ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΗΣ κας ΓΕΩΡΓΙΑΣ ΒΕΤΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΩΝΑΣΗ

Η ΓΥΝΑΙΚΑ “ΣΚΙΑ” ΤΟΥ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗ ΩΝΑΣΗ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΙ ! “Η Τζάκι έστειλε στον θάνατο τον Αλέξανδρο…”

23 Μαΐου 2015 

Ήταν η γυναίκα «σκιά» του Αριστοτέλη Ωνάση επί 15 ολόκληρα χρόνια. Έζησε από πρώτο πλάνο την άνοδο και την πτώση ενός μύθου, μοιράστηκε μυστικά, άκουσε συζητήσεις και βίωσε την απόλυτη θλίψη μιας οικογένειας που το χρήμα δεν συνοδεύτηκε από την ευτυχία.

Ήταν ο άνθρωπος που δοκίμαζε ακόμη και το μενού της οικογένειας Ωνάση προκειμένου να επιβεβαιώσει ότι δεν ήταν δηλητηριασμένο. Ταξίδεψε στο πλευρό του μεγιστάνα σε ολόκληρο τον πλανήτη, κανόνιζε τα ραντεβού και τις συναντήσεις του, τον ξυπνούσε το πρωί, τον αντίκριζε ως έναν κοινό θνητό και όχι ως τον Ωνάση των δισεκατομμυρίων. Αλέξανδρος και Χριστίνα τής εμπιστεύονταν τα μυστικά της νιότης τους.

Ο Αλέξανδρος Ωνάσης στο μοιραίο Piaggio

Ο Αριστοτέλης πρώτα σε εκείνη αποκάλυψε το μυστικό του χωρισμού του από την Κάλλας και του επικείμενου γάμου του με την Τζάκι. Η 90χρονη σήμερα Γεωργία Βέττα, η έμπιστη κυρα Γεωργία του Αριστοτέλη Ωνάση, έζησε πολλά χρόνια ως εσωτερική οικονόμος μέσα στην οικογένεια, βιώνοντας και εκείνη, όπως ήταν επόμενο, την απόλυτη χλιδή. Σε επαύλεις, ιδιωτικά νησιά, αεροπλάνα, ακόμη και στη θρυλική θαλαμηγό «Χριστίνα», με την οποία έκανε ταξίδια που για άλλους αποτελούν όνειρο ζωής.

Ένδοξες μέρες

Σήμερα αναπολεί τις ένδοξες μέρες της σε ένα διαμερισματάκι στη Γλυφάδα. Ζει ολομόναχη μετά τον θάνατο της αγαπημένης της αδελφής, με μία μικρή σύνταξη, ίσα που τα φέρνει βόλτα. Διατηρεί όμως τον αέρα μιας αριστοκρατικής κυρίας, που μοιάζει βγαλμένη από άλλη εποχή, με ευγένεια αξιοζήλευτη και με τις χιλιάδες αναμνήσεις μιας ολόκληρης ζωής να τη συντροφεύουν.

Ο δημοσιογράφος Νίκος Νικόλιζας με τη Γεωργία Βέττα

«Με τον Αρίστο ταξίδεψα όλο τον κόσμο. Μόντε Κάρλο, Παρίσι, Αμερική, Ακαπούλκο, Βενετία. Παντού. Με μια βαλιτσούλα στο χέρι ήμουν συνέχεια. Βλέπετε, δεν εμπιστευόταν άλλον να ελέγχει το φαγητό, ούτε να ακούει τι λέγεται στα ραντεβού του. Ο Αρίστος είχε λεφτά, χωρίς ευτυχία» λέει ορθά κοφτά αρχίζοντας τη συζήτησή μας.

Οι αποκαλύψεις που ακολουθούν στην «Espresso» παγώνουν: «Η Τζάκι επέμενε εκείνη τη μοιραία μέρα ο Αλέξανδρος να εκπαιδεύσει με το Piaggio τους Αμερικανούς πιλότους που ήρθαν από τις ΗΠΑ. Διαφορετικά ο Αρίστος δεν θα τον άφηνε. Τον Αλέξανδρο τον σκότωσαν, τον φάγανε. Με αυτόν τον καημό θα πεθάνω».

Επίσκεψη στους Δελφούς για την Τζάκι και τα παιδιά της.

Με αυτή τη δήλωση-σοκ αρχίζει την κουβέντα, δείχνοντας τον μεγάλο καημό της, το σαράκι που εξακολουθεί να την τρώει. Η πιστή οικονόμος της οικογένειας Ωνάση επιχειρεί και πάλι να ανοίξει ο φάκελος για τον άδικο χαμό του γιου του Ελληνα κροίσου, αφήνοντας σαφή υπονοούμενα ότι υπήρχε έντονη προτροπή από την πρώην πρώτη κυρία των ΗΠΑ, που οδήγησε τελικά στη μοιραία πτήση στις 22 Ιανουαρίου του 1973.

Μεγάλος καημός

Το ερώτημα που της θέτουμε είναι «γιατί τώρα;» Γιατί ύστερα από τόσα χρόνια από το ξεκλήρισμα της δυναστείας αποφάσισε να μιλήσει; «Εχω μεγάλο καημό με όσα συνέβησαν στον Αρίστο και στην οικογένειά του. Εφαγε ψωμί από εκείνον πολύς κόσμος. Χιλιάδες άνθρωποι. Πρέπει να γνωρίζει ο λαός. Ο Αρίστος ήταν ο καλύτερος άνθρωπος. Δεν του ταίριαζε τέτοιο άδοξο τέλος» λέει και τα μάτια της βουρκώνουν.

Η Γεωργία Βέττα και οι δύο έμπιστοι οδηγοί του Ωνάση μπροστά από το σπίτι του στη Γλυφάδα

Οι συγκλονιστικές δηλώσεις της κυρίας Γεωργίας Βέττα δεν αφήνουν πολλά περιθώρια αμφισβήτησης, αν σκεφτεί κανείς ότι είναι ένας από τους τελευταίους εν ζωή ανθρώπους που γνώριζε μυστικά από τα ενδότερα της οικογένειας του Ελληνα κροίσου. Νιώθει πικρία, την πλημμυρίζει ο καημός και ένα μεγάλο «γιατί» διαπερνά συνεχώς το μυαλό της για το πώς διαλύθηκε η μυθική οικογένεια.

Και όλα άρχισαν από τον θάνατο της μεγάλης αδυναμίας του Αριστοτέλη Ωνάση, του μονάκριβου γιου του. «O Αλέξανδρος ήταν πολύ καλό παιδί. Εξαιρετικό. Χαμηλών τόνων, σε αντίθεση με τη Χριστίνα. Θυμάμαι, ήταν τόσο ερωτευμένος με τη Φιόνα… Σε εκείνη είχε βρει και την ερωμένη, και τη μάνα, και όλη τη στοργική αγάπη που του έλειπε» λέει σήμερα, περίπου 44 χρόνια από τον θάνατό του, σκουπίζοντας τα μάτια της.

Η φωτογραφία του Αλέξανδρου λίγο πριν φύγει από τη ζωή, την οποία χάρισε τόσο στη Γεωργία Βέττα όσο και στην αρραβωνιαστικιά του Φιόνα Φον Τίσεν

«Ήταν έτοιμος να την παντρευτεί. Και τότε του έλεγε ο Αρίστος: “Βρε, παιδί μου, τη Φιόνα θα πάρεις που έχει την ίδια ηλικία με τη μάνα σου; Αυτή θα παντρευτείς;” Και εκείνος του απαντούσε: “Αυτήν αγαπάω, αυτήν θα παντρευτώ”. Με παίρνει λοιπόν το προηγούμενο βράδυ του θανάτου του από το Μόντε Κάρλο ο Αλέξανδρος και μου λέει: “Γεωργία, ειδοποίησε τον κουρέα τον Άγγελο να έρθει στις 5.00 το απόγευμα να με κουρέψει. Και ο άνθρωπος ήρθε και τον κούρεψε».

Το επόμενο πρωί, στις 6.00, μου φωνάζει από το δωμάτιό του: “Γεωργία, φτιάξε τον δίσκο με το πρωινό”. Παραξενεύτηκα. Μονολογούσα: “Παναγία μου, θα πάει για δουλειά τόσο πρωί;” Δεν ήξερα ότι είχαν έρθει Αμερικανοί πιλότοι για να τους εκπαιδεύσει στο Piaggio για να πάνε στην Καραϊβική. Εκείνοι φιλοξενούνταν στο “Hilton”.

Όταν ξύπνησε ο Αρίστος του λέω: “Ρε συ, Αρίστο, 500 πιλότους έχεις, αυτό το παιδί βρήκες να τους εκπαιδεύσει, επειδή το είπε η Τζάκι;” Θυμάμαι έλεγε τότε συνέχεια η Τζάκι: “Ο Αλέξανδρος να εκπαιδεύσει τους πιλότους, επειδή ξέρει το αεροπλάνο”. Αποτέλεσμα; Το δεξί πηδάλιο να καρφωθεί στο κρανίο του».

«Θα ζούσαν όλοι»

Τα μάτια της χαμηλώνουν και η φωνή της σπάει. «Θα ζούσε όλη η οικογένεια, αν δεν πέθαινε τότε ο Αλέξανδρος».

Η Γεωργία Βέττα ήταν και παραμένει ο άνθρωπος-κλειδί στην ιστορία της οικογένειας Ωνάση. «Κάθε φορά που ερχόταν η Τζάκι στην Ελλάδα τη συνόδευαν κάτι ογκώδεις μελαψοί άνδρες. Λέω τότε κάποια στιγμή: “Για όνομα του Θεού. Τι τη φυλάτε; Εδώ είναι Ελλάδα”. Και μου απαντάει ο ένας: “Δεν φυλάμε την κυρία Τζάκι, αλλά τα παιδιά του Κένεντι”» εξομολογείται στην «Espresso».

«Ο Αρίστος είχε ταριχεύσει τον γιο του…»

Η συζήτησή μας φτάνει στον τραγικό θάνατο του Αλέξανδρου, όταν εκείνος καρφώθηκε στο έδαφος με το μοιραίο Piaggio.

«Όταν ήρθε ο Αρίστος στο ΚΑΤ για να δει τον Αλέξανδρο, άρχισε να κλαίει. Βγαίνοντας από το δωμάτιο είπε στους γιατρούς: “Βγάλτε τα σωληνάκια. Το παιδί μου είναι πεθαμένο. Είχε θολώσει το μυαλό του. Η αλήθεια είναι ότι δεν πίστευε ότι είχε πεθάνει. Για εκείνον, στο μυαλό του, ζούσε. Για 20 ημέρες βρισκόμασταν στον Σκορπιό. Εκείνος κάθε βράδυ κατηφόριζε στο εκκλησάκι που τον είχε μέσα στο φέρετρο και του μίλαγε, σαν να ζούσε. Του έλεγε ακόμα και τα σχέδιά του για την επόμενη μέρα. Γι’ αυτό και δεν έδινε εντολή για να τον θάψουν. Είχε μεγάλο καημό που χάθηκε τόσο απρόοπτα. Ξεκίνησαν τα βλέφαρά του να σκεπάζουν τα μάτια του. Έπαθε βλεφαρόπτωση. Τότε λοιπόν αγρίεψε ο μητροπολίτης Λευκάδος και του λέει: “Κύριε Ωνάση, ή τον θάβετε ή θα τον πάτε σε μαυσωλείο στη Γαλλία. Και ο Αρίστος προκειμένου να μην τον χάσει από τον Σκορπιό, αποφάσισε να τον κηδέψει. Την ημέρα της κηδείας ήρθε και η μάνα του η Τίνα, παρότι δεν μιλούσε με τον Αλέξανδρο λόγω του γάμου της με τον Νιάρχο. Παρούσα και η αρραβωνιαστικιά του, η Φιόνα Φον Τίσεν. Ο Αρίστος δεν παρέστη στην κηδεία. Ο παπάς για να πειστεί ότι το πτώμα του Αλέξανδρου είναι στο φέρετρο ζήτησε από τη μάνα του να το ανοίξει, αλλιώς δεν θα έψελνε τη νεκρώσιμη ακολουθία. Και ανοίγουν το φέρετρο και βλέπουμε έναν άλλον Αλέξανδρο. Τρεις μέρες τον ταρίχευαν στο ΚΑΤ, κατ’ εντολήν του Αρίστου. Ήθελε να τον κρατήσει για πάντα κοντά του».

Ο Αριστοτέλης Ωνάσης έχοντας στο πλευρό του την Τζάκι Κένεντι

Η ηλικιωμένη γυναίκα θυμάται σαν χθες και τον χωρισμό της Μαρίας Κάλλας από τον Ωνάση αλλά και όσα βίωσε εκείνες τις μέρες κοντά τους.

«Η Μαρία πρόσεχε και λάτρευε τον Αρίστο. Σκέψου ότι όλα τα σπίτια στον Σκορπιό τα είχε διακοσμήσει η Κάλλας. Θυμάμαι, όταν ήταν πιεσμένος από τις δουλειές προσπαθούσε να τον πείσει να πάνε μαζί στο Παρίσι, στη Βενετία για να ξεφύγει από το άγχος. Η Μαρία είχε αντιληφθεί ότι κάτι έτρεχε με την Τζάκι και είχαν φτάσει στα αυτιά της ότι θα την παντρευτεί στον Σκορπιό. Μάζεψε τα πράγματά της από το νησί και εν μια νυκτί εξαφανίστηκε. Για 17 μέρες ο Αρίστος έψαχνε σαν τρελός να τη βρει και εκείνη δεν εμφανιζόταν πουθενά. Είχαν χάσει τα ίχνη της. Στο σπίτι ήμασταν όλοι άνω κάτω. Εκείνος δεν κοιμόταν καθόλου. Είχε αφήσει τις δουλειές του, ήταν μέσα στα νεύρα, δεν έτρωγε μπουκιά. Τηλεφωνούσε σε όλο τον κόσμο για να τη βρει» λέει η Γεωργία Βέττα, ενώ αποδίδει τον γάμο του με την Τζάκι σε συμφέροντα και μόνο.

Η Μ. Κάλλας, η Τζάκι και ο γάμος στον Σκορπιό

«Τη Μαρία τη λάτρευε. Ο γάμος με την Τζάκι έγινε καθαρά λόγω συμφερόντων» εξηγεί και συνεχίζει: «Την ημέρα που παντρεύονταν στον Σκορπιό, μαζί της ήταν και τα παιδιά της, ο Τζον και η Καρολίνα. Εκεί και ο μικρός Αλέξανδρος. Ρωτάει λοιπόν ο Τζον τι συμβαίνει και η μάνα του είναι ντυμένη με το νυφικό. Και του απαντάει ο Αλέξανδρος με παράπονο: “Σήμερα είναι μια μεγάλη γιορτή για την Ελλάδα”. Δεν ήθελε να αναφέρει καθόλου ότι ο πατέρας του παντρεύεται με την Τζάκι».

Η Γεωργία Βέττα στην πολύωρη συζήτησή μας ανέφερε: «Τα παιδιά του Ωνάση αγαπούσαν τη Μαρία, όχι όμως και την Τζάκι. Δεν τα πλησίασε ποτέ ως μάνα. Ηταν μια ξένη για εκείνα. Ολη η μελαγχολία άλλωστε φαινόταν στα προσωπάκια τους σε κάθε φωτογραφία που θα δείτε. Πονεμένα παιδιά».

Πηγή: espressonews

ειδαμε εδω

ΜΙΑ ΠΑΛΙΑ ΕΚΔΟΧΗ ΓΙΑ ΤΑ ΧΑΜΕΝΑ ΟΣΤΑ ΤΟΥ Μ.ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ

Does The Tomb of St Mark
In Venice Really Contain
The Bones Of Alexander the Great?
By Jonathan Thompson and Nicholas Pyke
The Independent - UK
6-16-4

 

It could be one of the worst cases of mistaken identity ever known. A British historian is claiming that the venerated tomb of St Mark in Venice contains not the great evangelist but the body of the most famous warlord in history.   The mummified remains buried beneath the altar of St Mark's Basilica in fact belong to Alexander the Great, according to Andrew Chugg, a respected authority on the Macedonian conqueror.   His theory, a complex tale of medieval body-snatching, is already dividing the academic world. This week he will cause outrage among devout Catholics when, writing in the latest edition ofHistory Today, he says the saintly relics should be exhumed and subjected to genetic testing.   Locating the body's resting place has been rated as the holy grail of archaeology. Alexander, a Macedonian king living in the 4th century BC, had godlike status during his lifetime and for many centuries after. By his 30th birthday he had conquered an empire stretching 3,000 miles from Greece to India.   His life will be dramatised later this year in a "sword and sandals" Hollywood epic starring Colin Farrell, Angelina Jolie and Sir Anthony Hopkins and directed by Oliver Stone.   Alexander died aged 32 or 33, according to some authorities, and for 700 years his corpse lay entombed in the Egyptian city of Alexandria, which he founded. Yet, by the 4th century AD it had vanished.   Mr Chugg, the author of several books on Alexander, believes the confusion occurred when the warrior's body was disguised as St Mark to protect it from destruction during a Christian uprising.   "Both bodies were said to be mummified in linen, and one seems to disappear at the same time that the other appears - in almost exactly the same place, near the central crossroads of Alexandria," he writes. "It's a strong possibility that somebody in the Church hierarchy, perhaps even the Patriarch himself, decided it might be a good plan to pretend the remains of Alexander were those of St Mark.   "If this is true, then it was Alexander's remains - not those of St Mark - that were stolen by Venetian merchants and taken back to their native city some four centuries later." In fact, three early Christian sources state that St Mark's body was burnt after his death.   Mr Chugg's theory, elaborated in a forthcoming book, The Lost Tomb of Alexander the Great, has divided academics. Robin Lane Fox of Oxford University, an eminent Alexander scholar who advised Oliver Stone on the film, was dismissive. "It's very charming, but it's slightly stale buns," he said.   But Paul Cartledge, professor of Greek history at Cambridge and author of Alexander the Great: The Hunt for a New Past, was enthusiastic. "There's certainly a chance it could be true, because there's a historical gap that needs to be filled," he said. "We all want to explain why the trail goes cold at the end of the 4th century. At that point, Christianity triumphs and nobody has a voice to say where this pre-Christian hero is buried. He just fades away."   Dr Paul Doherty, another recent biographer, said: "Alexander was regarded as almost a divine figure, and if we could get to the body, with DNA testing, we could find out a great deal about him - for instance, why he died so quickly. The corpse of Alexander's father, Philip, was discovered in Greek Macedonia in 1970, so there's no reason why we shouldn't find Alexander. The body is out there somewhere - but I suspect it is still under the streets of Alexandria."   μεταφραση με googletranslator: Θα μπορούσε να είναι μία από τις χειρότερες περιπτώσεις λανθασμένης ταυτότητας που έγινε ποτέ γνωστή. Ένας Βρετανός ιστορικός ισχυρίζεται ότι ο προσκυνηματικός τάφος του Αγίου Μάρκου στη Βενετία δεν περιέχει το μεγάλο ευαγγελιστή, αλλά το σώμα του πιο διάσημου πολέμαρχου στην ιστορία.   Τα μουμιοποιημένα υπολειμματα θαμμένα κάτω από το βωμό της Βασιλικής του Αγίου Μάρκου, στην πραγματικότητα ανήκουν στον Μέγα Αλέξανδρο, σύμφωνα με τον Andrew Chugg, μια σεβαστή αρχή για το Μακεδονικό κατακτητή.   Η θεωρία του, μια σύνθετη ιστορία της μεσαιωνικής αρπαγής-σώματος, έχει ήδη διαιρέσει τον ακαδημαϊκό κόσμο. Αυτή την εβδομάδα θα προκαλέσει οργή μεταξύ τους πιστούς Καθολικούς, όταν, γράφοντας στην τελευταία έκδοση of History Today, λέει οτι τα λείψανα του Αγιου πρέπει να εκταφουν και να υποβληθουν σε γενετικό έλεγχο.   Ο εντοπισμός του χώρο ανάπαυσης του σώματος έχει θεωρηθει ως το άγιο δισκοπότηρο της αρχαιολογίας.Ο Αλέξανδρος, Μακεδόνας βασιλιάς ζει τον 4ο αιώνα π.Χ., είχε θεϊκή ιδιότητα αυτή κατά τη διάρκεια της ζωής του και για πολλούς αιώνες μετά. Με τα 30ά γενέθλιά του είχε κατακτήσει μια αυτοκρατορία που εκτείνεται 3.000 μίλια από την Ελλάδα στην Ινδία.   Η ζωή του θα δραματοποιηθεί αργότερα αυτό το έτος σε ένα «σπαθί και τα σανδάλια" Hollywood επικό πρωταγωνιστή τον Κόλιν Φάρελ, Αντζελίνα Τζολί και ο Sir Anthony Hopkins και σκηνοθεσία του Oliver Stone.   Ο Αλέξανδρος πέθανε ηλικίας 32 ή 33, σύμφωνα με ορισμένες αρχές, και επί 700 χρόνια το πτώμα ωοτοκία του εγκλωβισθεί στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, την οποία ίδρυσε. Ωστόσο, από τον 4ο αιώνα μ.Χ. είχε εξαφανιστεί.   Ο κ Chugg, ο συγγραφέας πολλών βιβλίων για τον Αλέξανδρο, πιστεύει ότι η σύγχυση συνέβη όταν το σώμα του πολεμιστή ήταν μεταμφιεσμένο ως Αγίου Μάρκου για να το προστατεύσουν από την καταστροφή κατά τη διάρκεια μιας χριστιανικής εξέγερσης.   "Και οι δύο οργανισμοί ειχαν μουμιοποιηθεί σε λινό, και μία φαίνεται να εξαφανίζεται κατά την ίδια στιγμή που η άλλη εμφανίζεται - σχεδόν ακριβώς στο ίδιο σημείο, κοντά στην κεντρική διασταύρωση της Αλεξάνδρειας", γράφει. «Είναι μια ισχυρή πιθανότητα ότι κάποιος στην εκκλησιαστική ιεραρχία, ίσως ακόμη και ο ίδιος ο Πατριάρχης, αποφάσισε ότι θα μπορούσε να είναι ένα καλό σχέδιο για να προσποιούνται τα λείψανα του Αλεξάνδρου σαν αυτά του Αγίου Μάρκου.   "Αν αυτό είναι αλήθεια, τότε ήταν λείψανα του Αλεξάνδρου - όχι εκείνες του Αγίου Μάρκου -. Που είχαν κλαπεί από Βενετούς εμπόρους και λαμβάνονται πίσω στην πατρίδα τους πόλη περίπου τέσσερις αιώνες αργότερα" Στην πραγματικότητα, τρεις παλαιοχριστιανικές πηγές αναφέρουν ότι το σώμα του Αγίου Μάρκου κάηκε μετά το θάνατό του.   Θεωρία του κ Chugg του, που εκπονήθηκε σε ένα βιβλίο, Ο Χαμένος Τάφος του Μεγάλου Αλεξάνδρου, έχει διχάσει τους ακαδημαϊκούς. Robin Lane Fox του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης, ένας επιφανής λόγιος Αλέξανδρος ο οποίος ενημέρωσε τον Όλιβερ Στόουν στην ταινία, ήταν απορριπτικό. «Είναι πολύ όμορφο, αλλά είναι ελαφρώς μπαγιάτικα ψωμάκια», είπε.   Αλλά ο Παύλος Cartledge, Καθηγητής Ελληνικής Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο του Κέμπριτζ και συγγραφέας του Μεγάλου Αλεξάνδρου: Το κυνήγι για μια νέα Παρελθόν, ήταν ενθουσιώδης. «Υπάρχει σίγουρα μια πιθανότητα που θα μπορούσε να είναι αλήθεια, επειδή υπάρχει ένα ιστορικό κενό που πρέπει να καλυφθεί," είπε. «Όλοι θέλουμε να εξηγήσουμε γιατί το μονοπάτι πηγαίνει ακριβώς στο τέλος του 4ου αιώνα. Σε εκείνο το σημείο, ο Χριστιανισμός θριαμβευει και κανείς δεν έχει μια φωνή να πούμε εάν αυτό προ-χριστιανική ήρωας είναι θαμμένος. Αυτό απλως εξασθενισε "   Ο Δρ Paul Doherty, ενας άλλος πρόσφατος βιογράφος, δήλωσε: «Ο Αλέξανδρος είχε θεωρηθεί ως σχεδόν μια θεϊκή μορφή, και αν θα μπορούσαμε να πάρουμε στο σώμα, με τεστ DNA, θα μπορούσαμε να μάθουμε πολλά γι 'αυτόν - για παράδειγμα, γιατί πέθανε έτσι . γρήγορα το πτώμα του πατέρα του Αλεξάνδρου, ο Φίλιππος, ανακαλύφθηκε στην ελληνική Μακεδονία το 1970, οπότε δεν υπάρχει λόγος για τον οποίο δεν θα πρέπει να βρούμε τον Αλέξανδρο Το σώμα είναι κάπου εκεί έξω -.. αλλά υποψιάζομαι είναι ακόμα κάτω από τους δρόμους της Αλεξάνδρειας " πηγη

ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΕΚΔΟΧΗ ΓΙΑ ΤΑ ΤΗΣ ΑΜΦΙΠΟΛΗΣ

Kώδικας Da Vinci στην Αμφίπολη: Ο πίνακας και η άποψη - βόμβα του Μιχαήλ Ρωμανού για τον Τύμβο

Κώδικας Ιλ Σοντόμα στην Αμφίπολη. Την ώρα που οι έρευνες των αρχαιολόγων στον λόφο Καστά συνεχίζονται, χωρίς οι ειδικοί να έχουν κατορθώσει να λύσουν τον γρίφο του ενοίκου του ταφικού μνημείου στον υπόγειο θάλαμο που αποκαλύφθηκε τις προηγούμενες ημέρες, ένας εικαστικός καλλιτέχνης και μουσειολόγος ισχυρίζεται πως ανακάλυψε τον πολυσυζητημένο τύμβο «μέσα» σε ένα αναγεννησιακό έργο που βρίσκεται στη γειτονική Ιταλία σημειώνοντας ότι πρόκειται όντως για τον τάφο του Μεγάλου Αλεξάνδρου.

Ο Μιχαήλ Ρωμανός, βραβευμένος από τον Ομιλο Τεχνών της UNESCO, προχώρησε στον αποσυμβολισμό του εν λόγω έργου και παρουσιάζει σήμερα μια σίγουρα ενδιαφέρουσα θεωρία που από τη μία στοιχειοθετείται λογικά, από την άλλη όμως θα μπορούσε να είχε ξεπηδήσει από τις σελίδες κάποιου συναρπαστικού μυθιστορήματος του συγγραφέα του «Κώδικα Ντα Βίντσι» Νταν Μπράουν. Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του κ. Ρωμανού, το αναγεννησιακό έργο που δείχνει τον... δρόμο για τον τάφο του Αλεξάνδρου είναι μια τεράστια τοιχογραφία του ζωγράφου Τζιοβάνι Αντόνιο Μπάτσι, γνωστού με το ψευδώνυμο Ιλ Σοντόμα, που φιλοτεχνήθηκε περίπου το 1547 στη βίλα Φαρνεζίνα, μία από τις ωραιότερες αναγεννησιακές επαύλεις, στην περιοχή Τραστέβερε, στη Ρώμη.

«Το έργο παρουσιάζει με αλληγορικό τρόπο τον γάμο του Αλεξάνδρου με τη Ρωξάνη και καλύπτει έναν ολόκληρο τοίχο της αίθουσας που υπήρξε κάποτε υπνοδωμάτιο του ανθρώπου που ανοικοδόμησε τη βίλα, ενός εύπορου τραπεζίτη ονόματι Αγκοστίνο Κίτζι, ο οποίος ήταν και θησαυροφύλακας του Πάπα Ιουλίου Β'» λέει ο εικαστικός καλλιτέχνης και συνεχίζει: «Ο Κίτζι κάλεσε τον Ιλ Σοντόμα να διακοσμήσει τη βίλα και εκείνος δημιούργησε τη συγκεκριμένη τοιχογραφία, βασισμένος σε κάποια σχέδια του ζωγράφου Αετίωνα που είχε στην κατοχή του. Ο Αετίων έζησε τον 4ο αιώνα, δηλαδή την εποχή της ανέγερσης του τύμβου στην Αμφίπολη, και είχε ακολουθήσει τον Μ. Αλέξανδρο στην εκστρατεία του. Ετσι εξηγείται λοιπόν πώς ένας πολύ μεταγενέστερος καλλιτέχνης, όπως ήταν ο Ιλ Σοντόμα, γνώριζε πιθανότατα την τοποθεσία του τάφου».

Πώς συνδέεται όμως η αναγεννησιακή τοιχογραφία με το ταφικό μνημείο στον λόφο Καστά; Ποιες είναι οι συγκλονιστικές λεπτομέρειες που, σύμφωνα με τον εικαστικό, μουσειολόγο και επιμελητή εκθέσεων, αποκαλύπτουν σε ποιον ανήκει ο τάφος; Οπως υποστηρίζει ο Μιχαήλ Ρωμανός, τα σύμβολα δείχνουν ότι η σκηνή του γάμου του Μακεδόνα στρατηλάτη, που απεικονίζεται στην τοιχογραφία, είναι στην πραγματικότητα ο... τάφος του ίδιου και των προσφιλών του προσώπων!

«Στο έργο βλέπουμε τον Αλέξανδρο (1) να σπεύδει προς τη νύφη Ρωξάνη (2), η οποία είναι ντυμένη με διάφανο χιτώνα και κάθεται στην άκρη του κρεβατιού, περιτριγυρισμένη από ερωτιδείς. Ο Μακεδόνας βασιλιάς απεικονίζεται να δίνει στη Ρωξάνη το βασιλικό στέμμα, ενώ ο Υμέναιος (3) παρακολουθεί τη σκηνή μαζί με τον Ηφαιστίωνα (4), στο χέρι του οποίου διακρίνεται μια αντίδραση, πιθανώς σαν να μη συμφωνεί με την ενέργεια του Αλεξάνδρου.
»Παρατηρώντας με προσοχή αυτή την υπέροχη σκηνή γάμου και ψάχνοντας για σύμβολα που πιθανώς να είναι κρυμμένα στο έργο βρέθηκα μπροστά στον... τάφο της Αμφίπολης και σε μια δραματική σκηνή θανάτου. Κανένας δεν είναι χαρούμενος και κανένας δεν γελάει, όπως αρμόζει σε ένα τέτοιο γεγονός. Είναι όλοι σχεδόν ακίνητοι και μια απόκοσμη θλίψη σχηματίζεται στα πρόσωπά τους. Δεν ζει κανένας. Εχουν πεθάνει όλοι και βρίσκονται μέσα στον τάφο» λέει ο κ. Ρωμανός.

Το νεκρικό κρεβάτι και οι μελανιές της Ολυμπιάδας

Συνεχίζοντας με στοιχεία την ανάλυση της... αιρετικής θεωρίας του, ο Μιχαήλ Ρωμανός αναφέρει: «Εξω από το δωμάτιο, στο φόντο της δεξιάς πλευράς του έργου, ο ζωγράφος αναπαριστά μια όμορφη πόλη που ενώνεται με γέφυρες και διασχίζεται από έναν ποταμό. Πρόκειται για την Αμφίπολη (5) και τον φιδίσιο ποταμό της, τον Στρυμόνα, ο οποίος τη χώριζε κατά την αρχαιότητα. Κι ενώ έξω από το δωμάτιο υπάρχει μια υπέροχη εικόνα, λουσμένη στο φως, μέσα σε αυτό ο νεαρός Υμέναιος που στέκεται πλάι στον Ηφαιστίωνα κρατάει αναμμένο δαυλό για να φωτίζει τον θάλαμο, ο οποίος είναι σκοτεινός και υπόγειος, καθώς δεν μπαίνει μέσα το φως του ήλιου. Ακριβώς πίσω του, ερμητικά κλειστή, η θύρα με το ιονικό υπέρθυρο, ακριβώς το ίδιο με τη μαρμάρινη θύρα του θαλάμου του τύμβου, κλειστή και απόρθητη!
»Σε πρώτο πλάνο βρίσκεται μια σειρά από κολόνες, σαν κάγκελα περιφρούρησης, που δεσμεύουν μεγάλα τμήματα μαρμάρου συμβολίζοντας τον ολοστρόγγυλο μαρμάρινο περίβολο που προστατεύει και οριοθετεί τον τύμβο. Στο βάθος φαίνεται επίσης ο μακρύς διάδρομος με τις κολόνες που σχηματίζουν καμάρες σε οροφή και θόλο, και που αποτελεί τη μέχρι τώρα ανασκαμμένη είσοδο σε αυτόν».
Στη συνέχεια η ματιά του Ρωμανού εστιάζει στη γυναικεία φιγούρα που στέκεται δίπλα στη Ρωξάνη κρατώντας στο κεφάλι της μια νυφική υδρία. «Εξερευνώντας προσεκτικά την εικόνα της συγκεκριμένης γυναίκας παρατήρησα ότι το κορμί της είναι γεμάτο μελανιές. Ετσι μου ήρθε αμέσως στο μυαλό η σκέψη ότι πρόκειται για το κορμί ενός ανθρώπου που έχει λιθοβοληθεί. Ποιο κοντινό άτομο του περιβάλλοντος του Αλεξάνδρου πέθανε διά λιθοβολισμού; Μα φυσικά η μητέρα του Ολυμπιάδα (6)!

»Εντύπωση προκαλεί δε το γεγονός ότι το στόμιο της υδρίας που κρατάει είναι διακοσμημένο με κεφάλια δρακόντων. Τέτοιον αποτροπιαστικό διάκοσμο δεν έχουν οι νυφικές υδρίες, αλλά τα νεκρικά αγγεία που προορίζονταν για την εναπόθεση της τέφρας του ανθρώπου μετά την καύση του. Οπότε η Ολυμπιάδα αναπαρίσταται από τον ζωγράφο να κρατάει την τεφροδόχο της. Κι αυτό γιατί είχε πεθάνει ήδη και το σώμα της είχε αποτεφρωθεί. Η Ρωξάνη, από την άλλη μεριά, ετοιμάζεται να ξαπλώσει για τον... αιώνιο ύπνο της σε κρεβάτι ναόσχημο, με κίονες σαν ταφικό μνημείο, ολοστόλιστο με σφίγγες και ρόδακες, ενώ σαν να διαγράφεται στο τέμπλο του η ξυλόγλυπτη παράσταση της Αρπαγής της Περσεφόνης, που είναι το θέμα του ψηφιδωτού το οποίο βρέθηκε στην Αμφίπολη.

»Θέλετε και μια συγκλονιστική λεπτομέρεια; Ο τάφος βρέθηκε σφραγισμένος με χώμα. Τούτο συμβολίζουν οι ερωτιδείς (7) στην οροφή του κρεβατιού, οι οποίοι ετοιμάζονται να ρίξουν ένα βαρύ ύφασμα πένθιμου χρώματος και να το σκεπάσουν ολόκληρο».

Πού οδηγούν τα σκαλοπάτια

Η άποψη - βόμβα του Μιχαήλ Ρωμανού ολοκληρώνεται με την εικόνα του Μεγάλου Αλεξάνδρου, ο οποίος μοιάζει να ετοιμάζεται να κατέβει τα σκαλοπάτια που βρίσκονται εμπρός του. Στο ένα μάλιστα έχει εναποθέσει την περικεφαλαία του. «Είναι κι εκείνος έτοιμος να μεταβεί στον δικό του νεκρικό θάλαμο, που βρίσκεται σε κατώτερο σημείο εσωτερικά του οικοδομήματος, με απλά λόγια στο υπόγειο του τύμβου που μόλις αποκαλύφθηκε στην ανασκαφή στον λόφο Καστά» σημειώνει ο εικαστικός εκφράζοντας δημοσίως την αισιοδοξία του ότι οι εκπλήξεις που περιμένουν τους αρχαιολόγους στο υπόγειο του ταφικού μνημείου είναι πολλές.

Espressonews.gr

Αναδημοσιευση απο
http://amfipolinews.blogspot.gr/2014/11/k-da-vinci.html

Πρώϊμες ανθελληνικές επιδιώξεις:
Σκοπιανό χαρτονόμισμα απεικονίζει
τον Μέγα Αλέξανδρο!

16.09.11

Σε δημοσιεύματα αλλά και βίντεο αποσπάσματα συνεντεύξεων και δηλώσεων από πρώην πρωθυπουργούς των Σκοπίων που έχουν κυκλοφορήσει κατά καιρούς, καταδεικνύεται ο ψευδομακεδονισμός (βλ. δηλώσεις Κύρο Γκλιγκόροφ) αλλά και η σλαβική/βουλγαρική καταγωγή των γειτόνων μας (βλ. δηλώσεις Γκεοργκίεφσκι) Ήταν όμως πάντοτε έτσι; Μέχρι τώρα γνωρίζαμε μόνο το περίφημο "αναμνηστικό" χαρτονόμισμα που απεικόνιζε τον Λευκό Πύργο.. Πρόσφατα όμως ήρθε στο φως ένα ακόμη χαρτονόμισμα των πρώτων ημερών του Σκοπιανού κρατιδίου, που κατεδαφίζει τους ισχυρισμούς των πρώην υψηλόβαθμων στελεχών της Σκοπιανής Αριστεράς (βλ. Ντένκο Μαλέσκι) αλλά και της Σλαβοβουλγαρικής Δεξιάς (βλ. Γκεοργκίεφσκι), ότι ο αρχαιομακεδονισμός ήταν άγνωστος κατά την πρώτη περίοδο πριν και μετά την διάλυση της Γιουγκοσλαβίας το 1991. Αν και τώρα συναινούν πως επρόκειτο για ένα περιθωριακό κίνημα πριν από το 2006, όταν ο Γκρουέφσκι κέρδισε τις εκλογές για πρώτη φορά, το χαρτονόμισμα αυτό αντανακλά μια πραγματική κατάσταση. Ένα από τα, αποσυρθέντα την τελευταία στιγμή, χαρτονομίσματα των Σκοπίων των 20 στατήρων (ναι! πρόκειται για τους αρχαίους μακεδονικούς στατήρες του Φιλίππου Β') Η ανάθεση της κοπής των χαρτονομισμάτων αυτών έγινε από ψευδομακεδόνες πολιτικούς γύρω στα τέλη του '90 - αρχές του '91 υπό άκραν μυστικότητα.Ένας άγνωστος αριθμός χαρτονομισμάτων τυπώθηκαν, αλλά δεν εγκρίθηκαν τελικά ως εθνικό νόμισμα της πΓΔΜ, καθώς οι πολιτικοί της χώρας συνειδητοποίησαν ότι η επιλογή του ονόματος (στατήρας) αλλά και ο σχεδιασμός του, με την φιγούρα του Μεγάλου Αλεξάνδρου στο χαρτονόμισμα, ήταν υπέρ του δέοντος προκλητικοί.. Το κείμενο έχει ως εξής (από πάνω προς τα κάτω): "Народна банка на Македонија (Narodna banka na Makedonija)" - Εθνική Τράπεζα της Μακεδονίας 02/08/1991 "Дваесет статери (Dvaeset stateri)" - Είκοσι στατήρες "Гувернер (Guverner)" - Κυβερνήτης (πιθανότατα γιατί είναι δυσανάγνωστο) Υπογραφή (σημείωση: ο υπογράφων είναι άγνωστος) Ας μην γελιόμαστε λοιπόν, η πολιτική σε αυτήν την χώρα δεν πρόκειται να αλλάξει, όποιος και αν ηγηθεί του κρατιδίου.. Κανείς δεν πρόκειται να απαρνηθεί το όνειρο της "ενωμένης, αυτόνομης Μακεδονίας". Ο Γκρουέφσκι φουσκώνει τα μυαλά των πορωμένων αδαών με όνειρα απατηλά αρχαίων μακεδόνων προγόνων, ο Γκεοργκίεφσκι αποσκοπεί στην προσχώρηση της πΓΔΜ στη Βουλγαρία, ο Τσερβένκοφσκι χρηματοδοτείται από τον Σόρος, που κόπτεται για μια πολυεθνική πολυπολιτισμική "Μακεδονία" και ο Γκλιγκόροφ σώθηκε από απόπειρα δολοφονίας - μείον ένα μάτι- γιατί τόλμησε να δηλώσει το περίφημο "είμαστε Σλάβοι"! Όσο για τα Αλβανικά κόμματα, αυτά χαίρουν υποστήριξης από την Τουρκία, για ευνόητους λόγους.. A.I. MacedoniaHellenicLand.Eu

πηγη

η θαυμαστή αφθαρσία του Αγ.Αλεξάνδρου του Σβιρ (βιντεο-φωτο)

Ο Αγ.Αλέξανδρος του Σβιρ γεννήθηκε στις 15 Ιουνίου 1448 στα μέρη του Νοβγκοροντ σε μια οικογένεια ευλαβών χριστιανών.Ηταν το τρίτο παιδί του Στέφανου και της ΒασάιΤο βαπτιστικό του όνομα ήταν Αμώς.Ήταν πράος,υπάκουος,νηστευτής και όταν έφτασε στην κατάλληλη ηλικία οι γονείς του θέλησαν να τον παντρέψουν.Εκείνος όμως στα 19 του χρόνια έφυγε για τη μονή Βαλαάμ.Περνώντας ο νεαρός Αμώς από τη λίμνη Ροτσίνσκ άκουσε μια φωνή να του λέει ότι σ΄αυτό το σημείο θα χτίσει ένα μοναστήρι.Τότε έλαμψε από πάνω του ένα φως και ένας άγγελος του έδειξε το δρόμο για το Βαλαάμ.Στο Βαλαάμ εκάρη μοναχός μετά από 7 χρόνια στα εικοσιέξι του και πήρε το όνομα Αλέξανδρος.Ο πατέρας ήρθε να τον βρει στο μοναστήρι και ο νεαρός Αλέξανδρος όχι μόνο τον καθησύχασε,αλλά και τον έπεισε να γίνουν αυτός και η μητέρα του μοναχοί.Πρόκοβε συνεχώς στα πνευματικά και δέκα χρόνια τα πέρασε εν σιωπή σ’ένα νησάκι.
Το σπήλαιο που ασκήτεψε ο Αγ.Αλέξανδρος του Σβιρ


Εδώ σε μια στενή και υγρή σπηλιά,η οποία ακόμη υπάρχει, ασκήτεψε ο Άγιος.
Το εσωτερικό του σπηλαίουΜια μέρα ενώ προσευχόνταν άκουσε μια θεική φωνή να του λέει να πάει στον τόπο που κάποτε του είχε υποδειχθεί για να σωθεί.Ένα φως του έδειξε το μέρος στις όχθες της λίμνης(1485).Έμεινε εκεί μόνος επτά χρόνια, τρώγωντας μόνο χόρτα και υποφέρωντας από τις βαρειές ασθένειες και το ανυπόφορο κρύο.Το 1493 τον ανακάλυψε τυχαία ένας άρχοντας που είχε βγει για κυνήγι.Η φήμη του ως αγιασμένου ασκητή εξαπλώθηκε γρήγορα και πολλοί μοναχοί μαζεύτηκαν γύρω του,ενώ ο απλός λαός τον τιμούσε ως άγιο όταν ήταν εν ζωή 2)Ο ΑΓΙΟΣ ΜΕ ΤΗ ΘΑΥΜΑΣΤΗ ΑΦΘΑΡΣΙΑ Πιστεύεται, ότι ο Θεός διατήρησε το Λείψανο σε τόσο θαυμαστή κατάσταση αφθαρσίας, διότι ο Άγιος Αλέξανδρος είναι ο μόνος Άγιος μετά τον Πατριάρχη Αβραάμ, ο όποιος αξιώθηκε επισκέψεως της Αγίας Τριάδος με μορφή τριών Αγγέλων. Κατά την διάρκεια αυτής της επισκέψεως, ή Αγία Τριάς μέχρι που άγγιξε τον Άγιο, και αυτό το άγγιγμα προφανώς ήταν που έκανε το σώμα του απρόσβλητο στην φθορά. Θαυμαστός ο Τριαδικός Θεός, ο ενδοξαζόμενος εν τοις Άγίοις Αυτού!
Ό Άγιος Αλέξανδρος αναχώρησε για την Ουράνιο Βασιλεία την 30ή Αυγούστου του 1533, σε ηλικία 85 ετών.
Ό Άγιος Αλέξανδρος του Σβίρ εδοξάσθη με θαυμαστά σημεία και θαύματα κατά την διάρκεια της ζωής του και μετά την κοίμηση του. Το 1545, ο μαθητής και διάδοχος του Ηγούμενος Ηρωδίων συνέθεσε τον Βίο του. Το 1547 άρχισε ο τοπικός εορτασμός της μνήμης του και συν­ετέθη ή Ακολουθία του. Στις 17 Απριλίου του 1641, κατά την διάρ­κεια της ανακαινίσεως του Ναού της Μεταμορφώσεως, όπου ο Άγιος είχε ταφή, αποκαλύφθηκε τα άγιο Λείψανο του σε κατάσταση πλήρους Αφθαρσίας· έκτοτε, ή Εκκλησία εορτάζει την μνήμη του δύο φορές: την ήμερα της Κοιμήσεως του, 30ή Αυγούστου, και την ήμερα της επισήμου Διακηρύξεως της Αγιότητας του και της ανακομιδής του Ιερού Λειψάνου του, 17η Απριλίου.
Ό Άγιος Αλέξανδρος, όπως του υποσχέθηκε ή Υπεραγία Θεοτόκος, άφησε πίσω του μεγάλο πλήθος μαθητών, πολλοί από τους οποίους ηγίασαν και τιμώνται μέχρι σήμερα από την Εκκλησία του Θεού επί γης ως Άγιοι.
Έκτοτε, το αδιάφθορο άγιο Λείψανο του Άγιου Αλεξάνδρου αποτελούσε πηγή αγιασμού, προσκυνήσεως και θεραπείας: οι τυφλοί ελάμβαναν το φως τους, οι παραλυτικοί ελάμβαναν την δύναμη των ποδών τους, και όσοι έπασχαν από οποιαδήποτε ασθένεια, ελάμβαναν την πλήρη ίαση. Οι δαίμονες έφευγαν από τους δαιμονισμένους και στείρες γυναίκες συνελάμβαναν…
Θαυμαστός είναι ο Πανάγαθος Θεός εν τοις Αγίοις Αυτού, ο Όποιος δόξασε τον δούλο Αυτού σε αύτη την εφήμερη ζωή με θαύματα και σημεία, τα όποια εγίνοντο δια των χειρών του. Και μετά τον θάνατο του ακόμη αξίωσε να τοποθετηθεί το πάντιμο και ιερό Σκήνωμά του στην Εκκλησία Του, για να καταυγάζει από εκεί, ως μέγας φάρος, με τα πανένδοξα Θαύματα του!… 2α)Η ΔΕΥΤΕΡΑ ΑΝΑΚΟΜΙΔΗ ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ ΛΕΙΨΑΝΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΤΟΥ ΣΒΙΡ Την 30ή Ιουλίου του 1998, οι πιστοί της Ρωσίας έσπευσαν κατά χιλιάδες να προσκυνήσουν το νεωστί ανακαλυφθέν ιερό Λείψανο του Αγίου Αλεξάνδρου του Σβίρ στον Ναό των Αγίων Σοφίας, Πίστεως, Αγάπης και Ελπίδος στην Αγία Πετρούπολη. Μετά απουσία περί­που 80 χρόνων, ένας από τους πλέον αγαπητούς Αγίους της Θηβαΐδος του Βορρά επέστρεψε στον τόπο των μοναχι­κών του αγώνων.
Οκτώ δεκαετίες ενωρίτερα, στις 5 Ιανουαρίου του 1918, οι Μπολσεβίκοι κατέλαβαν το μεγαλύτερο τμήμα της Ρωσικής Θηβαΐδος του Βορρά: την περιοχή γύρω από το Όλονετς και το Λοντέϊνογιε Πολιέ. Την αμέσως επομένη ήμερα οι Μπολσεβίκοι έκαναν την εμφάνιση τους στο Μοναστήρι του Σβίρ στην λειψανοθήκη του Αγίου Αλεξάνδρου. Ένα τέτοιο ταμείο αγιότητας αποτελούσε ένα προφανές εμπόδιο στον διάβολο και τα όργανα του, τα όποια είχαν καταλάβει τότε την γη της Ρωσίας. Όμως, στην περίπτωση εκείνη ήταν ανεξήγητα ανίκανοι να προκαλέσουν κάποια βλάβη στο Λείψανο του Αγίου ή να το μετακινήσουν. Οι Κομμουνιστές έκαναν ακόμη κάποιες απόπειρες και μόνον στην έκτη τους προσπάθεια, στις 20 Δεκεμβρίου του ίδιου έτους (1918), κατόρθωσαν να μετακινήσουν το αδιάφθορο Λείψανο του Αγίου Αλεξάνδρου. Τούτο εγκαινίασε την θλιβερή «εκστρατεία κατασχέσεως των λειψάνων», ή οποία συνεχίσθηκε από το 1919 ως το 1922, οπότε τα Λείψανα 63 Ρώσων Αγίων εκλάπησαν, υπεβλήθησαν σε «επιστημονικές εξετάσεις», παρουσιάσθηκαν ως «μούμιες», ή ακόμη και ως «κίβδηλα», σε αντιθρησκευτικά μουσεία ή κατεστράφησαν.
Κατά την περίοδο αυτήν, ολόκληρη ή βόρεια περιοχή της Ρωσίας μετεβλήθη σε ένα απέραντο στρατόπεδο συγκεντρώσεως. Ή Θηβαΐδα του Βορρά βεβηλώθηκε και μολύνθηκε, αλλά ταυτοχρόνως και αγιάστηκε, γινομένη ένας Γολγοθάς από τους πολλούς στην Ρωσία. Ή Μονή του Αγίου Αλεξάνδρου του Σβίρ δοκίμασε την ίδια μοίρα των πολλών Μοναστηριών της περιοχής: έγινε στρατόπεδο συγκεντρώσεως, γνωστό ως «Σβίρλαγκ» («Στρατόπεδο του Σβίρ»). Αργότερα, έγινε διαδοχικά οίκος αναπήρων πολέμου, οίκος παιδιών, τεχνική σχολή και στρατόπεδο. Τελικά, το τμήμα της Αγίας Τριάδος της Μονής μετατράπηκε σε ψυχια­τρικό άσυλο, ένα μέρος του οποίου παραμένει τέτοιο μέχρι σήμερα.

Ή Μονή υπέστη άσχημες φθορές με την πάροδο των χρόνων. Όμως, ο Θεός δεν επέτρεψε να χαθεί το Λείψανο του Αγίου Αλεξάνδρου. Μετά την κατάσχεση του από τους Μπολσεβίκους, πρώτα εφέρθη στο Λοντέϊνογιε Πολιέ. Ή τοπική επιτροπή των Τσεκιστών ζήτησε να γίνει μία έρευνα για την αυθεντικότητα του Λειψάνου. Εξετάσθηκε από Σοβιετικούς επιστήμονες με την ελπίδα αποδείξεως ότι ήταν κίβδηλο – μία απάτη της Εκκλησίας για την αποβλάκωση των πιστών. Όμως, προς αμηχανία των Μπολσεβίκων, τα αποτελέσματα τους επιβεβαίωσαν όσα είχαν καταγραφή κατά την πρώτη ανακάλυψη του Λειψάνου του Αγίου το 1641· ότι δηλαδή επρόκειτο πράγματι περί του Αγίου Αλεξάνδρου και ότι το σώμα του ήταν, σε εκπληκτικό βαθμό, αδιάφθορο. Το δέρμα του ήταν λευκό και ελαστικό. Τα χαρακτηριστικά του προσώπου του ήσαν καθαρά διακρινόμενα και έφεραν μία εντυπωσιακή ομοιότητα με τις εικόνες του Αγίου, οι οποίες αγιογραφήθηκαν μεταξύ του 16ου και του 18ου αιώνος. Ένας ακαδημαϊκός, ο Πέτρος Πέτροβιτς Ποκρύσκιν, δεν φοβήθηκε σε εκείνη την εποχή των διωγμών να γράψει μία θαρραλέα απάντηση στην αίτηση των Τσεκιστών: «Αναγνωρίζοντας ότι το Λείψανο του Αγίου Αλεξάνδρου του Σβίρ αποτελεί αναμφισβήτητα ιστορικό γεγονός, ή θέσης των οποίου πρέπει να είναι σε μία εκκλησία, ζητούμε να ληφθούν μέτρα για την διαφύλαξη Αυτού του εθνικού ιστορικοί θησαυρού».
Από το Λοντέϊνογιε Πολιέ το Λείψανο εφέρθη στην Αγία Πετρούπολη (τότε Πέτρογκραντ). Την εποχή εκείνη ήλθε εντολή από το Κομμισαριάτο της Δικαιοσύνης να τοποθετηθούν όλα τα Λείψανα σε μουσεία. Το Λείψανο του Άγιου Αλεξάνδρου έφέρθη στο ανατομικό μουσείο της πόλεως, το όποιο στεγαζόταν στην Στρατιωτική Ιατρική Ακαδημία. Εκεί το Λείψανο εξετέθη ως έκθεμα, αλλά έμεινε χωρίς εγγραφή -μία προφανής προσπάθεια από τους υπαλλήλους του μουσείου να αποκρυφθή. Ταυτόχρονα, έγιναν απόπειρες να επιδειχθούν ψεύτικα λείψανα του Αγίου στο κοινό, τα όποια δεν ομοίαζαν στην ιστορική του περιγραφή, ως μέρος σχεδίου των Κομμουνιστών να πλήξουν την Εκκλησία, άλλα αυτές οι απόπειρες απέτυχαν. Χάρις σε έναν από τους επιστήμονες, τον Β. Ν. Τόνκοβ, ο όποιος δεν ήταν «στρατευμένος αθεϊστής» όπως οι συνάδελφοι του, το Λείψανο παρέμεινε στην Στρατιωτική Ιατρική Ακαδημία της Αγίας Πετρουπολέως, εξορισμένο στην λήθη. Εκεί έμεινε για περίπου οκτώ δεκαετίες, με αναμονή της στιγμής, κατά την οποία, θεία πρόνοια, θα επέστρεφε στους πιστούς.
Στις 14 Ιουνίου 1997, περί­που έξι χρόνια μετά την κατάρρευση του κομμουνιστικού ολο­κληρωτισμού στην Ρωσία, το τμήμα της θείας Μεταμορφώ­σεως της Μονής του Αγίου Αλεξάνδρου του Σβίρ επεστράφη ολόκληρο στην Εκκλη­σία. Το τμήμα της Αγίας Τριά­δος, το όποιο απέχει ένα τρίτο μιλίου από το έτερο τμήμα, επεστράφη μερικώς στην Εκ­κλησία στις 22 Σεπτεμβρίου 1998.
Ή έρευνα για τον Άγιο Αλέξανδρο άρχισε το 1997, με την ευλογία του Μητροπολίτου της Αγίας Πετρουπολέως Βλαδίμηρου. Τα περισσότερα ντοκουμέντα από την σοβιετική περίοδο είτε εχάθησαν είτε κατεστράφησαν, όμως οι προσευχητικές ερευνητικές προσπάθειες των Αδελφών της Γυναικείας Μονής της Αγίας Σκέπης Τερβενίτσι, υπό την καθοδήγηση του πνευματικού τους Πατρός, του Ηγουμένου Λουκιανού (Κουτσένκο), Προϊσταμένου τώρα της Μονής του Αγίου Αλεξάνδρου Σβίρ, ανταμεί­φθηκαν τελικά. Τον Δεκέμβριο Αυτού του έτους (1997) το Λείψανο του Αγίου ευρέθη! Όταν αυτό εξετάσθηκε, ήταν ακριβώς εφάμιλλο προς την αρχική περιγραφή της πρώτης ανακομιδής του Λειψάνου του 1641. Ήταν το ίδιο αδιάφθορο όσο και πριν από την κατάσχει του. Σύμφωνα με ανθρωπολόγους και εθνολόγους ειδικούς, το Λείψανο άνηκε σε άνδρα της φυλής των Βεπ-μιας πολύ μικρής ομάδος Φινλανδικής καταγωγής, ή οποία κατοικούσε στην περιοχή όπου ο Άγιος Αλέξανδρος γεννήθηκε και όπου αργότερα έκτισε την Μονή του.
Τελικά, μετά την έκτος πάσης αμφιβολίας απόδειξη της ταυτότητος του Αγίου, ο Μητροπολίτης Βλαδίμηρος έδωσε την ευλογία του, ώστε το πλήρες θείας Χάριτος Λείψανο να μεταφερθεί στον Ναό των Αγίων Μαρτύρων Σοφίας, Πίστεως, Ελπίδος και Αγάπης για τέσσερις μήνες, προκειμένου να τεθεί σε δημόσια προσκύνηση προ της επιστροφής του στην Μονή του Αγίου. Πριν από την μεταφορά του Λειψάνου στον Ναό, έτελέσθη μία δέηση στην αίθουσα εξετάσεων της Ιατρικής Ακαδημίας. Προς έκπλησιν και πνευματική άγαλλίασιν των παρόντων, τα χέρια και τα πόδια του Αγίου άρχισαν να αναβλύζουν σταγόνες ευώδους μύρου, σαν ο Άγιος να έλεγε: «Ναι, σάς ακούω· εγώ είμαι»! Αυτή ή έκχυσης Χάριτος συνεχίσθηκε και όταν το Λείψανο μετεφέρθη στον Ναό. Ή ροή του ευώδους μύρου ήταν τόσο ισχυρή, ώστε πετούσαν μέλισσες κοντά στα πόδια του Αγίου.
Κληρικός Αλέξιος Γιάνγκ (τώρα Ιερομόναχος Αμβρόσιος) ήταν στην Αγία Πετρούπολη όταν το Λείψανο ευρέθη. Περιγράφων την εμπειρία της προσκυνήσεώς του, γράφει αυτός ο αμερικανός προσκυνητής: «Με έκπληξη είδα, ότι ο Άγιος δεν ήταν μόνον αδιάφθορος, αλλά το δέρμα του δεν είχε καθόλου σκουρύνει από την πάροδο πέντε περίπου αιώνων ήταν τόσο λευκό όσο κάποιου πού ζει σήμερα. Ασπαζόμενος τα ακάλυπτα πόδια του, μπορούσα να ιδώ τον σχηματισμό του θαυματουργού μύρου, σαν σταγόνες πλουσίου μέλιτος, μεταξύ των δακτύλων». Εικόνες του Αγίου, οι όποιες ευλογήθηκαν στην λειψανοθήκη, άρχισαν ομοίως να αναδίδουν είτε μύρο είτε εύωδία. Ό Δόκι­μος Αλέξανδρος της Μονής του Αγίου Αλεξάνδρου του Σβίρ στεκόταν συνεχώς στην λειψα­νοθήκη, παρατηρώντας όχι μόνον την ποσότητα του ρέοντος μύρου, άλλα και τις θαυματουργικές θεραπείες, οι όποιες ελάμβαναν χώρα εκεί. θεραπεύθηκαν άνθρωποι με πολλές ασθένειες: παραλυτικοί, καρκινοπαθείς, πάσχοντες από δερματικές παθήσεις ή παθήσεις των οστών και δαιμονισμένοι.Μετά την μεταφορά του Λειψάνου στην Μονή του Αγίου Αλεξάνδρου του Σβίρ τον Νοέμβριο του 1998, οι θεραπείες συνέχισαν να συμβαίνουν ενώπιον του. Ή ροή του μύρου επίσης συνεχίσθηκε απαραμείωτα. Παρατηρήθηκε, ότι αυτό το θαύμα αυξάνει σε ένταση όταν καταφθάνουν στην Μονή ομάδες ανθρώπων, στις όποιες δεν συμπεριλαμβάνονται μόνον πιστοί, άλλα και αμφισβητίες επίσης. Μέχρι και σήμερα ή Μονή καταγράφει τα θαύματα, τα όποια τελούνται στο Λείψανο του Αγίου του Θεού

Η ΘΑΥΜΑΣΤΗ ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΤΡΙΑΔΟΣ
Το μέγα αυτό θαύμα έγινε ως εξής. Το έτος 1508 σε ηλικία 60 ετών αφ` ότου ο όσιος Αλέξανδρος άρχισε τότε να ασκείται με αγώνες που υπερβαίνουν την ανθρώπινη δύναμη σε πείνα, δίψα και στην αν­τοχή του ψύχους, ελπίζοντας ότι με το πρόσκαιρο αυτό ψύχος του χειμώνα θα αποφύγει τη μέλλουσα αιώνια κόλαση. Οι δαίμονες όμως, βλέποντας να καταπολεμούνται απ' τον Όσιο και καταλα­βαίνοντας ότι επρόκειτο να εξοστρακιστούν απ' αυτόν, προσπάθη­σαν απ' την αρχή να τον τρομοκρατήσουν. Εμφανίζονταν άλλοτε μεν σαν θηρία και άλλοτε σαν φίδια πού έτρεχαν κατεπάνω του με συριγμούς και θηριώδη αγριότητα και του προκαλούσαν πολλούς άλλους πειρασμούς.

Μια νύχτα ό όσιος Αλέξανδρος πήγαινε προς το μοναχικό ερημητήριο του οπού συνήθιζε να προσεύχεται μόνος του, όταν ξα­φνικά εμφανίστηκε μπροστά του ένα αναρίθμητο πλήθος δαιμόνων, σαν νάταν στρατός πολύς, και άρχισαν να πηδούν κατεπάνω του με μανία, να τρίζουν τα δόντια τους, ενώ απ' το στόμα τους φαινόταν έβγαινε μια μεγάλη φλόγα και με λύσσα να του φωνάζουν:
Φύγε, φύγε απ' αυτόν τον τόπο, αναχώρησε γρήγορα απ' εδώ, για να μην πεθάνεις με θάνατο κακό.
Ό Όσιος όμως, σαν καλός μαχητής του Ιησού Χριστού οπλι­σμένος με προσευχή, δεν τρομοκρατήθηκε καθόλου απ' αυτούς, γιατί γνώριζε την ασθενική δύναμη τους. Και ή προσευχή ,του έβγαινε από το στόμα του σαν πύρινη φλόγα και κατέκαψε και αφάνισε όλες τις ανίσχυρες λεγεώνες των δαιμόνων.
Ό όσιος Αλέξανδρος συνέχισε τότε το δρόμο του και ήρθε στο μοναχικό ερημητήριο του όπου έκανε τις συνηθισμένες προσευχές του στο Θεό, οπότε ξαφνικά ένας άγγελος με λαμπρά ενδύματα παρουσιάστηκε μπροστά του. Βλέποντας τον ό Όσιος αισθάνθηκε φόβο και τρόμο και πέφτοντας στο έδαφος έμεινε εκεί σαν νεκρός. Ό άγγελος τον έπιασε από το χέρι και του είπε:
Είμαι άγγελος Κυρίου και ό Θεός με έστειλε να σε διαφυλάξω απ` όλες τις απάτες του πονηρού διαβόλου και να σου υπενθυμίσω τα θεια οράματα πού είχες δει σ' αυτόν τον τόπο πού έχεις εγκατα­σταθεί- γιατί οι εντολές Του πρέπει να εκτελεστούν- ό Κύριος σε εξέλεξε να γίνεις οδηγός σε πολλούς για τη σωτηρία τους. Σού δη­λώνω ότι το θέλημα του Θεού είναι να χτίσεις σ' αυτόν τον τόπο μια εκκλησία στο όνομα της Αγίας Τριάδος, να συγκεντρώσεις αδελ­φούς και να ιδρύσεις μοναστήρι.
Κι αφού είπε αυτά ό άγγελος έγινε άφαντος.
Ό όσιος Αλέξανδρος όμως αγαπούσε την ησυχία και ήθελε να ζήσει σ' αύτη όλες τις μέρες της ζωής του- γι' αυτό προσευχόταν όλο και περισσότερο στο Θεό να τον ελευθερώσει από κάθε απάτη του εχθρού. Κάποτε πού είχε απομακρυνθεί απ' την καλύβα του και όπως το συνήθιζε προσευχόταν μερικές ώρες συνέχεια, ξαφνικά εμ­φανίστηκε πάλι ό άγγελος Κυρίου και του είπε:
-Αλέξανδρε, όπως σου είπα την προηγούμενη φορά, φτιάξε μια εκκλησία, συγκέντρωσε αδελφούς και ίδρυσε μοναστήρι, γιατί πολ­λοί πού επιζητούν να σωθούν θα έρθουν σε σένα και πρέπει να τους οδηγήσεις «εις οδόν σωτηρίας».
Και λέγοντας αυτά ό άγγελος έγινε και πάλι άφαντος.
Κατά το 1508 πάλι, πού ό Όσιος συμπλήρωνε τον 23ο χρόνο σ' αυτή την έρημο κι ενώ ήταν στο ερημικό κελί του μια νύχτα και κατά τη συνήθεια του προσευχόταν, ξαφνικά στο σημείο πού βρι­σκόταν έλαμψε ένα μεγάλο φως. Ό Όσιος ξαφνιάστηκε και σκέφ­τηκε: «Τι να σημαίνει αυτό;» Και αμέσως είδε τρεις ανθρώπους να έρχονται προς αυτόν ντυμένοι με λαμπρά, λευκά ενδύματα. Ήταν ωραιότατοι και αγνοί, λάμποντας περισσότερο απ' τον ήλιο και αστράφτοντας με μια ανέκφραστη ουράνια δόξα.. Καθένας τους κρατούσε στο χέρι κι ένα σκήπτρο. Όταν τους είδε ό Όσιος έτρεμε ολόκληρος, γιατί τον κατέλαβε φόβος και τρόμος Και μόλις συν­ήλθε λίγο προσπάθησε να τους προσκυνήσει μέχρι το έδαφος. Εκείνοι όμως τον έπιασαν απ' το χέρι, τον σήκωσαν και του είπαν:
Έχε ελπίδα, μακάριε, και μη φοβάσαι.
Και ό Άγιος είπε:
-Κύριοι μου, εάν βρήκα κάποια χάρη ενώπιον σας, πέστε μου ποιοι είστε πού, ενώ έχετε τόση δόξα και λαμπρότητα, καταδεχθήκατε να έρθετε προς το δούλο σας, γιατί ποτέ μου δεν είδα κανένα με τέτοια δόξα όπως εσείς.
Εκείνοι του απάντησαν:
-Μη φοβάσαι, άνθρωπε θείων επιθυμιών, γιατί το Άγιο Πνεύμα ευαρεστήθηκε να κατοικήσει σε σένα για την αγνότητα της καρδιάς σου και όπως σου προείπα πολλές φορές έτσι και τώρα σου λέω ότι πρέπει να φτιάξεις εκκλησία, να συγκεντρώσεις αδελφούς και να δημιουργήσεις μοναστήρι, γιατί με σένα ευδόκησα να σώσω πολλές ψυχές και να τους φέρω στην επίγνωση της αλήθειας.
Ακούγοντας αυτά ό Όσιος γονάτισε και πλημμυρισμένος από δάκρυα είπε:
- Κύριε μου, ποιος είμαι εγώ ό αμαρτωλός, ό χειρότερος απ' όλους τους ανθρώπους, πού θα ήμουν άξιος ν' αναλάβω τέτοιες ευ­θύνες, σαν κι αυτές για τις οποίες μου μίλησες; Είμαι αδύνατος για ν' αποδεχτώ τέτοια αποστολή. Γιατί εγώ ό ανάξιος δεν ήρθα σ' αυτόν τον τόπο για να κάνω αυτά πού με προστάζεις, αλλά μάλλον για να κλάψω τις αμαρτίες μου.
Μόλις είπε αυτά ό Όσιος κειτόταν κάτω στο έδαφος και ό Κύ­ριος τον έπιασε πάλι απ' το χέρι, τον σήκωσε και του είπε:
-Σήκω όρθιος, πάρε θάρρος και δύναμη και κάνε όλα όσα σε πρόσταξα.
Ό Όσιος απάντησε:
- Κύριε μου, μη θυμώνεις μαζί μου πού τόλμησα να σου αντιμιλήσω- πες μου, σε τίνος το όνομα θέλεις να τιμάται ή εκκλησία πού ή αγάπη Σου για το ανθρώπινο γένος θέλει να χτιστεί σ' αυτόν τον τόπο;
Και ό Κύριος είπε στον Όσιο:
Όπως βλέπεις τον ένα να σου μιλάει με τρία πρόσωπα, φτιάξε την εκκλησία στο όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος, της Αγίας Τριάδος «εν μια τη ουσία». Σου αφήνω την ειρήνη Μου και ή ειρήνη Μου πού σου χαρίζω θα είναι μαζί σου.
Και ξαφνικά ό Όσιος είδε τον Κύριο με απλωμένα φτερά να βαδίζει στο έδαφος, σαν να περπατούσε με τα πόδια, και μετά έγινε άφαντος.
Ό όσιος Αλέξανδρος ήταν συνεπαρμένος από πολλή χαρά και φόβο και ευχαρίστησε θερμά γι' αυτό το Θεό, πού τόσο αγαπάει το ανθρώπινο γένος. Μετά άρχισε να σκέπτεται πώς και πού θα χτίσει την εκκλησία. Αφού σκέφτηκε πολύ και προσευχήθηκε γι' αυτό στο Θεό, άκουσε ξαφνικά μια μέρα μια φωνή να του μιλάει από ψηλά. Κοιτάζοντας προς τα πάνω ό Όσιος είδε έναν άγγελο του Θεού πού φορούσε μανδύα και κουκούλια να στέκεται στον αέρα με απλωμένα φτερά και με τον ίδιο τρόπο πού άλλοτε εμφανίστηκε στο μεγάλο Παχώμιο, με τα χέρια του τεντωμένα προς τον ουρανό να λέει: «Εις Άγιος, εις Κύριος, Ιησούς Χριστός, εις δόξαν Θεού Πατρός, Αμήν». Και μετά είπε στον Όσιο:
- Αλέξανδρε, ας χτιστεί ή εκκλησία σ' αυτόν τον τόπο στο όνομα του Κυρίου πού εμφανίστηκε σε σένα με τρία πρόσωπα, του Πατρός και του Υιού και του Άγιου Πνεύματος, της αδιαιρέτου Τριάδος.
Και λέγοντας αυτά σημείωσε στον τόπο εκείνο το σημείο του σταυρού με το χέρι του και έγινε άφαντος. Ό Όσιος ευφράνθηκε πολύ με το όραμα αυτό, δοξολόγησε το Θεό πού δεν παρείδε τη δέηση του και στο σημείο αυτό τοποθέτησε ένα σταυρό.

http://tritosaggelos.blogspot.gr/2012/08/blog-post_4415.html