Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Παναγια. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Παναγια. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 16 Ιανουαρίου 2014

ΣΠΑΝΙΑ ΕΙΚΟΝΑ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ

Χριστός με σκουλαρίκι!

Στον νότιο τοίχο* υπάρχει η μεγάλη τοιχογραφία της Παναγίας της Αρακιώτισσας, όπου άγγελοι δεόμενοι στα δεξιά και στα αριτερά της με συγκλονισμό κρατούν τα σύμβολα του πάθους, τον Σταυρό, τον σπόγγο και τη λόγχη. Πρόκειται για πρώιμη απεικόνιση της Παναγίας του Πάθους.

Η Παναγία είναι θλιμμένη και στην κεφαλή φορά ένα βαθύ κόκκινο μαφόριο, το οποίο φτάνει μέχρι τα πόδια. Πίσω από τη Θεοτόκο υπάρχει ένας μεγαλοπρεπής θρόνος με πολλές επιγραφές και προσευχές γραμμένες στους τοίχους.

Τα χρώματα είναι σκούρα, ενώ τα αμυγδαλόσχημα μάτια της είναι τόσο γραμμικά και επιτηδευμένα που η ματιά της Θεοτόκου ενώνεται με τη ματιά του βρέφους Ιησού. Φαίνεται δηλαδή να μη βλέπει εμάς, αλλά να συνομιλεί, ως εκπρόσωπος του ανθρωπίνου γένους, με το βρέφος Ιησού.

Σε αυτή τη βαθυστόχαστη συνομιλία των χρωμάτων και των κινήσεων, υπάρχει και μια λεπτομέρεια που προσδίδει γραφικότητα. Αν προσέξουμε καλά τον Ιησού θα δούμε ότι στο αφτί Του φοράει ένα σκουλαρίκι. Το ίδιο κόσμημα βλέπουμε και στην τοιχογραφία που βρίσκεται ακριβώς απέναντι από την Παναγία, όπου ο Ιησούς αγκαλιάζεται «χερσί πρεσβυτικαίς» από τον Συμεών. Το σκουλαρίκι στο Βυζάντιο ονομαζόταν σχολαρίκιον και το φορούσαν οι μαθητές της Στρατιωτικής Σχολής Κωνσταντινουπόλεως για να διακρίνονται, αφού προορίζονταν για μέλη της αυτοκρατορικής φρουράς. Επειδή ονομάζονταν σχολάριοι, τα ενώτια που έφεραν ως διακριτικό τους γνώρισμα ονομάστηκαν σχολαρίκια. Έτσι, από το σχολάριον φτάσαμε στο σημερινό σκουλαρίκι.

Τώρα, γιατί να φορεί σκουλαρίκι ο Χριστός; Διότι είναι ο μονογενής Υιός και Λόγος του Θεού και το μοναχοπαίδι της Παναγίας. Κι αυτό παραπέμπει σ' ένα πολύ παλιό έθιμο. Θυμάμαι τη γιαγιά μου τη Μυροφόρα που έζησε 97 χρόνια, που μου έλεγε ότι όταν ήταν νέα στο χωριό της, την Κάτω Ζώδεια, οι πλούσιες οικογένειες είχαν το έθος να βάζουν χρυσό σκουλαρίκι στο δεξί αφτί του μοναχογυιού τους. Όταν το παιδί μεγάλωνε και παντρευόταν του έβγαζαν το σκουλαρίκι και του έλεγαν: «Γυιε μου, τώρα εσύ θα πάρεις γυναίκα με σκουλαρίκι, δεν θα φοράς σκουλαρίκι.»

Όταν τη ρώτησα «γιατί έβαζαν σκουλαρίκι στον μοναχογυιό, γιαγιά;», μου έδωσε μια άκρως παιδαγωγική απάντηση: «Του έβαζαν σκουλαρίκι διότι δεν είχε άλλα αδέλφια για να ξεχωρίζει μέσα στο χωριό και έτσι να τον προσέχουμε, να τον φροντίζουμε, να μην τον πληγώνουμε και να τον αγαπούμε περισσότερο. Είχε ανάγκη από ειδική σημασία, αφού δεν είχε αδέλφια και αδελφές για να του τη δώσουν. Κι όταν έβρισκε σημασία και αγάπη από τη γυναίκα του όταν παντρευόταν, έβγαζε το σκουλαρίκι.»
Θυμάμαι, σε μια επίσκεψή μου στο Γυμνάσιο Κάτω Πύργου, μοίραζα στα παιδιά της Γ' Λυκείου την εικόνα της Παναγίας της Αρακιώτισσας. Οπόταν, ένα παιδί μου λέει χαμηλόφωνα: «Πάτερ, είναι αμαρτία να φορείς σκουλαρίκι; Θυμώνει η καθηγήτρια και λέει ότι είναι αμαρτία.» Του λέω: «Γυιε μου, αφού και ο Χριστός, ο Θεός, που τώρα σου έδωσα, φορεί σκουλαρίκι.» «Μα πού πάτερ;» μου λέει το παιδί. «Κοίταξε την εικόνα καλά» του απαντώ. Τότε αυτός βγάζει μια φωνή θριαμβευτική: «Κυρία και ο Χριστός φόρεσε σκουλαρίκι.» Του λέω: «Θες να μάθεις και γιατί;» Και αφού του είπα την ιστορία της γιαγιάς Μυροφόρας, στο τέλος του λέω: «Εάν και εσύ γυιε μου έχεις ανάγκη από ειδική σημασία, από περισσότερη αγάπη, φόρεσε σκουλαρίκι. Εάν όμως έχεις αυτή την αγάπη από τους συμμαθητές σου, από το περιβάλλον σου και την οικογένειά σου είναι περιττό.»

Βλέπουμε λοιπόν ότι και οι χαριτωμένες λεπτομέρειες έχουν τη δική τους ιστορία στη λαϊκή παράδοση και στη θεολογία.


Πηγή: Μητροπολίτης Μόρφου κ. Νεόφυτος, Ιερά Μονή Παναγίας του Άρακα, εκδ. «Θεομόρφου», σ. 23-27

* Σημείωση: Το απόσπασμα αναφέρεται στην Ι.Μ. Παναγίας του Άρακα που βρίσκεται στο χωριό Λαγουδερά της επαρχίας Λευκωσίας. Οι τοιχογραφίες χρονολογούνται στο 1192.

Πέμπτη 6 Ιουνίου 2013

ΘΑΡΡΟΣ ΣΥΝΕΛΛΗΝΕΣ ΜΗΝ ΑΠΕΛΠΙΖΕΣΤΕ...Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΚΑΙ Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΕΙΝΑΙ ΔΙΠΛΑ ΜΑΣ...ΜΗΝ ΤΟ ΞΕΧΝΑΤΕ

ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΣ ΧΘΕΣ (05/ΙΟΥΝ/2013) 
ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΚΟΜΑ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑ ΕΝΟΣ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑΡΧΗ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΡΧΗ

ΜΟΥ ΗΡΘΕ ΜΙΑ ΙΔΕΑ ...

ΧΜΜΜΜ

ΕΔΩ ΤΩΡΑ ΣΥΝΔΥΑΣΑ ΚΑΙ ΕΙΠΑ...

ΒΡΕ ΣΥ ΜΠΑΣ ΚΑΙ ΠΡΟΒΑΛΛΟΥΝ ΚΑΙ ΣΕ ΜΑΣ ΕΔΩ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΜΗΝΥΜΑΤΑ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑΣ?

ΕΙΝΑΙ Η ΚΡΙΣΗ ... ΕΙΝΑΙ Η ΠΙΕΣΗ ... ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΜΑΥΡΙΛΑ, ΕΝΑ ΣΚΟΤΑΔΙ ΠΟΥ ΑΙΣΘΑΝΟΝΤΑΙ ΟΛΟΙ ΝΑ ΑΙΩΡΕΙΤΑΙ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΑ ΚΕΦΑΛΙΑ ΤΟΥΣ... 

ΤΕΛΙΚΑ ΜΠΑΣ ΚΑΙ ΜΑΣ ΠΡΟΒΑΛΛΟΥΝ ΥΠΟΣΥΝΕΙΔΗΤΑ ΜΗΝΥΜΑΤΑ ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΣ ΦΥΤΕΨΟΥΝ ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ, ΣΤΕΝΑΧΩΡΙΑ, ΑΠΟΓΝΩΣΗ, ΑΡΝΗΤΙΚΗ ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ ΓΙΑΤΙ ΦΟΒΟΥΝΤΑΙ ΤΗΝ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΜΑΣ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΕΤΣΙ, ΥΠΟΧΘΟΝΙΑ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΚΑΜΨΟΥΝ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΑ.?

ΜΗΝ ΤΑ ΠΑΡΑΤΑΤΕ ΕΤΣΙ ΕΥΚΟΛΑ ΣΥΝΕΛΛΗΝΕΣ
ΑΝ ΑΠΕΛΠΙΣΤΕΙΤΕ ΤΡΕΞΤΕ 
ΣΤΟΝ  ΧΡΙΣΤΟ ΜΑΣ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ ΜΑΣ

ΜΟΝΟ ΑΥΤΟΙ ΘΑ ΜΑΣ ΒΟΗΘΗΣΟΥΝ
ΜΗΝ ΠΟΥΛΑΤΕ ΤΙΣ ΨΥΧΕΣ ΣΑΣ 
ΣΤΟ ΣΑΤΑΝΑ
ΓΙΑ ΤΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΣΑΣ ΧΡΕΗ.




Τρίτη 18 Δεκεμβρίου 2012

Λιάνα Κανέλη : "Ἐμεῖς τήν Παναγία τήν ἔχουμε Ἀρχιστράτηγο... "

Λιάνα Κανέλη : "Ἐμεῖς τήν Παναγία τήν ἔχουμε Ἀρχιστράτηγο... "



[Λιάνα Κανέλλη, περιοδικό «Ἄρδην» τεῦχος 11, 1997)

 

Τό Ἅγιον Ὅρος, τήν τύχη τήν ἀγαθή εἶχα νά τό πρωταντικρίσω ἐγώ πετώντας μ' ἕνα «Μιράζ 2000» πάνω ἀπ' τόν Ἄθω πέρυσι τέτοιες μέρες. Ἦταν τό δῶρο τῶν φρουρῶν τοῦ Αἰγαίου, ὅπως ἔκτοτε ἀποκαλῶ τούς πιλότους τῆς πολεμικῆς μας ἀεροπορίας, γιά τή γιορτή τῶν ἀρχαγγέλων, τή δική τους, πρός μία δημοσιογράφο πού ἐπιμένει νά μετράει τίς ἀναχαιτίσεις τῶν ἀπέναντι κι ὄχι τίς παραβιάσεις τους. Λέγω «τύχη ἀγαθή» κι ἄς μέ ποῦν μελοδραματική, ὅσοι δέν ἔνιωσαν τό προνόμιο νά ἀεροζυγιάζονται μέ τά σύννεφα. Νά περιδιάβαιναν τίς κατοικίες τῶν ἀγγέλων. Νά βλέπουν μ' ὅλα τά κύτταρα τοῦ φθαρτοῦ σώματός τους, τήν προσευχή ὡς αὔρα χαρμολύπης νά ἐγκολπώνεται σκῆτες καί μοναστήρια, τίς κατοικίες τῶν...


 ἐραστῶν μίας ταπεινότητας, πού ἀντέχει χίλια χρόνια τώρα νά ὑπερασπίζεται μέ πίστη κι ἀγάπη τούς πολλούς καί ἄπιστους.
Ὅταν διάβασα στίς ἐφημερίδες πώς δύο κοινοτικές κυρίες ἀξιωματοῦχοι βγῆκαν νά μᾶς ἐπιτιμήσουν πού ἐπιμένουμε στό Ἄβατόν του «Περιβολιοῦ τῆς Παναγιᾶς» μας, ἀνάμεσα σέ κάτι φληναφήματα περί ἰσότητας τῶν δύο φύλων, διακρίσεις κι ἄλλα τέτοια ἐκ τοῦ πονηροῦ, ὅταν τά ἔργα ἀπάδουν τῶν μεγαλοστομιῶν, στήν ἀρχή γέλασα. Ὕστερα δημοσιογραφικῶν πονηρεύτηκα, ἀνησύχησα, γιά νά ὀργιστῶ ἐντέλει ἀπό τό ἐνδεχόμενο νά πρέπει νά εἶμαι συνεχῶς σέ ...ἁγιορείτικη ἐπιφυλακή.
Ἤθελα νά τίς ἔχω μπροστά μου μέ ἑλληνικό κρασί καί ψωμοτύρι, σέ ἅγιες νύχτες ἀνοιξιάτικες, νά μυρίζει ἁγιόκλημα καί θυμάρι, νά σκᾶνε μέσα στά ροῦχα τοῦ ὀρθολογισμοῦ τους καί νά τούς μιλάω ὧρες γιά τόν ἔρωτα τῆς ἐλευθερίας. Νά προσπαθῶ νά τούς πῶ πώς γιά μᾶς ἐδῶ, τούς ἐναπομείναντες καί τίς ἐναπομείνασες, ρωμιούς καί ρωμιές, ὁ ἔρωτας εἶναι πού ἔφερε τό Ἄβατόν του Ὅρους. Καί πώς στήν κλίμακα τῶν δικῶν μᾶς ἀξιῶν, ὅπου θά βρεῖς κομουνιστή νά κάνει τό σταυρό του καί παπά μέ τό ντουφέκι νά ὑπερασπίζεται τά ντουβάρια του καί ἐλεύθερους πολιορκημένους καί γυναῖκες νά χορεύουν κατά γκρεμοῦ καί μίαν Ἀνάσταση ἀκατανόητη, ἀφοῦ πεθαίνεις μέ τήν πίστη πώς ὁ θάνατος μέ θάνατο νικιέται.
Πῶς νά τούς πῶ ὅμως, πώς ἐμεῖς μαθημένοι νά πληρώνουμε περατατζίδικα στό Χάρο, μέ τραγούδια σάν τό «ἔβαλε ὁ θεός σημάδι παλικάρι στά Σφακιά κι ὁ πατέρας του στόν Ἅδη ἄκουσε μία ντουφέκια», ἔχουμε μία Παναγιά πού δέν εἶναι σάν τή Μαντόνα τους καί κηδεύει τό παιδί της μέ «Ὤ γλυκύ μου ἔαρ γλυκύτατόν μου τέκνον ποῦ ἔδυ σου τό κάλλος...». Τί νά τούς πῶ; Πῶς τό Ἄβατον τό σεβάστηκαν ἐπί τετρακόσια χρόνια οἱ μουσουλμάνοι κατακτητές μας; Πῶς, ὅποτε κατατρεγμένος, διωγμένος λαός, γυναικόπαιδα, ἔτρεξαν νά κρυφτοῦν στό Ἅγιον Ὅρος. Τό Ἄβατον ἤρθη, ὅπως μέ τήν Ἀγάπη καί γιά τήν Ἀγάπη αἴρεται ὡς καί ἡ ἐλευθέρια;
Θά μέ κοίταζαν ὡσάν κάτοικο ἄλλου πλανήτη ἄν τούς ἔλεγα πώς, ὅποιος προσπαθήσει νά παραβιάσει τό Ἄβατον θά βρεῖ σ' αὐτό τό τρίτο πόδι τῆς Χαλκιδικῆς ὡς ἄπαρτο ἀνάχωμα, πρῶτες καί καλύτερες τίς γυναῖκες αὐτοῦ του τόπου πού δέν μετρᾶνε τήν «ἐλευθερία» καί τά «δικαιώματά τους» μέ τό μέτρο πού κονταίνει τήν πίστη τῶν ἀνδρῶν τους. Πῶς δέν συλλογίζονται μέ τό μέτρο τῶν δῆθεν δημοκρατῶν πού καμώνονται τούς ὑπερασπιστές τῶν ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων καί ἀποδέχονται τήν ἀποικιοκρατική πολιτική, τά στρατηγικά συμφέροντα μέ χῶρες βαφτισμένες «χῶρες τοῦ τρίτου κόσμου» καί τό ἐμπάργκο στά παιδάκια τοῦ Ἰράκ, ὡς τό ἀπαραίτητο μέτρο συνετισμοῦ τῆς ἡγεσίας τους.
Ποιός θά τολμήσει καί κυρίως ποιά γυναίκα πολιτικός νά ἀντιπαρατεθεῖ σέ μία στάση ζωῆς ἑλληνίδας γυναίκας πού ἀκόμη κι ὅταν πονάει καί δέν καταλαβαίνει γιατί ὁ γιός τῆς ἀφιερώνεται στό Χριστό καί χάνεται στό «Περιβόλι τῆς Παναγιᾶς» τό μόνο πού δέ σκέφτεται εἶναι νά ἀντιπαρατεθεῖ στή βούληση τοῦ Ἄλλου, πατώντας ἐκεῖ ὅπου ἡ ἴδια δοξάζεται ὡς γυναίκα ὅσο πουθενά ἀλλοῦ. 
Εἶναι παράλογο, λοιπόν, τό Ἄβατον; Πόσο; Ἴσως. ὄχι τόσο γιά μᾶς ὅσο τό... πολιτισμένο γεγονός νά ὑπάρχουν κέντρα διασκέδασης στή Δύση ὅπου οἱ πορτιέρηδες ἀποφασίζουν ποιός μπαίνει μέσα καί ποιός ὄχι, μέ μόνο κριτήριο τήν ὄψη, τά ροῦχα καί τόν...ἀέρα κοσμικότητας πού ἀποπνέουν. Πῶς νά τό καταλάβει τό Ἄβατον αὐτή ἡ Δύση; Ποῦ ὅ,τι δέν κατανοεῖ, ὅπου ἀδυνατεῖ νά αἰσθανθεῖ τόν ὅποιο Ἄλλο μέ συγκατάβαση, ὅταν δέν μπορεῖ νά ἠθικολογήσει κατά τά καλά καί συμφέροντά της, ἐπεμβαίνει, κατακτᾶ, καταπιέζει, βιαίως «ἐκπολιτίζει», πλούσια σέ προσχήματα καί λογικοφανή τεχνάσματα, χρήματα καί ὄπλα, βέτο σέ διεθνεῖς ὀργανισμούς κι ἄλλα πολλά παρόμοια.
Ὅσο ἡ Κύπρος θά χωρίζεται ἀπό μία γραμμή αἵματος βαφτισμένη πράσινη γιά τίς δυτικές συμμαχικές ἀνάγκες. Ὅσο οἱ πλούσιοι δυτικοευρωπαῖοι θά ἀναζητοῦν σεξουαλικό τουρισμό ἀνήλικων στή Ἄπω Ἀνατολή ὡς ...διάλειμμα στίς μπίζνες. Ὅσο ἕνα κεφάλι κυανοκράνου θά βαραίνει ὅσο μία χιλιάδα ἀνώνυμοι νεκροί σέ μαύρη, ἄσπρη, κίτρινη, χώρα ἐπιρροῆς τους. αὐτοί οἱ ὑπερασπιστές δῆθεν, τῶν ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων καί τῆς ἰσότητας δῆθεν τῶν φύλων, οὔτε νά μιλοῦν ἐπιτρέπεται γιά τό Ἄβατόν του Ἄθω.
Νισάφι πιά! Ἐκτός κι ἄν ἀληθεύουν οἱ πληροφορίες πώς τάχαμου ἡ Οὐνέσκο γιά νά πατήσει πόδι ἐκεῖ ὅπου της λένε πώς ὑπάρχουν θησαυροί, μέ σταυροψυχάρεια τερτίπια καί κατάλληλη διπλωματική ἐκμετάλλευση τῆς βαλκανικῆς πολυεθνικότητας τῶν μονῶν, μηχανεύεται νά θέσει ὑπό τήν προστασία τῆς τό Ἅγιον Ὅρος. Στόν τόπο μᾶς κάποιος πρέπει νά τούς πεῖ ὅλων αὐτῶν τῶν προστατῶν πώς τήν προστασία αὐτήν ἐμεῖς, ἄνδρες καί γυναῖκες, τή λέμε νταβατζιλίκι, τήν ἀπεχθανόμαστε καί τήν πατρίδα ἀκόμη καί μέ Ἐφιάλτες δικούς μας, δέν τήν βγάζουμε στό κλαρί. Τή δέ πίστη μας πού δέν ξέπεσε ποτέ στήν κοσμικότητα τῶν συγχωροχαρτιῶν, τήν ὑπερασπιζόμαστε μέ αἷμα.
Ἄλλωστε, πώς νά κατανοήσουν ὅλοι αὐτοί οἱ προστάτες καί οἱ προστάτιδες δυνάμεις πώς ἐμεῖς τήν Πανάγια τήν ἔχουμε Ἀρχιστράτηγο, Ὑπέρμαχο καί τή Ὑπερμάχω Στρατηγώ  τά νικητήρια καί τήν ἔργω ἀγάπη μᾶς καταθέτουμε πανηγυρικῶς, ψάλλοντας Χαῖρε Νύμφη Ἀνύμφευτε.

Σ' αὐτήν τήν Ὀρθόδοξη «πόρτα» τοῦ Οὐρανοῦ, οἱ δικοί μας ἄντρες μᾶς ἀφήνουν ἐμᾶς τίς ἀγαπημένες τους κέρβερους. Καί βρυχώμεθα κάθε πού κάποιος ἤ κάποια βαφτίζει «πολιτική», τό ἀνίερο δικαίωμα νά παρεμβαίνει στήν ἱερότητα τῆς προσευχῆς πού δέν καταλαβαίνει. Ἄν δέ, προσπαθήσει νά τήν ...ἐφαρμόσει κιόλας, δαγκώνουμε.

Λιάνα Κανέλλη, Ἀπό τό περιοδικό Ἄρδην τεῦχος 11, 1997

Κυριακή 26 Αυγούστου 2012

«Η Παναγία η Τριχερούσα έστειλε βροχή»
 
xilandariou
 
Το ιστορικό Σερβικό Μοναστήρι έζησε ώρες τραγικές βλέποντας την φωτιά να πλησιάζει.
Οι Μοναχοί, οι έχοντες μεγάλη ηλικία ήταν μπροστά στην Παναγία και προσεύχονταν κλαίγοντας. Και οι νέοι έκαναν ό,τι μπορούσαν ετοιμάζοντας την ΑΜΥΝΑ κατά της φωτιάς που έφτανε…
Ένα χιλιόμετρο απείχε από την πόρτα του Μοναστηριού. Οπότε, ξαφνικά, μια λάμψη φώτισε τον ουρανό του Αγίου Όρους και άνοιξαν οι Ουρανοί… Άρχισε να βρέχει… Να βρέχει…
Και τότε οι φωνές ήσαν μεγάλες, έφθαναν ψηλά… «ΘΑΥΜΑ – ΘΑΥΜΑ»!
Ναι. ΘΑΥΜΑ. Γι’ αυτή την βροχή υπήρξαν μπροστά στις άγιες εικόνες πολλές προσευχές, νύχτα και μέρα, πολλά δάκρυα…
ΘΑΥΜΑ – ΘΑΥΜΑ.
Μια μεγάλη λάμψη, σαν χίλιοι Κεραυνοί πάνω από το Μοναστήρι… Και τότε ακούστηκε φωνή:
- Δείτε – Δείτε – Δείτε την μορφή της Παναγίας. Δείτε. Αυτή έφερε την βροχή…
- Παναγιά μας…. Παναγιά μας…
Έφερες την βροχή… Σε είδαμε. Εσύ την έστειλες. Εσύ την έφερες.
Στο Μοναστήρι – και όχι μόνο – πιστεύουν στο θαύμα. Μιλάνε για ΟΡΑΜΑ. Μιλάνε για μια γυναίκα, μαυροφορεμένη που φάνηκε μέσα από την λάμψη που φώτισε το Μοναστήρι… Μιλάνε για ΘΑΥΜΑ. Για την βροχή που έστειλε η Παναγία. Για την βροχή που έσωσε το Μοναστήρι.
kasmiroglouΑΡ. ΚΑΣΜΙΡΟΓΛΟΥ
Διοικητής στο Άγιο Όρος
ΕΙΔΑ το θαύμα, μου είπε ο Διοικητής του Αγίου Όρους κ. Αρ. Κασμίρογλου. ΗΜΟΥΝ ΕΚΕΙ όταν ξαφνικά άρχισαν βροντές και αστραπές. Και χτυπούσαν οι καμπάνες και οι Μοναχοί φώναζαν «ΘΑΥΜΑ – ΘΑΥΜΑ».
Πράγματι έγινε ΘΑΥΜΑ. Και αυτό που λένε ότι σχηματίστηκε η Μορφή της Παναγίας το νοιώσαμε ΟΛΟΙ που είμαστε εκεί… Η Παναγία η Τριχερούσα είχε κάνει άλλο ένα θαύμα, κατέληξε ο κ. Κασμίρογλου.
ΓΡΗΓ. ΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Τετάρτη 15 Αυγούστου 2012

Ἡ Θεοτόκος

Ἅγιος Σιλουανός ὁ Ἀθωνίτης



Ὅταν ἡ ψυχή κατέχεται ἀπό τήν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ, τότε, ὤ, πῶς εἶναι ὅλα εὐχάριστα, ἀγαπημένα καί χαρούμενα. Αὐτή ἡ ἀγάπη ὅμως συνεπάγεται θλίψη· κι ὅσο βαθύτερη εἶναι ἡ ἀγάπη, τόσο μεγαλύτερη εἶναι κι ἡ θλίψη.

Ἡ Θεοτόκος δέν ἁμάρτησε ποτέ, οὔτε κἄν μέ τό λογισμό, καί δέν ἔχασε ποτέ τή Χάρη, ἀλλά κι Αὐτή εἶχε μεγάλες θλίψεις. Ὅταν στεκόταν δίπλα στό Σταυρό, τότε ἦταν ἡ θλίψη Της ἀπέραντη σάν τόν ὠκεανό κι οἱ πόνοι τῆς ψυχῆς Της ἦταν ἀσύγκριτα μεγαλύτεροι ἀπό τόν πόνο τοῦ Ἀδάμ μετά τήν ἔξωση ἀπό τόν Παράδεισο, γιατί κι ἡ ἀγάπη Της ἦταν ἀσύγκριτα μεγαλύτερη ἀπό τήν ἀγάπη τοῦ Ἀδάμ στόν Παράδεισο. Κι ἄν ἐπέζησε, ἐπέζησε μόνο μέ τή Θεία δύναμη, μέ τήν ἐνίσχυση τοῦ Κυρίου, γιατί ἦταν θέλημά Του νά δῆ τήν Ἀνάσταση κι ὕστερα, μετά τήν Ἀνάληψή Του, νά παραμείνη παρηγοριά καί χαρά τῶν Ἀποστόλων καί τοῦ νέου χριστιανικοῦ λαοῦ.

Ἐμεῖς δέν φτάνουμε στήν πληρότητα τῆς ἀγάπης τῆς Θεοτόκου, καί γι᾽ αὐτό δέν μποροῦμε νά ἐννοήσωμε πλήρως τό βάθος τῆς θλίψεώς Της. Ἡ ἀγάπη Της ἦταν τέλεια. Ἀγαποῦσε ἄπειρα τό Θεό καί Υἱό Της, ἀλλ᾽ ἀγαποῦσε καί τό λαό μέ μεγάλη ἀγάπη. Καί τί αἰσθανόταν τάχα, ὅταν ἐκεῖνοι, πού τόσο πολύ ἀγαποῦσε ἡ Ἴδια καί πού τόσο πολύ ποθοῦσε τή σωτηρία τους, σταύρωναν τόν ἀγαπημένο Υἱό Της;

Αὐτό δέν μποροῦμε νά τό συλλάβωμε, γιατί ἡ ἀγάπη μας γιά τό Θεό καί τούς ἀνθρώπους εἶναι λίγη. Κι ὅμως ἡ ἀγάπη τῆς Παναγίας ὑπῆρξε ἀπέραντη καί ἀκατάληπτη, ἔτσι ἀπέραντος ἦταν κι ὁ πόνος Της πού παραμένει ἀκατάληπτος γιά μᾶς.

Ἄσπιλε Παρθένε Θεοτόκε, πές σ᾽ ἐμᾶς τά παιδιά Σου, πῶς ἀγαποῦσες τόν Υἱό Σου καί Θεό, ὅταν ζοῦσες στή γῆ; Πῶς χαιρόταν τό πνεῦμα Σου γιά τό Θεό καί Σωτῆρα Σου; Πῶς ἀντίκρυζες τήν ὀμορφιά τοῦ προσώπου Του; Πῶς σκεφτόσουν ὅτι Αὐτός εἶναι Ἐκεῖνος, πού Τόν διακονοῦν μέ φόβο καί ἀγάπη ὅλες οἱ Δυνάμεις τῶν οὐρανῶν;

Πές μας, τί ἔνοιωθε ἡ ψυχή Σου, ὅταν κρατοῦσες στά χέρια Σου τό Θαυμαστό Νήπιο; Πῶς τό ἀνέτρεφες; Πῶς πονοῦσε ἡ ψυχή Σου, ὅταν μαζί μέ τόν Ἰωσήφ Τόν ἀναζητοῦσες τρεῖς μέρες στήν Ἱερουσαλήμ; Ποιάν ἀγωνία ἔζησες, ὅταν ὁ Κύριος παραδόθηκε στήν σταύρωση καί πέθανε στό Σταυρό;

Πές μας, ποιά χαρά αἰσθάνθηκες γιά τήν Ἀνάσταση ἤ πῶς σπαρταροῦσε ἡ ψυχή Σου ἀπό τόν πόθο τοῦ Κυρίου μετά τήν Ἀνάληψη;

Οἱ ψυχές μας λαχταροῦν νά γνωρίσουν τή ζωή Σου μέ τόν Κύριο στή γῆ· ἀλλά Σύ δέν εὐδόκησες νά τά παραδώσης ὅλ᾽ αὐτά στή Γραφή, ἀλλά σκέπασες τό μυστήριό Σου μέ σιγή.

Πολλά θαύματα καί ἐλέη εἶδα ἀπό τόν Κύριο καί τή Θεοτόκο, ἀλλά μοῦ εἶναι τελείως ἀδύνατο ν᾽ ἀνταποδώσω κάπως αὐτή τήν ἀγάπη.

Τί ν᾽ ἀναταποδώσω ἐγώ στήν Ὑπεραγία Θεοτόκο, πού δέν μέ περιφρόνησε ἐνῶ ἤμουν βυθισμένος στήν ἁμαρτία, ἀλλά μ᾽ ἐπισκέφθηκε σπλαγχνικά καί μέ συνέτισε; Δέν Τήν εἶδα, ἀλλά τό Ἅγιο Πνεῦμα μοῦ ἔδωσε νά Τήν ἀναγνωρίσω ἀπό τά γεμάτα χάρη λόγια Tης καί τό πνεῦμα μου χαίρεται κι ἡ ψυχή μου παρασύρεται τόσο ἀπό τήν ἀγάπη πρός Αὐτήν, ὥστε καί μόνη ἡ ἐπίκληση τοῦ ὀνόματός Tης γλυκαίνη τήν καρδιά μου.

Ὅταν ἤμουν νεαρός ὑποτακτικός, προσευχόμουν μιά φορά μπροστά στήν εἰκόνα τῆς Θεομήτορος καί μπῆκε τότε στήν καρδιά μου ἡ προσευχή τοῦ Ἰησοῦ κι ἄρχισε ἀπό μόνη της νά προφέρεται ἐκεῖ.

Μιά ἄλλη φορά ἄκουγα στήν ἐκκλησία τήν ἀνάγνωση τῶν προφητειῶν τοῦ Ἡσαΐα, καί στίς λέξεις «Λούσασθε καί καθαροί γίνεσθε» (Ἡσ. α ́ 16) σκέφτηκα: «Μήπως ἡ Παναγία ἁμάρτησε ποτέ, ἔστω καί μέ τό λογισμό;». Καί, ὤ τοῦ θαύματος! Μέσα στήν καρδιά μου μιά φωνή ἑνωμένη μέ τήν προσευχή πρόφερε ρητῶς: «Ἡ Θεοτόκος ποτέ δέν ἁμάρτησε, οὔτε κἄν μέ τήν σκέψη». Ἔτσι τό Ἅγιο Πνεῦμα μαρτυροῦσε στήν καρδιά μου γιά τήν ἁγνότητά Της.

Ἐν τούτοις κατά τόν ἐπίγειο βίο Tης δέν εἶχε ἀκόμα τήν πληρότητα τῆς γνώσεως καί ὑπέπεσε σ᾽ ὁρισμένα ἀναμάρτητα λάθη ἀτέλειας. Αὐτό φαίνεται ἀπό τό Εὐαγγέλιο· ὅταν ἐπέστρεφε ἀπό τήν Ἱερουσαλήμ, δέν ἤξερε ποῦ εἶναι ὁ Υἱός Της καί Τόν ἀναζητοῦσε τρεῖς μέρες μέ τόν Ἰωσήφ (Λουκ. β ́ 44-46).

Ἡ ψυχή μου γεμίζει ἀπό φόβο καί τρόμο, ὅταν ἀναλογίζωμαι τή δόξα τῆς Θεομήτορος.

Εἶναι ἐνδεής ὁ νοῦς μου καί φτωχή κι ἀδύναμη ἡ καρδιά μου, ἀλλά ἡ ψυχή μου χαίρεται καί παρασύρομαι στό νά γράψω ἔστω καί λίγα λόγια γι᾽ Αὐτήν.

Ἡ ψυχή μου φοβᾶται νά τό ἀποτολμήση, ἀλλά ἡ ἀγάπη μέ πιέζει νά μήν κρύψω τίς εὐεργεσίες τῆς εὐσπλαγχνίας Tης.

Ἡ Θεοτόκος δέν παρέδωσε στή Γραφή οὔτε τίς σκέψεις Tης οὔτε τήν ἀγάπη Tης γιά τόν Υἱό καί Θεό Tης οὔτε τίς θλίψεις τῆς ψυχῆς Tης, κατά τήν ὥρα τῆς σταυρώσεως, γιατί οὔτε καί τότε θά μπορούσαμε νά τά συλλάβωμε. Ἡ ἀγάπη Tης γιά τό Θεό ἦταν ἰσχυρότερη καί φλογερότερη ἀπό τήν ἀγάπη τῶν Χερουβείμ καί τῶν Σεραφείμ κι ὅλες οἱ Δυνάμεις τῶν Ἀγγέλων καί Ἀρχαγγέλων ἐκπλήσσονται μ᾽ Αὐτήν.

Παρ᾽ ὅλο ὅμως πού ἡ ζωή τῆς Θεοτόκου σκεπαζόταν, θά λέγαμε, ἀπό τήν ἅγια σιγή, ὁ Κύριος ὅμως φανέρωσε στήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μας πώς ἡ Παναγία μας ἀγκαλιάζει μέ τήν ἀγάπη Tης ὅλο τόν κόσμο καί βλέπει μέ τό Ἅγιο Πνεῦμα ὅλους τούς λαούς τῆς γῆς καί, ὅπως καί ὁ Υἱός Tης, ἔτσι κι Ἐκείνη σπλαγχνίζεται καί ἐλεεῖ τούς πάντες.

Ὤ, καί νά γνωρίζαμε πόσο ἀγαπᾶ ἡ Παναγία ὅλους, ὅσους τηροῦν τίς ἐντολές τοῦ Χριστοῦ, καί πόσο λυπᾶται καί στενοχωριέται γιά κείνους πού δέν μετανοοῦν! Αὐτό τό δοκίμασα μέ τήν πείρα μου.

Δέν ψεύδομαι, λέω τήν ἀλήθεια ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ, πώς γνωρίζω πνευματικά τήν Ἄχραντη Παρθένο. Δέν Τήν εἶδα, ἀλλά τό Ἅγιο Πνεῦμα μοῦ ἔδωσε νά γνωρίσω Αὐτήν καί τήν ἀγάπη Tης γιά μᾶς. Χωρίς τήν εὐσπλαγχνία Tης ἡ ψυχή θά εἶχε χαθῆ ἀπό πολύν καιρό. Ἐκείνη ὅμως εὐδόκησε νά μ᾽ ἐπισκεφθῆ καί νά μέ νουθετήση, γιά νά μήν ἁμαρτάνω. Μοῦ εἶπε: «Δέν μ᾽ ἀρέσει νά βλέπω τά ἔργα σου». Τά λόγια Της ἦταν εὐχάριστα, ἤρεμα, μέ πραότητα καί συγκίνησαν τήν ψυχή. Πέρασαν πάνω ἀπό σαράντα χρόνια, μά ἡ ψυχή μου δέν μπορεῖ νά λησμονήση ἐκείνη τή γλυκειά φωνή καί δέν ξέρω πῶς νά εὐχαριστήσω τήν ἀγαθή καί σπλαγχνική Μητέρα τοῦ Θεοῦ.

Ἀληθινά, Αὐτή εἶναι ἡ βοήθειά μας ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ καί μόνο τ᾽ ὄνομά Της χαροποιεῖ τήν ψυχή. Ἀλλά κι ὅλος ὁ οὐρανός κι ὅλη ἡ γῆ χαίρονται μέ τήν ἀγάπη Tης.

Ἀξιοθαύμαστο κι ἀκατανόητο πράγμα. Ζῆ στούς οὐρανούς καί βλέπει ἀδιάκοπα τήν δόξα τοῦ Θεοῦ, ἀλλά δέν λησμονεῖ κι ἐμᾶς τούς φτωχούς κι ἀγκαλιάζει μέ τήν εὐσπλαγχνία Της ὅλη τή γῆ κι ὅλους τούς λαούς.

Κι Αὐτή τήν Ἄχραντη Μητέρα Του ὁ Κύριος τήν ἔδωσε σ᾽ ἐμᾶς.

Αὐτή εἶναι ἡ χαρά καί ἡ ἐλπίδα μας.

Αὐτή εἶναι ἡ πνευματική μας Μητέρα καί βρίσκεται κοντά μας κατά τή φύση σάν ἄνθρωπος καί κάθε χριστιανική ψυχή ἑλκύεται ἀπό τήν ἀγάπη πρός Αὐτήν.

Δευτέρα 13 Αυγούστου 2012

H EΦΟΡΟΣ ΚΑΙ ΠΡΟΣΤΑΤΙΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ, Η ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΟΣ, ΕΣΩΣΕ ΤΟ ΠΕΡΙΒΟΛΙ ΤΗΣ!

Παρακλήσεις των μοναχών έσωσαν το Άγιο Όρος από την πύρινη λαίλαπα






Το ότι το Ελληνικό κράτος είναι ανύπαρκτο ή μάλλον υπάρχει μόνο για να εκβιάζει οικονομικά τους Έλληνες πολίτες και να ικανοποιεί τις απαιτήσεις των οικονομικών τρομοκρατών της Ελλάδας, είναι ένα αδιαμφισβήτητο γεγονός. Το ότι αυτό το κράτος δεν μπορεί να προστατεύσει την χώρα από κινδύνους που ενδεχομένως εμφανιστούν, είναι ένα άλλο γεγονός, το οποίο όλοι απευχόμαστε. Όμως, στην περίπτωση του Αγίου Όρους και συγκεκριμένα στην ανεπάρκεια του Ελληνικού κράτους να ελέγξει και να κατασβέσει μία φωτιά, επαληθεύτηκε η επιλεκτική ανικανότητα των κυβερνώντων στο να παρέμβουν για να προστατεύσουν το Περιβόλι της Παναγίας, αφού επί ημέρες δεν μπόρεσαν τα πυροσβεστικά μέσα να ανταποκριθούν και να κατασβέσουν μία φωτιά σε μία περιοχή που περικλείεται (σχεδόν) από θάλασσα.




Ένα φυσικό γεγονός (αν και στην συγκεκριμένη περίπτωση, η πυρκαγιά ήταν πιθανότατα αποτέλεσμα κάποιων Λιθουανών εργατών που δεν μπόρεσαν να βρούνε μεροκάματο στο Άγιο Όρος) αντιμετωπίστηκε από ένα άλλο φυσικό γεγονός. Μόνο που… το απόγευμα του Σαββάτου και με το Ελληνικό κράτος στο αποκορύφωμα της ανικανότητάς του κι ενώ οι καπνοί είχαν πνίξει ολόκληρο το Άγιο Όρος, οι προσευχές μοναχών που ξεκίνησαν με μία μαζική παράκληση, κατόρθωσαν το ακατόρθωτο.



Συζητώντας με αγιορίτη μοναχό, μας είπε χαρακτηριστικά:

«Τελειώσαμε την παράκληση και περιμέναμε να έρθει η βροχή».

Και αυτή του η πρόταση δεν περιείχε αμφιβολία ή κάποια επιστημονική στατιστική προσέγγιση. Τα λόγια του μοναχού, ενός από τους εκατοντάδες σε ολόκληρο το Άγιο Όρος που παρεκάλεσαν την Παναγία, ήταν απολύτως φυσιολογικά. Είχε την απόλυτη βεβαιότητα πως η βροχή θα έρθει…

Και η βροχή ήρθε 3 περίπου ώρες αργότερα. Και άνοιξαν οι ουρανοί και έβρεξε ακατάπαυστα επί 40 περίπου λεπτά σε ολόκληρο το Άγιο Όρος και με ιδιαίτερη έμφαση στην περιοχή όπου η φωτιά κατέκαιγε στο πέρασμά της αμπέλια, ελαιόδενδρα και πεύκα (σημειώνουμε πως στην περιοχή βρίσκονται πολλά πεύκα και η φωτιά έβρισκε στο έδαφος πευκοβελόνες πάχους 20 εκατοστών).

Το ξημέρωμα του Σαββάτου βρήκε το Άγιο Όρος «πληγωμένο» και το βόρειο τμήμα του κατάμαυρο από τις στάχτες και τα αποκαΐδια που άφησε στο πέρασμά της η καταστροφική φωτιά.



Και η φωτιά σβήστηκε, αφήνοντες μερικές εστίες στα χέρια των ανθρώπων. Η Παναγία παρενέβη και έσωσε το Άγιο Όρος, το οποίο αντιμετώπισε μία πολύ επικίνδυνη πιθανότητα, δηλαδή να καεί ολόκληρο. Ναι, ήταν ένα θαύμα, το οποίο έγινε μετά από παράκληση των μοναχών, των ανθρώπων που εγκαταβιούν στο Περιβόλι της Παναγίας και προσεύχονται για όλους εμάς. Αν κι εμείς, πολίτες και πολιτεία, δεν μπορέσαμε να τους προστατεύσουμε, φαίνεται πως η «ιδιοκτήτρια» ενήργησε προκειμένου να σώσει εκείνους που της το ζητούσαν…

Καλά θα κάνουμε να το θυμόμαστε αυτό…


Κωνσταντίνος

ΥΓ: Να σημειωθεί πως είχε γίνει ήδη επαφή με την Ρωσία και τον πρόεδρο Πούτιν, ο οποίος αποφάσισε να στείλει πυροσβεστικά μέσα στο Άγιο Όρος προκειμένου να βοηθήσει στην κατάσβεση της φωτιάς. Δεν γνωρίζουμε εάν τελικά θα έρθει η Ρωσική βοήθεια, αλλά η προθυμία του Ρώσου προέδρου ήταν μία ακόμη ευχάριστη έκπληξη.



Τρίτη 10 Ιουλίου 2012

ΑΠΟΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ ΑΦΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ...ΤΙ ΑΛΛΟ ΘΕΛΕΤΕ ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΤΕ ???

«ΕΞΑΦΑΝΙΣΑΝ» ΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ ΤΟΥ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ!

Του Ιωάννη Τάτση, Θεολόγου

Ούτε μία φορά δεν αναφέρεται το όνομα Θεοτόκος ή Παναγία ή Μητέρα του Θεού στα νέα προγράμματα σπουδών για τα Θρησκευτικά στο Γυμνάσιο. Οι «σύγχρονοι» Θεολόγοι που τα συνέταξαν θεωρούν προφανώς αρκετή την αναφορά στο.πρόσωπο της Θεοτόκου στις πρώτες τάξεις του Δημοτικού σχολείου, όπου μεταξύ άλλων εξετάζουν τη θεματική ενότητα «Η Παναγία στο Κοράνι» (Δ΄ τάξη Δημοτικού). Και στις τρεις τάξεις του Γυμνασίου, σύμφωνα με το πρόγραμμα σπουδών που το Υπουργείο ετοιμάζεται να εφαρμόσει από την επόμενη σχολική χρονιά, η Θεοτόκος απουσιάζει!

Μέχρι σήμερα η Καινή Διαθήκη διδάσκεται στους μαθητές της Β΄ τάξης του Γυμνασίου. Ξεκινώντας από τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου και φτάνοντας μέχρι την Ανάληψη του Κυρίου μελετώνται όλα τα σημαντικά γεγονότα της Θείας Οικονομίας, η διδασκαλία, οι παραβολές και τα θαύματα του Χριστού με τη χρήση μεταφρασμένων περικοπών της Καινής Διαθήκης...

Το θρησκευτικό μάθημα στην τάξη αυτή δεν είναι μόνο εύληπτο για τους μαθητές αλλά και ουσιαστικό για την θεολογική τους συγκρότηση.

Με το νέο πρόγραμμα σπουδών η σε βάθος μελέτη της Καινής Διαθήκης παύει πλέον να υπάρχει. Διατηρείται μόνο μια μικρή αναφορά σε λίγα θαύματα και διδασκαλίες του Χριστού σε μια ενότητα για την οποία αφιερώνονται μόλις τέσσερα δίωρα. Στην ίδια αυτή ενότητα εξετάζεται και «Ο Ιησούς Χριστός στο Κοράνι και στη λογοτεχνία του Ισλάμ», ενώ στις δραστηριότητες προτείνεται η επεξεργασία των απόψεων «ενός Εβραίου (π.χ. Μπούμπερ), ενός Ινδουϊστή (π.χ. Γκάντι) και ενός αγνωστικιστή (π.χ. Μαρσέλ Μαρσώ) για τον Ιησού».

Το περιεχόμενο του μαθήματος Θρησκευτικών που προτείνεται με το νέο πρόγραμμα σπουδών για τη Β΄ Γυμνασίου εξετάζει επίσης την προβληματική «Εμείς και οι "άλλοι"» που μελετά «το πρόβλημα της ετερότητας σήμερα» και έχει μεταξύ άλλων δραστηριοτήτων την ομαδοσυγκεντρωτική διδασκαλία «Οι Έλληνες δίπλα στους Εβραίους συμπατριώτες τους» και «Εβραίοι ειρηνιστές για τα δικαιώματα των Παλαιστινίων».

Πέντε δίωρα αφιερώνονται στο κεφάλαιο «Διάσπαση και αντιπαλότητα στις θρησκείες» όπου στα βασικά θέματα περιέχονται «Χριστιανοί που διώκουν Χριστιανούς», αναφορά στο Σχίσμα και «τα τραύματα του σώματος της Εκκλησίας».
Σε μια τέτοια ενότητα δεν θα μπορούσε να απουσιάζει αναφορά στο «ρόλο των θρησκειών, του πολιτισμού, του διαθρησκειακού και διαπολιτισμικού διαλόγου στη διαφύλαξη της ειρήνης».

Αναφέρθηκαν μόνο μερικά από τα περιεχόμενα στο νέο μάθημα Θρησκευτικών που ετοιμάζεται για τη Β΄ τάξη Γυμνασίου. Η Καινή Διαθήκη δεν αποτελεί πλέον κεντρικό άξονα του μαθήματος αλλά εξετάζεται μόνο ακροθιγώς ως ένα ιερό βιβλίο που μας δίνει κάποιες πληροφορίες για το Χριστό, κατά τον τρόπο που το Κοράνι μιλάει για τον Αλλάχ. Αποκάλυψη Θεού και σχέδιο της Θείας Οικονομίας παραχωρούν τη θέση τους σε μελέτη θρησκειών και φιλοσοφικές αναζητήσεις γύρω από τις θρησκείες, την αντιπαλότητα και τη σχέση μεταξύ αυτών.

Η «θεολογία της ετερότητας» που γέννησε η νεωτεριστική ελληνική ψευτοθεολογική διανόηση, οι διαθρησκειακοί και διαχριστιανικοί διάλογοι όπως αυτοί που καθημερινά διεξάγουν οι Οικουμενιστές γίνονται τώρα αντικείμενο μελέτης για τους μαθητές της Β΄ τάξης Γυμνασίου.

Είναι πλέον περιττό να μαθαίνουν αυτοί για την Θεοτόκο, τον Ευαγγελισμό, τα Πάθη, τη Σταύρωση και την Ανάσταση του Χριστού.

Κάποιοι Θεολόγοι αποφάσισαν ότι τα ελληνόπουλα δεν έχουν ανάγκη από τέτοια σωτηριώδη διδασκαλία αλλά πρέπει να μάθουν καλά τις αρχές και τους κανόνες της πανθρησκείας, την αλληλοκατανόηση και τον αλληλοσεβασμό μεταξύ των θρησκειών που εξυπηρετούν την παγκοσμιοποιημένη Νέα Τάξη, για την επιβολή της οποίας εργάζονται εκείνοι και τα αφεντικά τους.


ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΚΙ ΕΔΩ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΑ ΣΥΝΕΧΙΖΟΜΕΝΑ ΟΡΓΙΑ ΑΝΘΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΥ ΣΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ:

 
 

Τετάρτη 6 Ιουνίου 2012

"Δεν θα πάθετε τίποτα.Ο Υιός Μου θα σας προστατέψει"

"Δεν θα πάθετε τίποτα.Ο Υιός Μου θα σας προστατέψει"



Λάβαμε :


«ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΑ-ΠΑΣΧΑ 2012....

Μήνυμα Παναγίας Βηθλεεμίτισσας προς τους Ορθόδοξους Χριστιανούς

 
Στις 11 Απριλίου 2012 -Μεγάλη Τετάρτη- προσκυνητές από την Κρήτη πήγαν να προσκυνήσουν στην Εκκλησία της Παναγίας Βηθλεεμίτισσας, που βρίσκεται στα Ιεροσόλυμα, όπου ο Μοναχός Βησσαρίωνας τους είπε τα εξης :
 
"Πριν τέσσερις ημέρες εμφανίστηκε σε όνειρο η Παναγία Βηθλεεμίτισσα σε κάποιο μουσουλμάνο 

και του είπε:"Πήγαινε στην εικόνα μου, την Παναγία τη Βηθλεεμίτισσα, να ανάψεις κεράκι και θα σου πω κάτι, να το πεις στο Μοναχό Βησσαρίωνα".
 
Όταν πήγε, είδε ζωντανή την Παναγία και του είπε: "Έίμαι η Παναγία και πάντα θα βοηθώ τους Ορθοδόξους. Ο Υιός μου θα έρθει να σας προστατέψει. Οι Ορθόδοξοι δε θα πάθουν τίποτα. Όλοι αυτοί που βλέπετε στις εικόνες είναι Άγιοι και είναι αληθινοί. Ο Βησσαρίωνας να το πει στους ιερείς και αυτοί να το διαδώσουν".
 
Με εκτίμηση
Ελευθερία»





ΠΗΓΗ

http://helleniclegion.blogspot.gr/2012/06/blog-post_4797.html


Παρασκευή 18 Μαΐου 2012

ΚΑΛΟΥΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΝΑ ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΜΕ...(ΑΠΟ ΟΛΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ)


ΟΛΟΙ ΟΣΟΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΑΝ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΤΟΥ 21 ΠΙΣΤΟΙ ΣΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ ΑΣ ΠΡΟΣΕΥΧΗΘΟΥΜΕ Σ΄ΑΥΤΟΝ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΥΠΕΡΜΑΧΟ ΣΤΡΑΤΗΓΟ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ ΜΑΣ ΝΑ ΜΑΣ ΛΥΤΡΩΣΕΙ ΑΠΟ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΔΕΙΝΗ ΠΕΡΙΣΤΑΣΗ




Τη Υπερμάχω Στρατηγώ τα νικητήρια,

Ως λυτρωθείσα των δεινών ευχαριστήρια,

Αναγράφω σοι η Πόλις σου, Θεοτόκε.

Αλλ’ ως έχουσα το κράτος απροσμάχητον,

Εκ παντοίων με κινδύνων ελευθέρωσον.

Ίνα κράζω σοι, Χαίρε, Νύμφη Ανύμφευτε.
 
 
 
 

Παρασκευή 30 Μαρτίου 2012

Ο ΑΚΑΘΙΣΤΟΣ ΥΜΝΟΣ: Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΣΩΖΕΙ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ!

undefined
Ομιλία του Μακαριστού Επισκόπου Φλωρίνης Αυγουστίνου Καντιώτη, σχετικά με τον Ακάθιστο Ύμνο:
Απόψε, αγαπητοί μου, πέμπτη (Ε') Παρασκευή των Νηστειών, σε όλους τους ναούς της Ορθοδοξίας ψάλλετε ολόκληρος ή ακολουθία των Χαιρετισμών. Είναι δε οι Χαιρετισμοί ένα αριστούργημα της βυζαντινής ποιήσεως. Θαυμάζει κανείς σ' αυτό το κάλλος του λόγου, προ παντός όμως τη αγάπη προς την ύπεραγία Θεοτόκο. Αγαπούσε την Παναγία ό ανώνυμος ποιητής. Και απόδειξης το πλήθος των χαρακτηρισμών. Όπως ή μάνα πού αγαπάει το παιδί της δεν το φωνάζει μόνο με τ' όνομα του —Γιώργο, Γιάννη, Κώστα—, αλλά το στολίζει με πλήθος εκφράσεις (άλλοτε το λέει λουλούδι, άλλοτε μπουμπούκι, άλλοτε χρυσό, άλλοτε άγγελο...), έτσι κ' εδώ ό εμπνευσμένος ποιητής ονομάζει την Παναγία με πλήθος εικόνες και παραδείγματα άπ' όλη τη φύση. 

Λέει στην Παναγία: Είσαι ή «γη της επαγγελίας» ή ρέουσα μέλι και γάλα, είσαι το «όρος» το αλατόμητον, είσαι ή «πέτρα» πού πότισε τους διψώντας την ζωήν, είσαι το «άστρο» το άδυτο, είσαι ή «αστραπή» πού καταλάμπει τάς ψυχάς, είσαι ή «βροντή» πού καταπλήττει τους εχθρούς, είσαι συ πού αναβλύζεις τον πολύρρυτον «ποταμόν», είσαι το «ρόδον» το αμάραντο, είσαι το ηδύπνοον «κρίνον», είσαι ή «στάμνας» με το μάννα, είσαι... Σε όλα βλέπει παρομοιώσεις της ύπεραγίας Θεοτόκου.

Εκείνο όμως πού ιδιαιτέρως συγκινεί εμάς τους Έλληνες Χριστιανούς, Είναι το κοντάκιο «Τη υπερμάχω στρατηγώ τα νικητήρια...», πού ακούσαμε απόψε κατ' επανάληψιν. Επάνω σ' αυτό θα κάνω λίγες σκέψεις.
«Τω υπερμάχω στρατηγώ». Εδώ παίρνει την εικόνα όχι πλέον από τη φύση, άλλ' από τη στρατιωτική ζωή, από πολέμους και στρατόπεδα, όπου στρατιώτες και αξιωματικοί μάχονται κατά των εχθρών. Είσαι στρατηγός, λέει, Παναγία μου, στρατηγός «υπέρμαχος», υπερτερείς δηλαδή στη μάχη, αναδεικνύεσαι ανωτέρα των εχθρών, νικάς και θριαμβεύεις.
Στρατηγός ή Παναγία. Μήπως αυτό είναι υπερβολή, ρητορικό σχήμα, τίτλος κενός όπως οι τίτλοι τόσων αξιωματούχων της γης; Όχι. Είναι ουσία, πραγματικότης. Όντως ή ύπεραγία Θεοτόκος ανεδείχθη δια μέσου των αιώνων υπέρμαχος στρατηγός του γένους μας. Αυτό βεβαιώνουν τα γεγονότα. 

Ανοίγουμε την Ιστορία. Φθάνουμε στο έτος 626 μ.Χ. Βρισκόμαστε στο Βυζάντιο, στην πόλη των ονείρων μας, την βασιλίδα των πόλεων, την Κωνσταντινούπολη Το έτος εκείνο ήτο κρίσιμο. Ό αυτοκράτωρ Ηράκλειος με το στρατό του αγωνιζόταν στα βάθη της Ασίας εναντίον των Περσών, πού είχαν αρπάξει τον τίμιο σταυρό από τα Ιεροσόλυμα. Εν τω μεταξύ ή Πόλις βρέθηκε σε δεινή δοκιμασία. Εχθροί από ανατολών, βορρά και νότου, Πέρσες και Αβαροι, πολιόρκησαν την πόλη στενότατα από ξηράς και από θαλάσσης. Οι ταλαίπωροι κάτοικοι της Κωνσταντινουπόλεως, χωρίς τον βασιλέα, χωρίς στρατό, με μια μικρά φρουρά έδιναν άνισο αγώνα. Ή πτώσης της Πόλεως εθεωρείτο βεβαία. Οι βάρβαροι έστειλαν μήνυμα στους Βυζαντινούς να παραδοθούν. Δεν υπάρχει, είπαν, για σας ελπίδα• μόνο αν γίνετε πουλιά να πετάξετε στον αέρα ή ψάρια να κολυμπήσετε στο Βόσπορο, θα σωθείτε.
Αυτά έλεγαν με υπερηφάνεια. Άλλα «άλλαι μεν βουλαί ανθρώπων, άλλα δε Θεός κελεύει». Τι έγινε; Κάτι υπερφυσικό, πού δέ' μπορεί να το συλλαβή ή ανθρώπινη σκέψις. Δέ' νίκησαν οι βάρβαροι• νίκησε ή μικρά φρουρά πού αγωνιζόταν στα τείχη της Κωνσταντινουπόλεως• ή μάλλον νίκησε ή Υπεραγία Θεοτόκος με το θαύμα πού έκανε και το βεβαιώνει ή Ιστορία. Τη νύχτα φύσηξε δυνατός άνεμος, σήκωσε κύματα και έπνιξε τα πλοία των βαρβάρων σανίδες μόνο επέπλεαν. Το πρωί, όταν οι εχθροί είδαν ότι ό στόλος τους κατεστράφη, έλυσαν την πολιορκία και έφυγαν.
Όλοι ομολόγησαν, ότι ή Παναγία έκανε το θαύμα. Από ευγνωμοσύνη συγκεντρώθηκαν στο ναό των Βλαχερνών και όρθιοι, όλη τη νύχτα, έψαλλαν τους Χαιρετισμούς και το «Τω ύπερμάχω στρατηγώ τα νικητήρια...».
—Α, θα πει τώρα κάποιος κοροϊδεύοντας, αυτά «τω καιρώ εκείνο»...
Όχι. Ή Παναγία είναι ή ίδια. Δεν πιστεύετε στο θαύμα της Κωνσταντινουπόλεως; Θέλετε άλλο θαύμα; Ορίστε λοιπόν. Τι εορτάζουμε στις 25 Μαρτίου; Την εθνική μας εορτή. Ερωτώ: Είναι τυχαίο ότι οί προγονοί μας, οί ήρωες του 1821, επέλεξαν ως ήμερα εξεγέρσεως την ήμερα του ευαγγελισμού της Θεοτόκου; Είναι τυχαίο ότι στην Αγία Λαύρα οί αγωνιστές ορκίστηκαν «ελευθερία ή θάνατος» κάτω από το λάβαρο της Θεοτόκου; Είναι τυχαίο ότι, το δεύτερο ή τρίτο έτος της επαναστάσεως, στην Τήνο, από ένα όραμα πού είδε μια μοναχή, βρήκαν τη θαυματουργό εικόνα της Παναγίας, και ή ανεύρεση της εμψύχωσε το λαό μας; Είναι άσχετο το γεγονός ότι οί ήρωες του '21 προσηύχοντο στην Παναγία; Ιδιαιτέρως αγαπούσε την Παναγία ο Γέρος του Μοριά, ο Κολοκοτρώνης. Σε μια κρίσιμη στιγμή του αγώνος, μέσα στη γενική απογοήτευση, αυτός δεν απελπίστηκε. Μπήκε σ' ένα εξωκλήσι, άναψε λαμπάδα, γονάτισε, και προσευχήθηκε με δάκρυα. Και μετά, με αισιοδοξία, είπε «Ή Παναγία υπέγραψε την ελευθερία μας, και δεν παίρνει πίσω την υπογραφή της».
Και όντως έγινε το θαύμα. Το 1821, λοιπόν, Είναι νέα απόδειξης της αγάπης πού τρέφει ό λαός μας προς την ύπεραγία Θεοτόκο. Το 626 θαύμα στην Κωνσταντινούπολη το 1821 νέο θαύμα της Θεοτόκου. «Τη ύπερμάχω στρατηγώ τα νικητήρια...», έψαλλαν και οί ήρωες του '21.
Aλλά ή Παναγία μας δεν σταματά εδώ έχουμε και άλλο νεώτερο θαύμα. Ποιο; Είναι θαύμα των ήμερων μας, το είδε ή δική μας γενεά. Όχι οί σημερινοί νέοι και τα παιδιά πού τρέφονται πλουσιοπάροχα και δεν ξέρουν Τι θα πει αυταπάρνησης και θυσία. Το είδαν οί ήρωες του 1940, οί στρατιώτες και αξιωματικοί μας, πού σαν αετοί ανέβηκαν στα βουνά και πολέμησαν τότε τους νέους βαρβάρους, την ισχυρά Ιταλική αυτοκρατορία.
Ό δικτάτωρ της Ρώμης εκαυχάτο και απειλούσε: Ελλάς, παραδόσου! Έχω τόσα αεροπλάνα, πού τα φτερά τους θα σκιάσουν τον ήλιο (όπως και ό Ξέρξης απειλούσε τους μαχητές των Θερμοπυλών, ότι με το πλήθος των βελών του θα σκίαση τον ήλιο). Και Τι έγινε, νίκησε; Ούτε τ' αεροπλάνα Ούτε τίποτε άλλο υπερίσχυσε. Νίκησε ή μικρά Ελλάς. Πώς; Δεν θα σας το πω εγώ' ας μιλήσουν όσοι έχουν άσπρα μαλλιά (τους οποίους οί νέοι οφείλουν, όταν τους βλέπουν, ν' αποκαλύπτονται). 

Τι είδαν αυτοί; Δεν Είναι ψέμα• πάνω στα κακοτράχαλα χιονισμένα βουνά της Βορείου Ηπείρου είδαν μια σκιά. Δεν ήταν φάντασμα. Ήταν ή Υπεραγία Θεοτόκος! Την είδαν τη νύχτα στρατιώτες, αξιωματικοί, πυροβολητές και εύζωνοι να ευλογεί τα στρατεύματα μας. Και όπως είπε κάποιος ανταποκριτής, στο αλβανικό μέτωπο μία μόνο γυναικεία μορφή κυριαρχούσε- ή μορφή της Παναγίας. Εκεί κατελύθη ή θεωρία του Φρόιντ. Τα παιδιά της Ελλάδος δεν είχαν πλέον στο μυαλό τους έρωτας επίγειους- είχαν έναν ουράνιο έρωτα, τον έρωτα της πατρίδος, και στα οράματα τους έβλεπαν την ύπεραγία Θεοτόκο.
Ή Παναγία, λοιπόν, παραμένει ή ιδία. Το 626 θαύμα στην Κωνσταντινούπολη το 1821 θαύμα στην Ελλάδα, το 1940-41 νέο θαύμα στη Βόρειο Ήπειρο. Έτσι από τη μικρά αυτή ιστορική ανασκόπηση, φαίνεται ότι ό τίτλος «υπέρμαχος στρατηγός» δεν είναι για την Παναγία μας τίτλος κενός περιεχομένου: Είναι μία πραγματικότης.
Λέγοντας αυτά, αγαπητοί μου, μη νομίσετε ότι είμεθα φιλοπόλεμοι. Όχι. Όσοι είδαμε τον πόλεμο σε όλη τη φρίκη του, δεν θέλουμε πόλεμο. Και στην Εκκλησία το σπουδαιότερο αίτημα μας είναι «υπέρ της ειρήνης».
Άλλα ή ειρήνη δεν εξαρτάται μόνο από μας. Μας περιζώνουν εχθροί. Εάν λοιπόν νέοι βάρβαροι θελήσουν να περάσουν τα σύνορα μας, τότε οί Έλληνες, όλοι μαζί, θ' αναστήσουμε τους χρόνους της Κωνσταντινουπόλεως, το '21 και το '40, και θα δώσουμε το παρών για ν' αποκρούσουμε τον εχθρό.
Και πιστεύω ακράδαντος στο Θεό ότι, εάν εμείς ζούμε χριστιανικώς —θέτω τον όρο αυτόν— θα νικήσουμε. Εάν σεβόμεθα τα ιερά και όσια, εάν αγαπούμε την Παναγία μας, τότε να είστε βέβαιοι ότι άγγελος Κυρίου θα φυλάει την πατρίδα μας, από Κερκύρας μέχρι Κρήτης και Κύπρου. Και θα μας δοθεί ένα ακόμη θαύμα, και πάλι θα ψάλλουμε με όλη την καρδιά μας « Τη ύπερμάχω στρατηγώ τα νικητήρια...».

Κυριακή 25 Μαρτίου 2012

ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΚΙ ΕΘΝΙΚΗ ΠΑΛΙΓΕΝΝΕΣΙΑ...ΖΗΤΩ ΤΟ ΕΘΝΟΣ!!! ΖΗΤΩ Η ΕΛΛΑΣ!!!


ΠΡΩΤΑ ΣΕ ΕΣΕΝΑ ΟΦΕΙΛΟΥΜΕ
ΤΗΝ ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΜΑΣ ΥΠΑΡΞΗ
ΔΟΞΑΣΜΕΝΟ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΣΟΥ...



ΕΠΕΙΤΑ ΣΕ ΕΣΕΝΑ ΠΑΝΑΓΙΑ 
ΜΗΤΕΡΑ ΜΑΣ
ΜΕΓΑΛΗ Η ΧΑΡΗ ΣΟΥ...


ΚΑΙ ΕΠΕΙΤΑ ΣΕ ΟΛΩΝΩΝ ΣΑΣ


ΤΟ ΑΙΜΑ



ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΧΥΣΑΤΕ ΓΙΑ ΜΑΣ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΞΕΡΕΤΕ
ΠΟΣΟ ΑΝΑΞΙΟΙ
ΓΙΑ ΤΗΝ ΘΥΣΙΑ ΣΑΣ ΘΑ ΓΙΝΟΜΑΣΤΑΝ...


ΑΙΩΝΙΑ Η ΜΝΗΜΗ ΣΑΣ

Παρασκευή 21 Ιανουαρίου 2011

Βόηθα Παναγιά μας...

    Όποιος νομίζει οτι αυτή η χώρα είναι απροστάτευτη ,είναι γελασμένος.
Από το 1940 και τον Β΄ παγκόσμιο πόλεμο η Παναγία μας, μας έχει υπό την Αγία Σκέπη της.Μας προστατεύει και δεν αφήνει να πάθουμε τα χειρότερα.
    Αυτές τις μέρες όπως διαπιστώνουμε βρισκόμαστε στα χειρότερα χρόνια.
    Οι ξεπουλημένοι οσφυοκάμπτες και σφουγγοκωλάριοι προδότες πολιτικοί έχουνε ξεπουλήσει τα πάντα προκειμένου να μην χάσουν την καρέκλα και κατ'επέκταση την κουτάλα .
    Όλα για τον αντίχριστο.Όλα για το μπακίρι.Το οποίο μπακίρι,ότι και να κάνει ο πολιτικός ,μαζί του στον άλλο κόσμο δεν πρόκειται να το πάρει.
    Έλληνες Ορθόδοξοι μην απελπίζεστε ότι και να κάνουν οι προδότες πολιτικοί πάντα θα εμφανίζεται απο το πουθενά κάποιος ευλογημένος θεόσταλτος ανθρωπος και θα καθαρίζει την κόπρο του Αυγεία σαν τον Ηρακλή.
    Είμαστε κοντά σε αυτήν την ώρα , όπου θα εμφανιστεί ένας (ή μπορεί να είναι και περισσότεροι) οι οποίοι θα πάρουν το ξίφος τους και θα σκοτώσουν αυτή τη σύγχρονη Λερναία Ύδρα η οποία ήρθε για να αποτελειώσει τους έλληνες.
    Ακόμα κι αν δεν βρεθεί αυτός κάποιος άξιος για να κινηθεί εναντίον όλων των εχθρών της ελεύθερης ζωής μας , θα έρθει η ίδια η Παναγία και θα επέμβει  κατά πως πρέπει.
    Εμείς αυτό που έχουμε να κάνουμε είναι κατά το δυνατό των δυνάμεών μας να στηρίξουμε-βοηθήσουμε τις όποιες ενέργειες ελλήνων που θα τα βάλουν με όλο το σάπιο σύστημα και να προσευχόμαστε στην Παναγία μας να μας βοηθήσει .
    Προσοχή όμως να μην πέσουμε σε παγίδες που θα μας στήσουν οι προδότες πολιτικοί ,όπως να εμφανίσουν δικούς τους δήθεν σωτήρες ή να προβάλλουν οτι έχουν αλλάξει.Αυτοί μια φορά μάθαν να κλέβουνε ,πάντα θα κλέβουνε...
    Όποιος εμφανιστεί θα πρέπει να ενεργεί μακρυά απο κόμματα και εξω απο το κάθε μαντρί...μακρυά απο προσωπικές φιλοδοξίες και άλλα σκοτεινά συμφέροντα.Μόνο με την ελληνική σημαία και πάντα για το καλό αυτης της κατακαϋμένης χώρας.
Πατρίς Θρησκεία Οικογένεια (τίποτα περισσότερο ,τίποτα λιγότερο).
    Με σύμμαχο το Θεό μας και θάρρος θα κερδιθεί κι αυτός ο πόλεμος...
    Όλοι μαζί εναντίον των νέων άνοων άβουλων τυρράνων και ξένων δυναστών της ελευθερίας μας...

    Πάμε γερά με θάρρος και πίστη όπως οι πρόγονοί μας...

woodiiis

ΑΣΤΕΡΟΕΙΔΕΙΣ ΣΤΗ ΓΕΙΤΟΝΙΑ ΜΑΣ

ΑΣΤΕΡΟΕΙΔΕΙΣ ΣΤΗ ΓΕΙΤΟΝΙΑ ΜΑΣ
Earth's Busy Neighborhood

CHEMTRAILS

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Α.Ε.Κ

ΟΛΕΣ ΟΙ ΦΑΝΕΛΕΣ ΤΗΣ ΑΕΚ ΑΠΟ ΤΟ 1924 ΕΩΣ ΤΟ 2008

ΟΛΕΣ ΟΙ ΦΑΝΕΛΕΣ ΤΗΣ ΑΕΚ ΑΠΟ ΤΟ 1924 ΕΩΣ ΤΟ 2008

Ο Βασιλεύς Κωνσταντίνος ΙΓ΄

Ο Βασιλεύς Κωνσταντίνος ΙΓ΄
O Βασιλεύς προσκυνεί το Ελληνικό έδαφος!!! Ενώ οι μασόνοι του πατσοκ & της νδ το πουλάν!!!

ΜΗ ΒΛΑΣΦΗΜΕΙΤΕ

ΜΗ ΒΛΑΣΦΗΜΕΙΤΕ

ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΥΓΕΙΑ ΑΠΟ ΜΕΤΑΛΛΕΥΤΙΚΗ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΧΡΥΣΟΥ

Ζ. Χαλέμης - Επιπτώσεις στην υγεία απο μεταλλευτική δραστηριότητα Χρυσ

Κυριάκος Διακογιάννης - Το πανέρι με τις Οχιές