ΠΡΟΩΘΕΙΣΤΕ ΤΑ ΠΑΡΑΚΑΤΩ
ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΣΕ ΟΛΟ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΑΙ ΔΙΕΘΝΕΣ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ ΩΣΤΕ ΝΑ ΑΠΟΦΕΥΧΘΕΙ ΤΟ
ΞΕΣΠΑΣΜΑ ΤΟΥ 3ΟΥ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ
Απόβαση τουρκικού πεζικού στο Ελληνικό νησί Σάμος
Μέχρι το τέλος Ιούλιου από έγκυρες πηγές μας μαθαίνουμε ότι ο τουρκικός
στρατός θα κάνει επίθεση στην Ελλάδα εντος Ιούλιου 2012 . Συγκεκριμένα
το πρώτο χτύπημα θα γίνει στο Ελληνικό νησί Σάμος και Ος δεύτερο στόχο
έχουν το νησί Ρόδος .
Εδώ μιλάμε για ένα ισχυρό πολεμικό χτύπημα στην Ελλάδα , μετά από
προβοκάτσια με το χτύπημα του μαχητικού RF4-E από τον στρατό της Σύριας ο
επόμενος στόχος θα είναι η Ελλάδα αυτό είναι προπαγάνδα να
παραπληροφορήσουν κάποια ΜΜΕ στο διαδίκτυο του στρατηγούς του ΝΑΤΟ –
ΟΤΑΝ και να τους παρακινήσουν στην ανάφλεξη του 3 ου παγκόσμιου πόλεμου .
Προσοχή
Σήμα προς Ρωσική Ομοσπονδία
Πρέπει να ανακόψετε αυτή την επιχείρηση εναντίον της Ελλάδος από την
Τουρκιά διότι θα καταστραφείτε και εσείς μετά από της Κινέζικες δυνάμεις
, αν χτυπηθεί η Ελλάδα η Ρωσία κινδυνεύει και αυτή οικονομικά να
καταστραφεί διακόπτοντας παροχή πετρελαίου και φυσικού αέριου προς
ευρωπαϊκές χώρες.
Παρακαλούμε την Ρωσική Ομοσπονδία
Να ενημερώσει με παγκόσμιο πόλεμο πληροφοριών προς πάσα κατεύθυνση σε
ανωτέρους αξιωματικούς του ΝΑΤΟ – ΟΤΑΝ να μην ξεκινήσουν πόλεμο με την
Συρία διότι αυτή θα είναι και η αφορμή μετά να χτυπήσουν την Ελλάδα η
Τουρκιά με αποτέλεσμα να καταστραφεί σαν ντόμινο όλη οι Ευρωπαϊκή Ένωση
και να θέση σε δυσμενή κατάσταση την Ρωσία στο να διακόψει οικονομική
βοήθεια σε εξαγωγές πετρελαίου και φυσικού αέριου σε Ευρωπαϊκές χώρες ,
ώστε να καταστραφεί οικονομικά και αργότερα πολεμικά από εξόντωση του
Κινεζικού στρατού.
// Source
Analysts Geostrategic // Dmitry N. Giannopulos
//
Moscow – Russia
Προσοχή
Επειδή δεχτήκαμε πολλά σχόλια άλλα καλά και άλλα με δυσπιστία η είδηση
ότι κάποια στιγμή τον Ιούλιο ότι θα γίνει απόβαση του τουρκικού πεζικού
σε ελληνικό νησί είναι έγκυρη από απόστρατους αξιωματικούς του Ελληνικού
στρατού .
Για να κλείσουμε κάποια στοματά από παραπληροφόρηση:
1) Το τουρκικό μαχητικό RF4-E κάποια site στο internet αναφέρθηκαν ότι
χτυπήθηκε από πυραυλική συστοιχία S-300 PMU2 , από της στρατιωτικές
δυνάμεις της Σύριας
.
Λοιπόν εδώ γελάμε με την προβοκάτσια του σχετικού , δεν υφίσταται το
πυραυλικό σύστημα S-300 PMU2 να χτύπησε μόνο ένα μαχητικό άλλα 2
μαχητικά διότι ήταν ζεύγος , το συγκεκριμένο σύστημα έχει κεφάλες
πολλαπλές κατευθυνόμενες αυτό σημαίνει ότι πως είναι δυνατόν να είδε
μόνο το ένα μαχητικό και να μην είδε το άλλο μαχητικό δηλαδή η άλλες
κεφαλες ήταν (τυφλές).
Τα πράγματα είναι πολύ απλά κάποια κανάλια κάνουν προβοκάτσια απλά για
να εναντιώσουν τους Αμερικανούς και το ΝΑΤΟ – ΟΤΑΝ για να γυρίσουν και
να πουν ότι όχι Εμέσα άλλα άμεσα φταίνε η Ρώσοι για αυτό που έγινε στην
Συρία για να βρουν αφορμή να χτυπήσουν την Συρία.
Το Τουρκικό μαχητικό χτυπήθηκε από παλιωμένου τύπου ρώσικο σύστημα S-20
μονής κεφαλης όντως από τον στρατό της Συρίας , τους S-300 τους
χειρίζονται η Ρώσοι και κανείς αλός.
2) Το θέμα μας από αυτή την ανάλυση δεν είναι αρχικά να πουν ότι θα
έχουμε ένα θερμό επεισόδιο από τους Τούρκους , το θέμα μας και
πρωταρχικό είναι να ξυπνήσουν η Ρώσοι και να προστατεύουν τα συμφέροντα
τους , όντος αν γίνει κάτι τέτοιο στην Ελλάδα , η Ρωσία θα καταστραφεί
οικονομικά και φυσικά θα πέσει όλη ευρωπαϊκή ένωση πριν από αυτήν.
Σκοπός μας είναι όχι να περιμένουμε πότε οι Τούρκοι θα μπουν στην Ελλάδα
άλλα να αφυπνίσουμε τους στρατηγούς κάθε χώρας που ανήκει στο ΝΑΤΟ –
ΟΤΑΝ διότι και για αυτούς θα είναι καταστροφικό πρέπει πρώτα αυτή να
αποτρέψουν ένα τέτοιο χτύπημα στην Σύρια.
Για όσους δυσπιστούν της πληροφορίες που αναρτήσαμε προσθέτουμε:
1974 Ότι πριν την Τουρκική εισβολή στην Κύπρο υπήρχαν Έλληνες και
Κύπριοι αξιωματικοί η οποίοι προειδοποίησαν την Κυπριακή κυβέρνηση ότι
θα γινόταν Τουρκική εισβολή.
Τα ΜΜΕ , οι πολιτικοί και η στρατηγοί της Κύπρου χαρακτήρισαν αυτούς τους αξιωματικούς ( τρελούς προφήτες ) και παρανοϊκούς.
Για αυτό δεν πήραν και κανένα μέτρο για την αποτροπή της εισβολής. Όταν
έγινε η εισβολή αποδεδείχθηκε ότι οι τρελοί δεν ήταν η αξιωματικοί που
προείδαν την εισβολή αλλά οι τρελοί ( προδότες ) δεν ήταν οι
κινδυνολόγοι αξιωματικοί αλλά ήταν οι Πολιτικοί , Στρατηγοί , τα ΜΜΕ και
οι 400.000 κάτοικοι της Κύπρου.
Αποτέλεσμα προδοτικό : Τα κλείστρα από τα Κυπριακά πυροβόλα να
εξαφανιστούν στο προδοτικό ( πήγε ν έλα ) από την Κυρήνεια στην
Αμμόχωστο και το ανάποδο.
Πράγμα το οποίο αποδιώκει ότι η μασόνοι Κύπριοι Στρατηγοί πρόδωσαν διότι
με διαταγές τον Εγγλεζων της Αγγλικής βάσεις Κύπρου , δεν ήθελαν να
πολεμήσουν τους Τούρκους και άνοιξαν κέρκο πόρτα εισβολής μεταξύ
Κυρήνειας και Αμμοχώστου.
Η ίδια εικόνα ισχύει και σήμερα με τους προδότες Ελληνο εβραιους και μασονους πολιτικούς και στρατιωτικούς Ελλάδος .
Ο ΝΟΩΝ ΝΟΗΤΟ , για την αναμενόμενη προδοσία Ελλάδος από πολιτικούς και στρατηγούς Ελλάδος υπέρ της Τουρκιάς.
Οι Δυτικοί μύθοι και η πραγματικότητα για τη Συρία
Ο πολιτικός
αναλυτής Αντρανίκ Μιγκρανιάν παραθέτει τους μύθους που καλλιεργεί η
Δύση για τη στάση της Ρωσίας στο θέμα της Συρίας. Πολύ περισσότερο,
εξηγεί γιατί η Δύση οδηγεί την κατάσταση σε αιματηρό αδιέξοδο.
Γελοιογραφία του Σεργκέι Γιόλκιν
Πρόσφατα
στην Ουάσιγκτον οργανώθηκε από το Ινστιτούτο Δημοκρατίας και
Συνεργασίας της Νέας Υόρκης, καθώς και το Κέντρο Εθνικού Ενδιαφέροντος
της Ουάσιγκτον, ένα συνέδριο, το οποίο συνέπεσε χρονικά με τη Σύνοδο
Κορυφής της G20 στο Λος Κάμπος και τη συνάντηση των προέδρων Πούτιν και
Ομπάμα. Εκεί, άκουσα για μια ακόμη φορά τους Αμερικανούς συναδέλφους μου
να εκφράζουν την άποψη της Δύσης, και ιδιαίτερα των ΗΠΑ, για τα
τεκταινόμενα στη Συρία, και να δίνουν διάφορες ερμηνείες όσον αφορά τη
θέση της Ρωσίας στο θέμα αυτό.
Καταρχήν, να σημειωθεί ότι στους
Δυτικούς πολιτικούς και διπλωματικούς κύκλους, αλλά και στη Δυτική κοινή
γνώμη, έχουν καλλιεργηθεί πολλοί μύθοι σχετικά με το τι συμβαίνει στη
Συρία.
Οι Δυτικοί μύθοι.
Ο πρώτος μύθος έχει να κάνει με τη
μονόπλευρη κάλυψη των γεγονότων στη Συρία από τα δυτικά ΜΜΕ. Γεγονός που
έχει οδηγήσει την κοινή γνώμη, αλλά και έναν αριθμό διπλωματών στη
Δύση, να διαμορφώσουν την πεποίθηση πως το σύνολο της συριακής κοινωνίας
έχει ταχθεί εναντίον του Μπασάρ Άσαντ και απαιτεί την αποχώρησή του από
την εξουσία. Στην πραγματικότητα, ο Άσαντ έχει τη στήριξη σημαντικού
μέρους του πληθυσμού της χώρας. Επιπλέον, έχει την υποστήριξη των
εθνικών και θρησκευτικών μειονοτήτων και βασίζεται στην ισχύ του
-πολυάριθμου και καλά εξοπλισμένου για τα δεδομένα της Μ.Ανατολής-
συριακού στρατού.
Ο δεύτερος μύθος, ιδιαίτερα
διαδεδομένος στους κύκλους των πολιτικών και των αναλυτών, είναι ότι ο
Άσαντ εξαρτάται πλήρως από τη Ρωσία και την Κίνα. Ιδιαίτερα, δε, από τη
Μόσχα, η οποία αν το θελήσει μπορεί να τον αναγκάσει σε αποχώρηση. Όπως
αναφέρθηκε παραπάνω, ο Άσαντ έχει τα δικά του στηρίγματα. Η εξάρτησή του
από τη Ρωσία δεν έχει κρίσιμη σημασία, τουλάχιστον την παρούσα στιγμή. Ο
Σύρος πρόεδρος εκπροσωπεί στη συριακή κοινωνία τεράστια πολιτικά και
οικονομικά συμφέροντα πολλών ομάδων με επιρροή, και δεν είναι τόσο απλό
να εγκαταλείψει τη θέση του, ακόμη και αν ο ίδιος το ήθελε. Πόσο μάλλον,
επειδή θα του το ζητούσε η Μόσχα.
Πρόταση για «ρωσικό πραξικόπημα».
Στη διάρκεια του σεμιναρίου ορισμένοι από τους Αμερικανούς που
συμμετείχαν έφτασαν να εκφράσουν την άποψη ότι η Ρωσία θα πρέπει να
οργανώσει ένα στρατιωτικό πραξικόπημα χρησιμοποιώντας την επιρροή και
τις διασυνδέσεις της στην ηγεσία του συριακού στρατού και κατ’ αυτό τον
τρόπο να δώσει τη λύση στο πρόβλημα αυτό, το οποίο σήμερα έχει εξελιχθεί
σε πέτρα του σκανδάλου ανάμεσα στη Ρωσία και τις Δυτικές χώρες.
Ιδιαίτερα με τις ΗΠΑ. Μάλιστα, ένας από τους μετέχοντες στο σεμινάριο
που κατέχει υψηλή θέση σε κάποια από τις υπηρεσίες ασφαλείας των ΗΠΑ,
ανέφερε ότι η αμερικανική κυβέρνηση προέβη σε ανάλογες προτάσεις προς τη
ρωσική ηγεσία.
Είναι προφανές ότι αυτοί που κάνουν τέτοιες προτάσεις στη Μόσχα δεν κατανοούν ότι:
1.Οι σχέσεις μεταξύ Μόσχας και
Δαμασκού δεν είναι οι ίδιες με αυτές ανάμεσα σε Ουάσιγκτον και Κάιρο.
Στην Αίγυπτο, ύστερα από απαίτηση των αμερικανών στρατιωτικών και του
Πενταγώνου, οι αιγύπτιοι στρατηγοί στην ουσία έκαναν πραξικόπημα και
ανέτρεψαν τον Μουμπάρακ. Οι αιγύπτιοι στρατηγοί από τον καιρό των
συμφωνιών του Καμπ Ντέιβιντ λαμβάνουν ετησίως από την Ουάσιγκτον
κονδύλια δισεκατομμυρίων δολαρίων και γι’ αυτό ανταποκρίνονται άμεσα
στις επιθυμίες της τελευταίας.
2.Δεν υπάρχουν κατά του Άσαντ οι
μαζικές διαδηλώσεις που θα παρέλυαν την πολιτική ζωή στη Δαμασκό, όπως
δεν υπάρχει και διάσπαση στους στρατιωτικούς κύκλους.
3.Το σημαντικότερο είναι ότι η Ρωσία
δεν διαμορφώνει τη θέση της όσον αφορά τα γεγονότα σε κάποια άλλη χώρα
εστιάζοντας συγκεκριμένα στον ηγέτη της χώρας, με άλλα λόγια, δεν
προσωποποιεί το πρόβλημα.
Να βγάλουν διδάγματα οι ΗΠΑ.
Επιπλέον, στη συριακή κρίση η ρωσική
πλευρά προσπαθεί να απευθύνει έκκληση προς τους Δυτικούς εταίρους της να
διδαχθούν από αυτά που έχουν ήδη συμβεί σε άλλες χώρες κατά τη διάρκεια
της «αραβικής Ανοιξης». Ο καγκελάριος Βίσμαρκ έλεγε ότι «μόνο ένας
ανόητος διδάσκεται από τα δικά του λάθη, ενώ ο έξυπνος διδάσκεται από τα
λάθη των άλλων». Δυστυχώς όμως, στην περίπτωση του συριακού προβλήματος
πρέπει να ειπωθεί ότι οι εταίροι μας Αμερικάνοι αρνούνται να διδαχτούν
ακόμη και από τα ίδια τα λάθη τους.
Όταν στις αρχές του 2011 άρχισαν στην
Αίγυπτο οι αντικυβερνητικές διαδηλώσεις που οδήγησαν στην ανατροπή του
καθεστώτος Μουμπάρακ, είχα γράψει το Φεβρουάριο στο περιοδικό «The
National Interest» ότι αν τελικά ανατραπεί ο Μουμπάρακ, στην εξουσία
δεν θα ανέλθουν άνθρωποι της Google και της Microsoft μαζί με
φιλελεύθερους σαν τον Αλ Μπαραντέι και άλλους, αλλά ότι κατά πάσα
πιθανότητα οι επαναστατικές διεργασίες θα οδηγήσουν δε δύο πιθανά
αποτελέσματα: Σε στρατιωτική δικτατορία ή κατάληψη της εξουσίας από
ριζοσπάστες ισλαμιστές. Και να που την περασμένη Κυριακή, στο δεύτερο
γύρο των προεδρικών εκλογών, νικητής αναδείχτηκε ο προερχόμενος από τα
«Αδέλφια μουσουλμάνους» Μοχάμεντ Μουρσί.
Πυριτιδαποθήκη.
Έτσι λοιπόν, όταν η ρωσική πλευρά
αντιτίθεται στις απαιτήσεις της Δύσης για άμεση αποχώρηση του Άσαντ,
αυτό δεν σημαίνει ότι εκφράζει κάποια εμμονή ότι ο Άσαντ πρέπει να
παραμείνει οπωσδήποτε στην εξουσία. Η ρωσική πλευρά απλώς προσπαθεί ώστε
να υπάρξει ένας συγκεκριμένος έλεγχος σε αυτές τις διαδικασίες
προκειμένου να αποφευχθεί η επέκταση της βίας, του χάους και της
ακυβερνησίας. Η Συρία βρίσκεται στο πιο ευαίσθητο σημείο της Μέσης
Ανατολής και όσα συμβαίνουν εκεί μπορούν με ευκολία να εξαπλωθούν στο
Λίβανο και στο Ιράκ. Μπορούν να εμπλέξουν στη σύγκρουση αυτή το Ιράν,
την Τουρκία, το Ισραήλ. Πρόκειται δηλαδή για μια πυριτιδαποθήκη, και
απαιτείται ιδιαίτερη προσοχή ώστε να μη χυθεί λάδι στη φωτιά. Και
ασφαλώς, εξαιρετικά σημαντικό είναι η διαδικασία αυτή να προχωρήσει μέσα
στα Συνταγματικά πλαίσια. Εάν ωστόσο αλλάξει η ηγεσία, τότε αυτή δεν θα
πρέπει να διαιρέσει το λαό σε χαμένους και κερδισμένους.
Εδώ λοιπόν ερχόμαστε στο πιο
σημαντικό θέμα πάνω στο οποίο θέλησα να επιστήσω την προσοχή των
Αμερικανών που μετείχαν στο σεμινάριο: Παράδοξο ή όχι, δεν είναι η
Ρωσία, αλλά οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους που με τις ενέργειές τους
επιτείνουν τη βία, το χάος και την ακυβερνησία σε αυτή την περιοχή.
Επιλέγοντας μια μονόπλευρη στάση εμμονής στην αποχώρηση του Άσαντ,
συμβάλλουν στη διαμόρφωση μεγαλύτερων προσδοκιών και απαιτήσεων από την
πλευρά των ένοπλων αντικαθεστωτικών. Οι τελευταίοι, έχοντας ως οδηγό τα
όσα συνέβησαν στη Λιβύη, σκληραίνουν τις απαιτήσεις τους απέναντι στο
καθεστώς και δεν πάνε σε διαπραγματεύσεις με την κυβέρνηση, προκειμένου
να επιδιώξουν έναν συμβιβασμό.
Η αντιπολίτευση απαιτεί από τους
Δυτικούς προστάτες της και τους συμμάχους της στην περιοχή μια ξένη
επέμβαση και τη βίαιη ανατροπή του καθεστώτος Άσαντ. Κατ’ αυτό τον
τρόπο, η Δύση, χωρίς να προτείνει πολιτική και διπλωματική λύση στο
πρόβλημα, χωρίς να καταθέτει εναλλακτικές λύσεις στο σχέδιο Ανάν, το
οποίο στηρίζει η Ρωσία, είναι συνυπεύθυνη στην περαιτέρω κλιμάκωση της
σύγκρουσης.
Προκαλεί κάποια αισιοδοξία το γεγονός
ότι στην κοινή δήλωση των προέδρων Πούτιν και Ομπάμα μετά τη συνάντησή
τους Λος Κάμπος, αναφέρεται ότι οι δυο πλευρές υποστηρίζουν τις
προσπάθειες του Κόφι Ανάν και επιθυμούν η λύση στο πρόβλημα να προέλθει
από τον συριακό λαό μέσα από μια ειρηνική διαπραγματευτική διαδικασία με
τη συμμετοχή όλων των ενδιαφερομένων μερών. Το αν θα υλοποιηθούν αυτά
που αναφέρονται στη δήλωση κατά τη διάρκεια της διεθνούς διάσκεψης για
τη Συρία, την οποία πρότεινε η Ρωσία, θα το δείξει ο χρόνος.
Η CIA μοιράζει όπλα στους Σύριους αντικαθεστωτικούς
Ενώ οι
Ευρωπαίοι «μπλοκάρουν» ρωσικά πλοία που μεταφέρουν οπλικά συστήματα στη
Συρία, η CIA συντονίζει τις παραδόσεις όπλων στους αντιπάλους του
Άσαντ.
Πηγή: AFP / East News
Πρώτη
ήταν προ εβδομάδων η αμερικανίδα υπουργός Εξωτερικών, Χίλαρι Κλίντον,
που ανακοίνωσε ότι καράβι φορτωμένο με επιθετικά ελικόπτερα,
προορίζονταν τη Συρία. Αμέσως μετά, το πλοίο «Alaed», που ανήκει στη ρωσική εταιρεία «Femco», διέκοψε τον πλου του προς την Μεσόγειο.
Το
σκάφος, προφανώς, ήταν πραγματικά φορτωμένο με ελικόπτερα Mi-25. Ωστόσο,
δεν ήταν καινούργια μηχανήματα, όπως βεβαίωναν στο Στέϊτ Ντιπάρτμεντ,
αλλά παλιά, αγορασμένα ακόμα από την εποχή της ΕΣΣΔ ελικόπτερα, τα οποία
είχαν σταλεί στη Ρωσία για επισκευαστικές εργασίες και αναβάθμιση.
«Τα
ελικόπτερα Mi-25, Mi-17 και Mi-8, με τα οποία είναι εξοπλισμένος ο
συριακός στρατός, αγοράστηκαν κυρίως στη δεκαετία του '80, μερικά από
αυτά τα έχουν προμηθευτεί ακόμα και από τη δεκαετία του '70», λέει ο
διευθυντής του Προγράμματος Συμβατικών Όπλων του Ρώσικου Κέντρου
Πολιτικών Μελετών PIR-CENTER, Βαντίμ Κοζιούλιν. Τα ελικόπτερα στέλνονται
τακτικά στην Ρωσία, για συντήρηση και επισκευαστικές εργασίες. Αυτή
είναι μια φυσιολογική διεθνής πρακτική.
Αντιαεροπορικά και ελικόπτερα.
Δεν
υπάρχει τίποτα παράνομο στην επισκευή ελικοπτέρων που έχουν ήδη
αγοραστεί. Και δεν θα υπήρχε, ακόμα και αν επρόκειτο για μια καινούργια
παραγγελία. Η Ρωσία έχει μπλοκάρει την υιοθέτηση κυρώσεων κατά της
Συρίας στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ και δεν συμμετέχει στις
ευρωπαϊκές κυρώσεις. Αυτό, τουλάχιστον θεωρητικά, σημαίνει ότι μπορεί να
προμηθεύει τη Δαμασκό με όλων των ειδών τα συμβατικά όπλα. «Το πλοίο,
για το οποίο έχουν τόσα πολλά ειπωθεί, πραγματικά μετέφερε
αντιαεροπορικά μέσα και τρία ελικόπτερα, τα οποία επισκευάστηκαν στη
Ρωσία σύμφωνα με τη σύμβαση που έχουμε από το 2008», είπε σε συνέντευξη
του στο Russia Today, ο Ρώσος ΥΠΕΞ Σεργκέι Λαβρόφ.
Να σημειωθεί ότι η «Femco» ασφάλισε
το φορτίο στη βρετανική εταιρεία Standard Club. Η Μεγάλη Βρετανία,
ωστόσο, συμμετέχει στην επιβολή κυρώσεων κατά της Συρίας και έτσι η
ασφάλεια ακυρώθηκε. Και ένα ανασφάλιστο πλοίο, δεν μπορεί να δέσει σε
κανένα λιμάνι. Αποτέλεσμα αυτής της κίνησης ήταν να επιστρέψει το
«Alaed» στο Μούρμανσκ. Εκεί, άλλαξε τη σημαία του νησιωτικού κράτους της
καραϊβικής Κουρασάο με την ρώσικη τρικολόρ και ξεκίνησε το ταξίδι του
προς το Βλαδιβοστόκ. Η πλοιοκτήτρια εταιρεία, δεν επιβεβαίωσε ποτέ
επίσημα το είδος του φορτίου (ελικόπτερα) που μετέφερε το πλοίο.
Μπλόκα στη Μεσόγειο.
Η
ιστορία του «Alaed» δεν είναι η μοναδική. Στα τέλη Μαΐου, σε μια
παρόμοια κατάσταση βρέθηκε το ρώσικο σκάφος «Professor Katsman». Το
σταμάτησαν στην Κύπρο φορτωμένο με 60 τόνους όπλα και πυρομαχικά. Αλλά
στη συνέχεια το άφησαν να φύγει, όταν το πλήρωμα διαβεβαίωσε τις
ελεγκτικές αρχές ότι το πλοίο δεν θα πλεύσει προς τη Συρία.
Ωστόσο,
σύμφωνα με την οργάνωση Human Rights First, η υπόσχεση αθετήθηκε. Στις
26 Μαΐου, 20 ναυτικά μίλια έξω από το συριακό λιμάνι Ταρτούς, ο
καπετάνιος απενεργοποίησε τον πομπό AIS, που επιτρέπει την παρακολούθηση
της θέσης του πλοίου και στις 27 Μαΐου ξεφόρτωσε το πολεμικό υλικό στο
Ταρτούς.
Ακόμα
και αν είναι έτσι η κατάσταση, για την Ρωσία δεν μπορεί να υφίσταται
κανένα θέμα. Εκτός από το ηθικό, της προμήθειας όπλων σε μια χώρα σε
κατάσταση εμφυλίου πολέμου. Πολύ περισσότερο, όταν η Δύση και τα κράτη
του Κόλπου δίνουν αρκετές αφορμές στους Ρώσους διπλωμάτες για να πουν:
«Κοίτα ποιός μιλάει ...». Η Ρωσία, τουλάχιστον, εκτελεί επίσημες
στρατιωτικές συμβάσεις με τη Δαμασκό, ενώ οι αντίπαλοι του Μπασάρ αλ -
Άσαντ προμηθεύονται τα όπλα από μη νόμιμους διαδρόμους.
Όπλα από Κατάρ-Τουρκία.
«Πρέπει
να κάνουμε τα πάντα για την αντιπολίτευση, ακόμα και να της παρέχουμε
όπλα με τα οποία να μπορεί να υπερασπιστεί τον εαυτό της», ανακοίνωσε
τον Φεβρουάριο που μας πέρασε, ο πρωθυπουργός του Κατάρ Σεΐχης Χάμαντ
Μπεν Τζάσεμ αλ – Τάνι.
Το Μάϊο,
ο μόνιμος Αντιπρόσωπος της Συρίας στον ΟΗΕ, Μπασάρ αλ – Τζαφάρι,
κατηγόρησε το Κατάρ και τη Σαουδική Αραβία ότι έχουν περάσει πλέον από
τα λόγια στην πράξη. Μεγαλύτερη όμως ανησυχία για τη Δαμασκό προκαλεί η
Τουρκία, στις νότιες περιοχές της οποίας έχει δημιουργηθεί μια
πραγματική «μαύρη αγορά» όπλων.
Οι
αντιπολιτευόμενες δυνάμεις περνούν σαν τουρίστες τα σχεδόν ανύπαρκτα
σύνορα και αγοράζουν στα τουρκικά εδάφη πυρομαχικά, φορητά όπλα και
αντιαρματικά. Τον σύγχρονο οπλισμό τους τον προμηθεύουν οι θεοκρατικές
μοναρχίες του Περσικού Κόλπου, που κυριολεκτικά μισούν το αυταρχικό
καθεστώς του κοσμικού Άσαντ.
Στο παιχνίδι η CIA.
Πρόσφατο
δημοσίευμα στην εφημερίδα The New York Times, με πηγές ανώτερους
αξιωματούχους στην Ουάσιγκτον, ανέφερε ότι ο συντονισμός της τροφοδοσίας
των αντιπολιτευόμενων δυνάμεων με όπλα και πυρομαχικά στην Τουρκία,
γίνεται από ομάδα πρακτόρων της CIA. Νωρίτερα, το υπουργείο Εξωτερικών
των ΗΠΑ διέθεσε 15 εκατομμύρια δολάρια. Αυτά, τυπικώς, θα έπρεπε να πάνε
σε αγορά φαρμάκων, μέσα επικοινωνίας και άλλο τεχνικό υλικό στις
«πολιτικές ομάδες της αντιπολίτευσης στη Συρία». Ωστόσο, από τότε υπήρχε
ανησυχία ότι τα χρήματα τελικώς θα καταλήξουν για αγορές όπλων.
Το
γεγονός της προώθησης όπλων στους αντάρτες στη Συρία, επιβεβαίωσε
πρόσφατα και ο υπουργός Εξωτερικών της Γαλλίας, Λοράν Φαμπιούς. Ο
επικεφαλής της γαλλικής διπλωματίας δήλωσε ότι η Γαλλία γνωρίζει, αλλά
δεν συμμετέχει σε τέτοιες ενέργειες.
Έτσι
σήμερα, το κοινό μυστικό, μπορεί και επίσημα να δημοσιοποιηθεί. Παρά τις
διπλωματικές συμφωνίες, όλα τα εμπλεκόμενα μέρη της σύγκρουσης στη
Συρία λαμβάνουν στρατιωτικό εξοπλισμό από πηγές στο εξωτερικό.
Σαν
επιβεβαίωση της επιδείνωσης της πολεμικής αντιπαράθεσης, οι δυνάμεις
αεράμυνας της Συρίας κατέρριψαν ένα τουρκικό μαχητικό F-4 που παραβίασε
τον εναέριο χώρο της χώρας. Σε απάντηση, η Κωνσταντινούπολη απείλησε για
«αποφασιστικά αντίμετρα» και ζήτησε τη σύγκληση του Συμβουλίου του
ΝΑΤΟ.
ΠΗΓΕΣ
