποστολή των αεροσκαφών χρήζει περαιτέρω έρευνας, γιατί αν είχε εκτελεστεί η κατάσταση στην Κύπρο θα ήταν διαφορετική…»
Μια συνηθισμένη δικαιολογία που πρόταξαν οι Αρχηγοί των ενόπλων δυνάμεων για την άνωθεν περιγραφείσα συμπεριφορά τους ήταν οι δήθεν πληροφορίες που είχαν για επίθεση από την Βουλγαρία.
Οι πληροφορίες αυτές προέρχονταν σύμφωνα με τις καταθέσεις τους από τον “Αρχηγό¨ της ΚΥΠ Σταθόπουλο και τον ΑΣΔΕΝ Γκράτσιο που όμως στις καταθέσεις τους αρνούνται κατηγορηματικά ότι έδωσαν τέτοιες πληροφορίες.
Μια άλλη πολύ κρίσιμη πληροφορία είναι ότι το ΑΕΔ (Αρχηγείο Ενόπλων Δυνάμεων) (Μπονάνος) ως τις 08.40 το πρωί της 20ης Ιουλίου 1974 δεν έδινε έγκριση στο ΓΕΕΦ (Γενικό επιτελείο Εθνοφρουράς) για άρξη του πυρός και ανάσχεση της εισβολής, αντίθετα καθησύχαζε ότι πρόκειται για άσκηση του Τουρκικού στρατού και συνιστούσε αυτοσυγκράτηση, όρο άγνωστο μέχρι τότε στην στρατιωτική ορολογία.
Αυτό την στιγμή που τα αποβατικά πλοία των Τούρκων ήταν ορατά με γυμνό μάτι από την στεριά τις τελευταίες ώρες της 19ης Ιουλίου. Οι Τούρκοι έτσι κέρδισαν τουλάχιστον μια μέρα χωρίς να παρενοχληθούν στην απόβαση τους. Σύμφωνα με τον έγκυρο ερευνητή Κώστα Χατζηαντωνίου “…η μη εκμετάλευση αυτής της νύχτας θα αποδειχθεί μοιραία….”.
Οι βαρύτατες ευθύνες της Ελληνικής στρατιωτικής ηγεσίας για την Κυπριακή τραγωδία
Όταν η Τουρκική εισβολή στην Κύπρο ήταν πλέον γεγονός στις ο7.00 την 21ης Ιουλίου 1974, το πολεμικό συμβούλιο υπό την προεδρία του Φαίδωνα Γκιζίκη και την συμμετοχή του “πρωθυπουργού” Αδαμάντιου Ανδρουτσόπουλου και του ταξίαρχου Ιωαννίδη, έδωσε διαταγές στον Αρχηγό στρατού Αντιστράτηγο Γαλατσάνο, στον Αρχηγό Ναυτικού Αντιναυαρχο Πέτρο Αραπάκη, στον αρχηγό Αεροπορίας Παπανικολάου και στον Αρχηγο Ενόπλων Δυνάμεων Γρηγόριο Μπονάνο για γενική επιστράτευση και άμεση ενίσχυση της Άμυνας της Κύπρου.
Συγκεκριμένα σύμφωνα με το Πόρισμα της Βουλής των Ελλήνων που συστάθηκε στις 21/2/1985 για να ανοίξει τον «Φάκελλο της Κύπρου, συμφωνήθηκε οτι:
1. Μια μοίρα καταδρομών πλήρως εξοπλισμένη θα μεταφερόταν αεροπορικώς από την Σούδα στην Λευκωσία
2. Τρία υπερσύγχρονα υποβρύχια θα έπλεαν στην Κύπρο σε μια προσπάθεια παρακόλλησης της απόβασης των Τούρκων
3. Το πλήρως εξοπλισμένο 573 Τάγμα πεζικού με 550 Κύπριους εθελοντές θα μεταφερόταν με το επιταγμένο οχηματαγωγό πλοίο «Ρέθυμνο».
4. Να εμπλακούν από αέρος τα 34 υπερσύγχρονα αεροπλάνα τύπου FANTOM που μόλις είχαν παραληφθεί.
Να σημειωθεί ότι κανείς από τους τρεις Αρχηγούς Όπλων δεν έφερε αντίρρηση εκείνη την στιγμή στα μέτρα αυτά, που ήταν αυτονόητα και επιβάλλονταν από την κρισιμότητα της κατάστασης.
Από τις τέσσερις αυτές στρατιωτικές ενέργειες, πλην της πρώτης με το γνωστό τραγικό αποτέλεσμα, καμμία άλλη δεν πραγματοποιήθηκε.
Όσον αφορά την επέμβαση των υποβρυχίων την διαταγή Αραπάκη για μεταφορά τους στην Κύπρο ανακάλεσε ο ΑΕΔ Παπανικολάου με το σκεπτικό ότι τα χρειαζόταν στο Αιγαίο για να αμυνθεί σε περίπτωση επίθεσης είτε από Ανατολάς είτε από Βορρά.
Νέα απόπειρα του Αραπάκη στις 22.7.1974 να σταλλούν τα υποβρύχια, χωρίς ενημέρωση του ΑΕΔ αυτή την φορά, ανακλήθηκε (από ποιόν; δεν αναφέρει το Πόρισμα) το μεσημέρι της 23ης Ιουλίου υπό το πρόσχημα της συμφωνίας εκεχερείας και της έναρξης τριμερών διαπραγματευσεων στην Γενευη.
Ο απόπλους του εμπορικού πλοίου «Ρέθυμνος»που μετέφερε το 573 Τάγμα πεζικού υπό της διαταγές του Συνταγματάρχη Παπαποστόλου, ξεκίνησε τα μεσάνυχτα της 21ης Ιουλίου για Κύπρο. Αμέσως μετά τον απόπλου ο Συνταγματάρχης Παπαποστόλου έλαβε 2 διαταγές ανάκλησης της αποστολής του.
Με προσωπική του ευθύνη παράκουσε τις διαταγές που έλαβε και το πλοίο έφτασε λίγα ναυτικά μίλια έξω από την Κύπρο. Τότε με νέο σήμα, ο ΑΕΔ Παπανικολάου του έγραψε επί λέξει «…Σπευσατε και αποβιβάσατε τα τμήματα εις την ΡΟΔΟΝ απειλούμενην υπό Τούρκων…». Ο Παπαποστόλου έσπευσε στην Ρόδο εγκαταλείποντας την αποστολή του, όπου όταν έφτασε αντίκρυσε ένα νησί που δεν είχε τεθεί καν σε επιφυλακή!
Τα υπερσύγχρονα αεροπλάνα τύπου FANTOMS βρίσκονταν στο αεροδρόμιο Καστελίου Κρήτης πλήρως εξοπλισμένα και έτοιμα για επέμβαση.
Η διαταγή για επέμβαση τους στάλθηκε δύο φορές στις 22.7.1974 από τον Στρατηγό Μπονάνο και ανακλήθηκε 2 λεπτά μετά.
Η ανάκληση οφειλόταν κατά τον ΑΕΔ Παπανικολάου στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Στρατηγό Φάνη Γκιζίκη στον οποίο ο Μπονάνος τηλεφωνούσε για να επιβεβαιώσει τις διαταγές που έδινε. Ο Γκιζίκης σε κατάθεση του στην εξεταστική επιτροπή της Βουλής αρνήθηκε κατηγορηματικά το γεγονός.
Και οι τέσσερις αυτές επεμβάσεις σύμφωνα με το κοινοβουλευτικό πόρισμα, είτε η κάθε μια μόνη της, πολύ περισσότερο σε συνδιασμό, θα μπορούσε να μεταβάλλει δραματικά την στρατιωτική κατάσταση στο Νησί και ίσως να συντρίψεικαι εντελώς την εισβολή.
Σύμφωνα με το πόρισμα της Βουλής των ελλήνων «…η μη έγκαιρη αποστολή υποβρυχίων και η εξ αυτής μη επίθεση κατά της αποβατικής Τουρκικής δύναμης εστέρησε από τις Ελληνικές ένοπλες δυνάμεις την μοναδική ευκαιρία να καταγάγουν μια μοναδική νίκη επί της Τουρκικής αποβατικής Δύναμης….» και λίγο μετά «….Η ποιότητα και το αξιόμαχο των υποβρυχίων τα καθιστούσαν αποφασιστικό παράγοντα για την έκβαση της αποβατικής εχθρικής ενέργειας…».
Για την επέμβαση τον Φάντομς ομοίως αναφέρεται στο πόρισμα ότι «…η μη αποστολή των αεροσκαφών χρήζει περαιτέρω έρευνας, γιατί αν είχε εκτελεστεί η κατάσταση στην Κύπρο θα ήταν διαφορετική…»
Μια συνηθισμένη δικαιολογία που πρόταξαν οι Αρχηγοί των ενόπλων δυνάμεων για την άνωθεν περιγραφείσα συμπεριφορά τους ήταν οι δήθεν πληροφορίες που είχαν για επίθεση από την Βουλγαρία.
Οι πληροφορίες αυτές προέρχονταν σύμφωνα με τις καταθέσεις τους από τον “Αρχηγό¨ της ΚΥΠ Σταθόπουλο και τον ΑΣΔΕΝ Γκράτσιο που όμως στις καταθέσεις τους αρνούνται κατηγορηματικά ότι έδωσαν τέτοιες πληροφορίες.
Μια άλλη πολύ κρίσιμη πληροφορία είναι ότι το ΑΕΔ (Αρχηγείο Ενόπλων Δυνάμεων) (Μπονάνος) ως τις 08.40 το πρωί της 20ης Ιουλίου 1974 δεν έδινε έγκριση στο ΓΕΕΦ (Γενικό επιτελείο Εθνοφρουράς) για άρξη του πυρός και ανάσχεση της εισβολής, αντίθετα καθησύχαζε ότι πρόκειται για άσκηση του Τουρκικού στρατού και συνιστούσε αυτοσυγκράτηση, όρο άγνωστο μέχρι τότε στην στρατιωτική ορολογία.
Αυτό την στιγμή που τα αποβατικά πλοία των Τούρκων ήταν ορατά με γυμνό μάτι από την στεριά τις τελευταίες ώρες της 19ης Ιουλίου. Οι Τούρκοι έτσι κέρδισαν τουλάχιστον μια μέρα χωρίς να παρενοχληθούν στην απόβαση τους. Σύμφωνα με τον έγκυρο ερευνητή Κώστα Χατζηαντωνίου “…η μη εκμετάλευση αυτής της νύχτας θα αποδειχθεί μοιραία….”.
Η ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ
Όσα γράφτηκαν ως εδώ
αποτελούν μέρος του πορίσματος της ελληνικής βουλής για τα γεγονότα της
Κυπριακής τραγωδίας. Τα στοιχεία είναι διασταυρωμένα, ενώ δόθηκαν λεπτομερείς
καταθέσεις από τους εμπλεκόμενους. Το πόρισμα όμως δεν έδωσε εξήγηση για την
αλλοπρόσαλη (προδοτική κατά την γνώμη μας) συμπεριφορά της Ανώτατης
στρατιωτικής ηγεσίας εκείνης της εποχής (Μπονάνος, Αραπάκης, Παπανικολάου,
Γαλατσάνος).
Οι τέσσερις συμμετείχαν στην ιστορική σύσκεψη με τους πολιτικούς αρχηγούς υπό την προεδρία του Γκιζίκη στις 22 Ιουλίου 1974, όπου παρέδωσαν την εξουσία στην Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας του Κωνσταντίνου Καραμανλή. Κάποια χρόνια μετά, ο αντιναύαρχος Αραπάκης και ο αντιστράτηγος Μπονάνος εξέδωσαν βιβλία όπου περιγράφουν τα τραγικά αυτά γεγονότα από την σκοπιά τους. Αξίζει να τα διαβάσετε….
Οι τέσσερις Αρχηγοί των όπλων παρέμειναν στις θέσεις τους επί Κυβέρνησεως Εθνικής Ενότητας και χειρίστηκαν εκληματικά και την αντιμετώπιση του Αττίλα 2, όπου με μνημόνια τους προς τον καραμανλή που περιέχονται στο πόρισμα της βουλής, τον καλούσαν να μην αντιδράσει στρατιωτικά στην ολοκλήρωση της τραγωδίας (η ανάλυση του μνημονίου αυτού ξεφευγει από το θέμα του κειμένου. Ισως ασχοληθούμε στο μέλλον με αυτό).
Οι τέσσερις αυτοί αρχηγοί των όπλων (Μπονάνος, Αραπάκης, Παπανικολάου, Γαλατσάνος), πρωταγωνιστές της Χούντας του 1973, αποστρατευθηκαν λίγες μέρες μετά την ολοκλήρωση του Αττίλα 2 με βαθμό επί τιμή, απολαμβάνοντας την σύνταξη και όλα τα υπόλοιπα προνόμια των συνταξιούχων στρατιωτικών….
Ο ταξίαρχος Ιωαννίδης καταδικάστηκε δις εις θάνατον που μετατράπηκαν σε ισόβια δεσμά….
Να σημειωθεί ότι το “άνοιγμα” του Φακέλου της Κύπρου και ο καταλογισμός ευθυνών που θα προέκυπταν, αποτέλεσε συνηθισμένη πολιτική απειλή για τον Ανδρέα Παπανδρέου κατά της Νέας Δημοκρατίας του Κ. Μητσοτάκη για όλη την διετία 1987-1988. Γιατί άραγε…
Πηγές
-Πορίσμα Εξεταστικής Επιτροπής του Ελληνικού κοινοβουλίου για την απόδοση ευθυνών για την προδοσία της κύπρου
-Κύπρος 1954-1974, Από το έπος στην τραγωδία, Κώστας Χατζηαντωνίου, εκδόσεις Ιολκός
-Κύπρος 1974, Γιατί δεν νικήσαμε, Δημήτριος Χάτζος, εκδόσεις “ελευθερη σκέψις”
-Η μαρτυρία ενός Πρωθυπουργού, Αδαμάντιος Ανδρουτσόπουλος, εκδόσεις “το οικονομικόν”-
-Μειοδοτικού καραμανλισμού στηλίτευση, Χρήστος Μαρκογιάννης
- Κύπρος 1974, σκέψεις και συμπεράσματα, Κώστας Δημητριαδης, http://www.scribd.com/doc/13498022/-1974-
Η εκδοχή του Δημήτρη Ιωαννίδη
Οι τέσσερις συμμετείχαν στην ιστορική σύσκεψη με τους πολιτικούς αρχηγούς υπό την προεδρία του Γκιζίκη στις 22 Ιουλίου 1974, όπου παρέδωσαν την εξουσία στην Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας του Κωνσταντίνου Καραμανλή. Κάποια χρόνια μετά, ο αντιναύαρχος Αραπάκης και ο αντιστράτηγος Μπονάνος εξέδωσαν βιβλία όπου περιγράφουν τα τραγικά αυτά γεγονότα από την σκοπιά τους. Αξίζει να τα διαβάσετε….
Οι τέσσερις Αρχηγοί των όπλων παρέμειναν στις θέσεις τους επί Κυβέρνησεως Εθνικής Ενότητας και χειρίστηκαν εκληματικά και την αντιμετώπιση του Αττίλα 2, όπου με μνημόνια τους προς τον καραμανλή που περιέχονται στο πόρισμα της βουλής, τον καλούσαν να μην αντιδράσει στρατιωτικά στην ολοκλήρωση της τραγωδίας (η ανάλυση του μνημονίου αυτού ξεφευγει από το θέμα του κειμένου. Ισως ασχοληθούμε στο μέλλον με αυτό).
Οι τέσσερις αυτοί αρχηγοί των όπλων (Μπονάνος, Αραπάκης, Παπανικολάου, Γαλατσάνος), πρωταγωνιστές της Χούντας του 1973, αποστρατευθηκαν λίγες μέρες μετά την ολοκλήρωση του Αττίλα 2 με βαθμό επί τιμή, απολαμβάνοντας την σύνταξη και όλα τα υπόλοιπα προνόμια των συνταξιούχων στρατιωτικών….
Ο ταξίαρχος Ιωαννίδης καταδικάστηκε δις εις θάνατον που μετατράπηκαν σε ισόβια δεσμά….
Να σημειωθεί ότι το “άνοιγμα” του Φακέλου της Κύπρου και ο καταλογισμός ευθυνών που θα προέκυπταν, αποτέλεσε συνηθισμένη πολιτική απειλή για τον Ανδρέα Παπανδρέου κατά της Νέας Δημοκρατίας του Κ. Μητσοτάκη για όλη την διετία 1987-1988. Γιατί άραγε…
Πηγές
-Πορίσμα Εξεταστικής Επιτροπής του Ελληνικού κοινοβουλίου για την απόδοση ευθυνών για την προδοσία της κύπρου
-Κύπρος 1954-1974, Από το έπος στην τραγωδία, Κώστας Χατζηαντωνίου, εκδόσεις Ιολκός
-Κύπρος 1974, Γιατί δεν νικήσαμε, Δημήτριος Χάτζος, εκδόσεις “ελευθερη σκέψις”
-Η μαρτυρία ενός Πρωθυπουργού, Αδαμάντιος Ανδρουτσόπουλος, εκδόσεις “το οικονομικόν”-
-Μειοδοτικού καραμανλισμού στηλίτευση, Χρήστος Μαρκογιάννης
- Κύπρος 1974, σκέψεις και συμπεράσματα, Κώστας Δημητριαδης, http://www.scribd.com/doc/13498022/-1974-
Η εκδοχή του Δημήτρη Ιωαννίδη
Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΦΡΑΓΚΟΥ
Κάνοντας μια αναδρομή στην κρίσιμη σύσκεψη που πραγματοποιήθηκε το πρωί της 20ής Ιουλίου 1974, λίγες μέρες μετά την τουρκική απόβαση στο Πεντεμίλι της Κυρήνειας, στο ΑΕΔ (Αρχηγείο Ενόπλων Δυνάμεων) -στην οποία εκτός του Προέδρου της Δημοκρατίας Φαίδωνα Γκιζίκη, του πρωθυπουργού Αδαμάντιου Ανδρουτσόπουλου, των υπουργών Εξωτερικών και Αμυνας Κυπραίου και Λατσούδη και των αρχηγών Στρατού, Ναυτικού και Αεροπορίας, συμμετείχαν ο πρεσβευτής των Ηνωμένων Πολιτειών στην Αθήνα Χένρι Τάσκα και ο υφυπουργός Εξωτερικών της Αμερικής Σίσκο, που μόλις είχε προσγειωθεί ερχόμενος από την Αγκυρα όπου συναντήθηκε με τον Ετσεβίτ- αποκαλύπτει πως οι Αμερικανοί προσπάθησαν να… αποκοιμίσουν την Αθήνα, ενώ συνεχιζόταν η τουρκική εισβολή.
«Ο Σίσκο, που πήρε το λόγο αμέσως μετά την είσοδό του στην αίθουσα του τρίτου ορόφου του Πενταγώνου όπου συνεδριάζαμε, μας ζήτησε να δείξουμε αυτοσυγκράτηση.
Μας διαβεβαίωσε μάλιστα, ότι αυτός και ο Κίσινγκερ θα έπειθαν τους Τούρκους να αποχωρήσουν από την Κύπρο, τα επόμενα 24ωρα, αφήνοντας μια δύναμη περίπου 1.500 ανδρών για ενίσχυση της ΓΟΥΡΔΥΚ και της τόνωσης του ηθικού των Τουρκοκυπρίων.
Γι’ αυτό και μας κάλεσε να αποφύγουμε κάθε πολεμική ενέργεια».
Στο σημείο αυτό παρενέβη ο ίδιος και χτυπώντας το χέρι στο τραπέζι είπε απευθυνόμενος στην αμερικανική πλευρά:
«Μας εξαπατήσατε, όπως κάνατε και προ ημερών, όταν μας υποσχεθήκατε ότι ο έκτος στόλος θα περιπολούσε στα στενά της Μερσίνας, ώστε να αποτρέψει τουρκική αποβατική ενέργεια».
Ο Ιωαννίδης θυμάται ότι αμέσως σηκώθηκαν τόσο ο Γκιζίκης όσο και Κυπραίος και απευθυνόμενοι στους δύο Αμερικανούς στα αγγλικά, τους προειδοποίησαν ότι αν οι Τούρκοι δεν αποχωρούσαν άμεσα, η Ελλάδα θα έφευγε από το ΝΑΤΟ και θα «κήρυττε τον πόλεμο στην Αγκυρα».
Μετά από μικρή παύση, ανακαλώντας τη μνήμη του, λέει: «Αμέσως έπεισα τον αρχηγό των Ενόπλων Δυνάμεων στρατηγό Γρηγόριο Μπονάνο να κηρύξουμε γενική επιστράτευση!
Παράλληλα αποφασίσαμε και στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, που το ίδιο βράδυ έβγαζε το 353/74 ψήφισμα, να κληθούν όλα τα μέρη να σεβαστούν την ανεξαρτησία και την εδαφική ακεραιότητα της Κύπρου».
«Εκτός από την επιστράτευση, σε τι άλλες ενέργειες προχωρήσατε;», τον ρωτήσαμε, με το θάρρος της γνωριμίας που είχαμε αποκτήσει, καθώς ένα παιχνίδι της μοίρας μας έφερε να μοιραζόμαστε τους ίδιους χώρους για ένα χρονικό διάστημα.
«Διέταξα τον τότε αρχηγό του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού Πέτρο Αραπάκη να στείλει αμέσως τα μισά υποβρύχια που βρισκόντουσαν στα Δωδεκάνησα στην Κύπρο και να χτυπήσουν τα τουρκικά πλοία, ενώ πρότεινα να κηρύξουμε την Ενωση της Μεγαλονήσου με την Ελλάδα».
«Τελικά τι έγινε;», τον ξαναρωτήσαμε. «Διατύπωσαν δισταγμούς τόσο ο Μπονάνος που ακόμη πίστευε στη μεσολάβηση των Αμερικανών όσο και ο Γκιζίκης.
Αλλά και ο τότε αρχηγός της Αεροπορίας Παπανικολάου, όταν του ζήτησαν να στείλουμε τα Φάντομ που είχαμε και να διαλύσουν τους εισβολείς, άρχισε τις αναλύσεις σχετικά με τις πραγματικές δυνατότητες των συγκεκριμένων αεροσκαφών»…
Αναπόφευκτη η απορία μας για το «εάν θα κερδίζαμε έναν πόλεμο με την Τουρκία που υπερτερούσε αριθμητικά τόσο σε έμψυχο δυναμικό όσο και σε οπλικά συστήματα»…
«Κι όμως, δεν ήταν έτσι τα πράγματα», μας διέκοψε, «γιατί οι συσχετισμοί στην ποιότητα των όπλων, ιδιαίτερα στην Αεροπορία και στο Ναυτικό, ήταν συντριπτικά υπέρ μας. Ακόμη και στο Στρατό Ξηράς όπου η Τουρκία υπερτερούσε τρία προς ένα, δεν είχαμε ουσιαστικό πρόβλημα λόγω του περιορισμένου μετώπου στον Εβρο.
Εξάλλου, εμείς είχαμε καλύτερα άρματα μάχης, τα γαλλικά ΑΜΧ, που ήταν πιο σύγχρονα και γρήγορα από τα αμερικανικά Μ-47 που διέθεταν, είναι αλήθεια σε μεγάλους αριθμούς αυτοί. Επιπλέον, οι περισσότεροι ανώτεροι αξιωματικοί είχαμε πολεμική εμπειρία από την περίοδο 1946-9, ενώ οι Τούρκοι είχαν να πολεμήσουν από το ’22».
Για τον πάλαι ποτέ πανίσχυρο άνδρα της χώρας… «η κρίσιμη διαφορά ήταν στην ψυχοσύνθεση των δύο λαών. Ο Ελληνας στρατιώτης εκείνης της εποχής (1974) ήταν πολύ καλύτερα εκπαιδευμένος και είχε υψηλότερο ηθικό από τον αντίστοιχο Τούρκο».
Σύμφωνα με τον ίδιο… «τα 22 Φάντομ που μόνο εμείς τότε διαθέταμε θα δημιουργούσαν υπεροχή στον αέρα και θα συνέτριβαν την τουρκική αεροπορία. Απ’ ό,τι θυμάμαι πετούσαν με επιχειρησιακή ταχύτητα 700 χλμ. την ώρα και ήταν απείρως γρηγορότερα από τα F-104, F-100 και F-84 που είχαν οι Τούρκοι. Ειδικά τα τελευταία ήταν κάτι παλιατζούρες από τον καιρό της Κορέας που ίσα – ίσα πετούσαν».
Αλλά και στο Ναυτικό, σύμφωνα με τον ιδεολογικό υπεύθυνο του Απριλιανού καθεστώτος, όπως ο ίδιος αρέσκεται να αποκαλεί τον εαυτό του, η διαφορά ήταν συντριπτική: «Πρέπει να ’χαμε δύο – τρία αντιτορπιλικά περισσότερα από τους Τούρκους, αλλά το παιχνίδι θα κερδιζόταν από τα υποβρύχια και τις γαλλικές πυραυλάκατους που μόλις είχαμε παραλάβει. Είχαμε οχτώ γερμανικά υποβρύχια, από τα οποία τα τέσσερα ήταν σύγχρονα τύπου 2009, ενώ αυτοί κάτι απομεινάρια αμερικανικά του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου».
Γι’ αυτό, όπως υποστηρίζει… «μπορούσαμε να διαλύσουμε τις τουρκικές αποβατικές δυνάμεις. Θυμάμαι ότι τα υποβρύχια του Αραπάκη απείχαν περίπου 80 ναυτικά μίλια από την Πάρο και τα Φάντομ βρίσκονταν σε επιχειρησιακή ετοιμότητα.
(...)
Πηγή http://www.adesmeytos.gr & http://toklisma.blogspot.com
(...)
ΥΠΟΜΝΗΜΑ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ ΤΩΝ ΕΝΟΠΛΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ ΓΙΑ ΤΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ
(...)
Τα Φάντομςευρίσκονται εις την Κρήτην και φέρουν βόμβας – πυραύλους εκ των οποίων δεν δύναται να γλυτώσουν τα τουρκικά πλοία.”
ΔΥΟ ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙAΙ:
Ο Τούρκοι δεν είχον μέσα ανασχέσεως ούτε των δύο υποβρυχίων ούτε των Ελληνικών Φάντομς ΔΙΟΤΙ:
αα) Τα εν λόγω υποβρύχια πλέοντα εις βάθος 200 μέτρων και με 21 – 22 μίλια ωριαίως υπό την επιφάνειαν της θαλάσσης – κοινόν μυστικόν – δεν δύνανται να επισημανθούν υπό των τουρκικών αντιτορπιλλικών – καταστροφέων. Διότι τα ηχοληπτικά όργανα αυτών μετά την ταχύτητα των 18 μιλίων ΔΕΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΝ.
ββ) Οι Τούρκοι εστερούντο Φάντομς και ΟΥΔΕΝ ΕΤΕΡΟΝ ΜΕΣΟΝ ΑΝΑΣΧΕΣΕΩΣ των Ελληνικών Φάντομς διέθετον.
γγ) Υπό του Αρχηγού Στρατού κ. Γαλατσάνου ειπόντος: “εις τον Έβρο είμεθα έτοιμοι δια βολάς πυροβολικού. Η άμυνα αυτού είναι πλήρως και μαθηματικώς εξησφαλισμένη. Οι Τούρκοι δεν δύνανται να περάσουν”.
10) ΑΠΟΦΑΣΙΣ ΚΑΙ ΔΙΑΤΑΓΗ της Ηγεσίας του Έθνους: “κ. Αραπάκη την πρωϊαν της Δευτέρας 22.7.1974 ότε θέλει αρχίσει η κυρία απόβασις των Τούρκων, βυθίσατε τα προ του λιμένος Κυρηνείας ευρισκόμενα εις συγκέντρωσιν, τουρκικά αποβατικά και λοιπά σκάφη του εχθρού.
Κύριε Παπανικολάου κατά την αυτήν ώραν αποστείλατε εξ (6) Φάντομς από Κρήτην εις Κυρήνειαν (διάρκεια πτήσεως Κρήτη – Κύπρος 9′) και πλήξατε τα τουρκικά σκάφη.
Κύριε Γαλατσάνε αρχίσατε βολάς πυροβολικού εις Εβρον δι’ αντιπερισπασμόν.
ΟΧΙ ΑΛΛΗ ΕΠΙΘΕΤΙΚΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ κατά του τουρκικού εδάφους.
Κύριε Μπονάνε εποπτέυσατε την εκτέλεσιν των διαταγών”.
11) Μετά ταύτα ελύθη η συνεδρίασις του Έθνους ΧΩΡΙΣ ΟΥΔΕΜΙΑΝ ΔΙΑΤΑΓΗΝ ΝΑ ΑΛΛΑΞΗ.
12)Την πρωϊαν της Δευτέρας 22.7.1974:
α) Ο κ. Αραπάκης διέταξε ΠΡΟΣΩΠΙΚΩΣ ΤΑ ΔΥΟ ΥΠΟΒΡΥΧΙΑ ΝΑ ΕΠΙΣΤΡΕΨΟΥΝ εκ Κύπρου καταλειπόντα τον εχθρόν ελεύθερον και ανενόχλητον να πραγματοποιήση την στρατιωτικώς αστείαν απόβασίν του.
β)Ο κ. Παπανικολάου εσταμάτησε τα 6 Φάντομς εις την Κρήτην, με αποτέλεσμα αι Ελληνο – κυπριακαί δυνάμεις να σφυροκοπώνται ανελέητα υπό της απαιδεύτου τουρκικής αεροπορίας και λοιπά λέγων απευθυνόμενος και προς κατωτέρους, αξιωματικούς “πώς να στείλω Φάντομς, οι Βούλγαροι είναι έτοιμοι να μας επιτεθούν, έχουν συγκεντρωθή εις τα σύνορα, θα πάθωμε συμφορά.” Ενώ τούτο ήτο απολύτως ανακριβές.
γ) Ο κ. Γαλατσάνος δεν επέτρεψε τας βολάς πυροβολικού.
δ)Ο κ. Μπονάνος συνετόνισε τας ενεργείας των τριών Αρχηγών των Επιτελείων του δια να προληφθή Η ΠΛΗΡΗΣ ΚΑΙ ΔΙΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΘΥΣΙΩΝ
ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΤΟΥΡΚΙΚΩΝ
ΔΥΝΑΜΙΚΩΝ ΕΙΣΒΟΛΩΝ.
ΜΕΡΙΚΑΙ ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΑΙ:
ΜΕΡΙΚΑΙ ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΑΙ:
α) Ο Ελληνικός στρατός ουδέποτε ήτο καλύτερον ωπλισμένος μέχρι της 20.7.1974.
β) Πολεμοφόδια και υλικά υπήρχαν άφθονα ΠΑΡΑ ΤΑΣ ΕΠΕΙΓΟΥΣΑΣ ΑΠΟ ΕΧΘΡΙΚΑΣ ΔΙΑ ΤΗΝ ΧΩΡΑΝ ΠΗΓΑΣ, αντιθέτους πληροφορίας.
(...)
Τον Αύγουστο του 2007 ο “Ε. Κ.”. είχε την τιμή να συνομιλήσει μαζί του, να συνομιλήσει με έναν θρύλο του Πολεμικού μας Ναυτικού, που έγινε πανελληνίως γνωστός τον Ιούλιο του 1974, όταν ως κυβερνήτης του υπερσύγχρονου γερμανικής κατασκευής υποβρυχίου τσέπης “Γλαύκος” έφτασε μια ανάσα από τις ακτές της Κύπρου, την στιγμή που αποβιβαζόταν στο Νησί της Αφροδίτης ο “Αττίλας”.
Στα 35 χρόνια που πέρασαν από τότε, έχει χυθεί άφθονο μελάνι και έχουν γίνει αμέτρητες συζητήσεις για το αν τα δύο τελευταίας τεχνολογίας υποβρύχια τσέπης που διαθέταμε τότε, ο “Γλαύκος” και ο “Νηρεύς” μπορούσαν να στείλουν στον πάτο της θάλασσας ολόκληρο τον τουρκικό αποβατικό στόλο.
O Βασίλης Γαβριήλ ήταν γαμβρός επ’ αδελφή του Λευτέρη Χανδρινού, του θρυλικού κυβερνήτη του αρματαγωγού “Λέσβος”, του μόνου ελληνικού πλοίου που πολέμησε τον Αττίλα το Ιούλιο του 1974, αναγκάζοντας τους πανικοβλημένους Τούρκους να χάσουν δύο αντιτορπιλικά.
συνέντευξη στον Δημήτρη Ζαφειρόπουλο
Κύριε Γαβριήλ σε ποια μονάδα υπηρετούσατε όταν εκδηλώθηκε η εισβολή του Αττίλα στις 20 Ιουλίου του 1974;
Είχα αναλάβει κυβερνήτης στο υποβρύχιο “Γλαύκος” από τον Μάϊο του 1973 και παρέμεινα ως κυβερνήτης τρεισήμισι χρόνια. Ένα χρόνο μετά την παραλαβή μου το υποβρύχιο πιστεύω ότι ήταν σε πολύ καλή επιχειρησιακή ετοιμότητα για να αντεπεξέλθει σε οιαδήποτε άσκηση ή ακόμη και σε πόλεμο.
Υπήρχαν κάποιες πληροφορίες ή φήμες για την εισβολή, τις προηγούμενες ημέρες της 20ης Ιουλίου;
Υπήρχε κάποιος βαθμός ετοιμότητας στο Πολεμικό Ναυτικό;
Πληροφορίες από το Αρχηγείο Ναυτικού ότι επίκειται οποιαδήποτε εισβολή ή όχι, δεν υπήρχε τίποτε!
Μόνο ό,τι πληροφορίες μπορούσαμε να αντλήσουμε από διάφορα μέσα, μιλάω από το ραδιόφωνο στην ουσία – παρόλο που δεν ήμουν αντιστασιακός, άκουγα και deutsche welle.
Αλλά όταν άκουγες και έλεγε ότι απέναντι από την Κύπρο έχουν συγκεντρωθεί 100.000 τουρκικός στρατός και είναι έτοιμοι για απόβαση, μόνο αυτό σε κάνει να λάβεις τα μέτρα σου, οιαδήποτε και αν είναι αυτά.
Και να είσαι έτοιμος να αντεπεξέλθεις σε ο,τιδήποτε έκαναν οι Τούρκοι.
Επομένως, συγκεκριμένος βαθμός ετοιμότητος στο Πολεμικό Ναυτικό, δεν νομίζω ότι υπήρχε τέτοιος για να αντιμετωπίσουμε έναν πόλεμο.
Δεν είχε δοθεί ποτέ κανένα τέτοιο σήμα. Απλώς τα υποβρύχια πάντα είναι ετοιμοπόλεμα και το μόνο στο οποίο μειονεκτούσαν ήταν ότι δεν είχαν πάρει τον φόρτο τορπιλών που θα έπρεπε να είχαν εφοδιαστεί.
(...)
Μέχρι και 8 τουρκικά αντιτορπιλικά θα πηγαίνανε στον πάτο…
Αν τελικά τα υποβρύχια είχαν εμπλακεί με τα τουρκικά πλοία, θα μπορούσαν να επιφέρουν αποφασιστικό πλήγμα κατά της απόβασης στην Κύπρο;
Το υποβρύχιο διέθετε 13 τορπίλες.
Αν είχα ποσοστό επιτυχίας 50% που είναι κάτι πολύ μικρό, σημαίνει ότι θα είχαν ακινητοποιηθεί ή βληθεί ή βυθιστεί 3 -4 ή και πέντε αντιτορπιλικά. Για εμένα αυτό ήταν ικανό να σταματήσει ό,τιδήποτε άλλο, γιατί δεν θα είχαν την υποστήριξη που χρειαζόντουσαν. Και αφού είμασταν δύο υποβρύχια, υπολογίζω ότι θα είχαμε επιφέρει ζημιά σε 6 έως 8 πλοία δικά τους.
Νομίζω ότι δεν θα μπορούσαν να συνεχίσουν.
Απόρρητο έγγραφο του State Department για τηλεφωνική συνομιλία Καραμανλή-Κίσινγκερ στις 26 Ιουλίου 1974
Από απόρρητο έγγραφο των αρχείων του State Department, το οποίο μόλις αποχαρακτηρίσθηκε.
Σημειώνεται ότι πολλά σημεία του εγγράφου δεν δόθηκαν στην δημοσιότητα γιατί θεωρήθηκαν ότι είναι και σήμερα απόρρητα…
Από τον διάλογο Κίσινγκερ – Καραμανλή και τα παρακάτω:
«ΚΙΣΙΝΓΚΕΡ: Κύριε πρωθυπουργέ.
ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ: Εμπρός…
ΚΙΣΙΝΓΚΕΡ: Κύριε πρωθυπουργέ.
ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ: Εμπρός, εμπρός…
ΚΙΣΙΝΓΚΕΡ: Κύριε Καραμανλή, εδώ Χένρι Κίσινγκερ. Είμαι ο υπουργός Εξωτερικών Κίσινγκερ.
ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ: Α, τι κάνετε;
ΚΙΣΙΝΓΚΕΡ: Τι κάνετε;
ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ: Είμαι καλά, αλλά έχω πολλές, πολλές δυσκολίες αυτή τη στιγμή.
ΚΙΣΙΝΓΚΕΡ: Το ξέρω. Τηλεφώνησα για να σας πω, πρώτα απ’ όλα, ότι θυμάμαι με μεγάλο ενθουσιασμό το δείπνο που είχαμε την περασμένη χρονιά (1973). Στο σπίτι του Σάιρους Σουλτσμπέργκερ.
ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ: Ο πρώην φίλος μας.
ΚΙΣΙΝΓΚΕΡ: Και δεύτερον, θέλω να γνωρίζετε ότι υποστηρίζουμε με σθένος τις προσπάθειές σας. Θα κάνουμε ό,τι περνά από το χέρι μας για να βοηθήσουμε την κυβέρνησή σας.
ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ: Σας ευχαριστώ γι’ αυτό, αλλά πρέπει να προχωρήσετε και να κάνετε περισσότερα.
ΚΙΣΙΝΓΚΕΡ: Συγγνώμη;
ΚΑΡΑΜΑΛΗΣ: Το ξέρετε ότι οι τούρκοι παραβιάζουν το ψήφισμα της…
ΚΙΣΙΝΓΚΕΡ: Είμαι σε επαφή με την τουρκική κυβέρνηση αυτή τη στιγμή.
ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ: …Για πέντε ημέρες παραβιάζουν το ψήφισμα και… Λένε ότι είναι πολύ επικίνδυνοι…
ΚΙΣΙΝΓΚΕΡ: Καλά, θα κάνω, ό,τι περνά από το χέρι μου. Εργαζόμαστε αθόρυβα με τους τούρκους αυτή τη στιγμή.
ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ: …αλλά νομίζω ότι πρέπει να τους πείσετε για…
ΚΙΣΙΝΓΚΕΡ: Κάνουμε ό,τι μπορούμε.
ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ: Αχ, κ. Κίσινγκερ. Νομίζω ότι οι ευχές… δεν είναι αρκετές. Πρέπει να κάνετε κάτι για να εμποδίσετε…
ΚΙΣΙΝΓΚΕΡ: Γράφω ένα… Θα κάνουμε τα αδύνατα δυνατά.
ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ: Θα το κάνετε; Οι τούρκοι θα παραβιάσουν…
ΚΙΣΙΝΓΚΕΡ: Το καταλαβαίνω. Κύριε πρωθυπουργέ, σας στέλλω επιστολή στην οποία σας εξηγώ τι κάνουμε.
ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ: Ευχαριστώ. Η κοινή γνώμη εδώ. Ο στρατός είναι… Είναι ανήσυχοι, στενοχωρημένοι και πολύ επικίνδυνοι.
ΚΙΣΙΝΓΚΕΡ: Το καταλαβαίνω.
ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ: Όπως ξέρετε, είμαι ένας γέρος άνθρωπος. Και επιθυμώ μια ειρηνική λύση, αλλά… Αυτή είναι προβοκάτσια…
ΚΙΣΙΝΓΚΕΡ: Θα κάνω τα αδύνατα δυνατά εδώ και τώρα.
ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ: Εν πάση περιπτώσει, σας παρακαλώ προσπαθήστε να τους ελέγξετε. …Να σταματήσει αυτή η παρανομία.
ΚΙΣΙΝΓΚΕΡ: Θα το κάνω αμέσως.
ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ: Διαφορετικά, εάν δεν το πράξετε εσείς, έχω υποχρέωση να το κάνω εγώ.
ΚΙΣΙΝΓΚΕΡ: Όχι, θα… Μπορείτε να συγκρατηθείτε για μία ημέρα; Είμαι αυτή τη στιγμή σε επαφή με τον πρωθυπουργό της Τουρκίας. Αυτή την στιγμή…
ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ: Νομίζω ότι ξέρετε τι είναι…
ΚΙΣΙΝΓΚΕΡ: Ναι, τους τηλεφωνώ τώρα…».
Όπως διαβάσατε παραπάνω το πρώτο που αναφέρει στην συνομιλία του με τον Καραμανλή ο Κίσινγκερ είναι την συνάντησή τους στο Παρίσι την περασμένη χρονιά.
Γιατί άραγε; Μήπως για να του θυμίσει κάποιες δεσμεύσεις; Η συνάντηση είχε γίνει στο σπίτι του ομόθρησκου του Κίσινγκερ Σούλτς Μπέργερ και έχει γραφτεί ότι σε αυτήν ήταν παρόν και ο Ετσεβίτ!
Τελικώς, όπως γνωρίζουμε, ο Καραμανλής συγκρατήθηκε, ο Κίσινγκερ δεν έκανε τίποτε και οι Τούρκοι πήραν το 40% της Κύπρου και ο φάκελος της Κύπρου δεν άνοιξε ποτέ.
http://xryshaygh.wordpress.com/2011/07/15/%ce%b9%ce%bf%cf%8d%ce%bb%ce%b9%ce%bf%cf%82-1997-%cf%83%cf%85%ce%b3%ce%ba%ce%bb%ce%bf%ce%bd%ce%b9%cf%83%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%ae-%cf%83%cf%85%ce%bd%ce%ad%ce%bd%cf%84%ce%b5%cf%85%ce%be%ce%b7-%cf%84/
.....................................................................................................................................................
Η Βουλή απαγορεύει μέχρι σήμερα, 39 χρόνια μετά, την πρόσβαση του οποιουδήποτε στο υλικό των καταθέσεων που έλαβε η Επιτροπή για τον «φάκελο της Κύπρου». Οι καταθέσεις θεωρούνται άκρως απόρρητες και δεν πρόκειται να δουν το φως ούτε στα επόμενα 50 χρόνια και όσοι γνωρίζουν πρόσωπα και καταστάσεις ισχυρίζονται, ότι: «οι καταθέσεις αυτές δεν υπάρχουν διότι το πολιτικό κατεστημένο φρόντισε να τις πολτοποιήσει.
Από τα πράσινα και μπλε γελοία πορίσματα δεν λένε λέξη για τις ευθύνες του Καραμανλή του Α΄.
Μόνο του ΠΑΣΟΚ κάτι λέει για την Ροζαλία. Όσοι γνωρίζουν, ξέρουν και… ποιος (και όχι ποια) είναι η Ροζαλία.
ΑΝΑΓΝΩΣΤΡΙΑ Α.Θ.
