Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα 1913. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα 1913. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 9 Ιουλίου 2013

Ο ΙΔΡΥΤΗΣ ΤΗΣ ΑΛΒΑΝΙΑΣ ΗΞΕΡΕ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ...ΟΙ ΣΗΜΕΡΙΝΟΙ ΑΛΒΑΝΟΙ ΤΗΝ ΞΕΡΟΥΝ???


  — «Ελληνική όλη η Τοσκερία» σύμφωνα με τον ιδρυτή του Αλβανικού κράτους!!!
– Συμφωνία του ιδρυτή του νεοσύστατου αλβανικού κράτους, Ισμαήλ Κεμάλι με την Ελλάδα όπου αναγνωρίζει ως ελληνικό έδαφος όλη την Τοσκερία.– «30 Μαρτίου 1914. Ο Ισμαήλ Κεμάλι αποβιβάζεται στο Μπρίντιζι και ξεκινάει το ταξίδι του για Ρώμη, Βιέννη, Παρίσι και Λονδίνο. Ερωτηθείς απ’ τους ανταποκριτές των εφημερίδων για τον σκοπό του ταξιδιού του, δήλωσε πως βγήκε να προσπαθήσει για τα σύνορα του Βορρά και όχι του Νότου, δεδομένου ότι τα σύνορα του Βορρά είχαν προηγουμένως οριοθετηθεί οριστικά απ’ τη Συνδιάσκεψη του Λονδίνου και εκείνα του Νότου ήταν υπό διαπραγμάτευση.
  — Η εν λόγω δήλωση φιλοξενήθηκε απ’ όλες τις ευρωπαϊκές εφημερίδες και έτυχε μιας ιδιαίτερα ολόχαρης και ενθουσιώδους υποδοχής απ’ τον ελληνικό τύπο, ο οποίος επ’ ευκαιρία των συνόρων του Νότου δημοσίευσε τη συμφωνία της Ελληνικής Κυβέρνησης  με τον Ισμαήλ Κεμάλι η οποία αναγνώριζεόλη την Τοσκερία ως ελληνικό έδαφος.
TIRANA OBSERVER 30-3-1913 Η ΤΟΣΚΕΡΙΑ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ  — Ο Ισμαήλ Κεμάλι τήρησε τον λόγο του, διότι σε όλες τις συζητήσεις που είχε με τους ξένους ανταποκριτές μιλούσε για το Κόσοβο και ποτέ για την Τοσκερία και την Τσαμουριά.
  – Ερωτηθείς στη Ρώμη απ’ τον  ανταποκριτή της παρισινής εφημερίδας Ματίν ποια η άποψή του για τα σύνορα του Νότου, που τότε ήταν υπό διαπραγμάτευση στη Συνδιάσκεψη του Λονδίνου, ο Ισμαήλ Κεμάλι δήλωσε πως μέλημά του δεν ήταν τα σύνορα του Νότου, αλλά τα σύνορα του Βορρά. Στη γαλλική: “Ce n’ estait pas la frontiere du Sud qui le il preoccupait, mais celle du Nord”».
Αναρτήθηκε από ΑΥΤΟΝΟΜΗ
ΣΧΟΛΙΟ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΑΘ. ΑΡΒΑΝΙΤΗ: 
Μερικές φορές, όπου δεν υπάρχει λόγος επίδειξης γραπτού στοιχείου, ή δεν υπάρχει καν γραπτό στοιχείο, έχω σημείο αναφοράς τον αείμνηστο πατέρα μου, ΑΘΑΝΑΣΙΟ ΙΩΑΝΝΟΥ ΑΡΒΑΝΙΤΗ, ο οποίος ως γεννηθείς το 1910, «πρόλαβε» τον Ισμαήλ Κεμάλι, έζησε όλα τα μεγάλα γεγονότα που ακολούθησαν, αλλά και απείχε μόλις 90 χρόνια από την εθνεγερσία του 1821. 
Ο πατέρας του, ΙΩΑΝΝΗΣ ΑΡΒΑΝΙΤΗΣ, ήταν εγγονός του οπλαρχηγού της Ευβοϊκής επανάστασης ΓΙΑΝΝΑΚΗ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΑΡΒΑΝΙΤΗ (προσωρινού συναρχηγού, μετά τον θάνατο των ηγετών Αγγελή Γοβιού και ΚΩΤΣΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΑΡΒΑΝΙΤΗ). Επομένως σε ότι και αν είχε αναφερθεί ή επικαλούμαι, ήταν γεγονότα νωπά στη μνήμη, τόσο τη δική του, όσο και των συγχρόνων του.
Όμως, όπως διαπιστώνουμε, οι προφορική παράδοση από γενιά σε γενιά, ΕΥΚΟΛΑ ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΝΕΤΑΙ από αδιάσειστα ντοκουμέντα.
Για τα «παιχνίδια» σημερινών Αλβανών πρακτόρων, οι οποίοι όταν δεν βάζουν αφρούς μίσους κατά του Ελληνισμού, καμώνονται τον «αδελφό» και θυμούνται κοινές «φυλετικές» καταγωγές, ένα έχω να πώ: ΝΑ ΠΑΡΑΔΕΧΘΟΥΝ ΚΑΙ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ ΝΑ ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΝΟΥΝ, ΟΤΙ Η ΦΑΡΑ ΤΟΥΣ ΕΙΝΑΙ …ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΦΥΛΟ. ΤΙΠΟΤΕ ΑΛΛΟ ΚΑΙ ΝΑ ΑΦΗΣΟΥΝ ΤΙΣ ΕΞΥΠΝΑΔΕΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΑΚΡΟΒΑΤΙΣΜΟΥΣ ΣΤΗΝ ΑΚΡΗ.
http://tsoutsouneros.arvanitis.eu/archives/37996#comment-9395

Κυριακή 13 Ιανουαρίου 2013

Η ΜΑΧΗ ΣΤΑ ΠΛΑΤΑΝΟΥΔΙΑ

17 Φεβρουαρίου 1913.
Η ιστορική μάχη στην Τερπνή Σερρών

Η ΜΑΧΗ ΣΤΑ ΠΛΑΤΑΝΟΥΔΙΑ

Το δεύτερο δεκαήμερο του Φεβρουαρίου 1913 , βουλγαρικός στρατός , ένα τάγμα πεζικού , μια ίλη ιππικού και πυροβολικό , ξεκινώντας από τις Σέρρες , πέρασε τη γέφυρα του Όρλιακου (σήμερα Στρυμονικό ) αιφνιδιαστικά και αφού εξουδετέρωσε την ελληνική φρουρά της και τις ολιγάριθμες φρουρές των στρατιωτικών φυλακίων Δημητριτσίου και Λυγαριάς στάθμευσε στην Αγία Παρασκευή. Από κει έστειλε αγγελιοφόρο στο βουλγαρικό λόχο στη Νιγρίτα. Ο αγγελιοφόρος επιστρέφοντας στις 16/2/1913 συνελήφθη από περίπολο του ελληνικού λόχου που έδρευε στην Τερπνή. Δεν ξέρουμε τι αποκάλυψε ή τι έγγραφα κατασχέθηκαν πάνω του. Τα σχέδια όμως των Βουλγάρων ήταν πλέον φανερά. Επεδίωκαν την κυριαρχία στην περιοχή της Νιγρίτας. Κατείχαν το Λαχανά και το Κιλκίς. Άρχισαν ήδη να προβάλλουν δικαιώματα συγκυριαρχίας στη Θεσσαλονίκη.

Προετοιμάζονταν να διαλύσουν τη συμμαχία. Με τα δεδομένα λοιπόν αυτά , η προδρομική μάχη στα Πλατανούδια , δεν είναι ένα συνηθισμένο πολεμικό περιστατικό. Αποτελεί το πρώτο αποκαλυπτικό σημάδι , που αφυπνίζει και προετοιμάζει την Ελλάδα , πριν από τη συνθήκη του Λονδίνου που έγινε στις 17/30 Μαίου 1913.

Το βουλγαρικό τάγμα, που ήταν στην Αγία Παρασκευή, αφού ξημέρωσε η 17 η Φεβρουαρίου και ο αγγελιοφόρος δεν γύρισε , ξεκίνησε για τη Νιγρίτα. Η ελληνική διλοχία αποφάσισε να μην αφήσει τους Βουλγάρους να μπουν στη Νιγρίτα. Ένα τμήμα 130 ανδρών με διοικητή τον υπολοχαγό Σταυριανόπουλο και τους αξιωματικούς Κορδογιάννη , Γαρδίκα , Γαλανόπουλο και Παπακώστα καταλαμβάνει θέσεις στα υψώματα της Τερπνής με κεντρικό σημείο άμυνας τη θέση Πλατανούδια.

Πολλοί Τερπνιώτες οπλισμένοι σπεύδουν να συμπολεμήσουν με τους στρατιώτες. Ταυτόχρονα στη Νιγρίτα , τμήμα στρατού με τον ανθυπολοχαγό Φαλάγγα , ενισχυμένο με τα σώματα από ενόπλους χωρικούς των καπεταναίων Βλάχμπεη και Γιαγκλή και Νιγριτινούς πολίτες , κλείνουν τους στρατιώτες του βουλγαρικού λόχου στα χάνια και στο Α΄ δημοτικό σχολείο , όπου ήταν καταυλισμένοι.

Ο Βλάχμπεης και ο Γιαγκλής , θα μεταβούν κατόπιν και θα ενισχύσουν τους στρατιώτες στην Τερπνή. Ο καιρός ήταν άθλιος . Έπεφτε χιονόνερο και είχε παγωνιά. Η μάχη άρχισε στις 2 το μεσημέρι και ήταν επίμονη , σκληρή και άγρια. Ακριβείς λεπτομέρειες για τη μάχη από ειδικό στρατιωτικό δεν έχουμε. Η προφορική παράδοση, όπως είναι φυσικό, διασώζει αρκετές παραλλαγές. Μας ενδιαφέρει όμως το κύριο γεγονός και το αποτέλεσμα. Ας ακούσομε πως την περιγράφει ένας σύγχρονος Τερπνιώτης.

« Το πεζικό των Βουλγάρων αναπτύσσεται με άλματα και προσπαθεί να πλησιάσει το λόχο μας , αλλά όλες του οι επιθέσεις αποκρούονται με πολλούς νεκρούς. Ένα βουλγαρικό τμήμα μετακινείται προς τα αμπέλια δεξιά για να πλευροκοπήσει τις θέσεις μας. Αποκρούεται και αυτό από τον ανθυπολοχαγό Κορδογιάννη με λίγους στρατιώτες και Τερπνιώτες οπλισμένους. Το βουλγαρικό ιππικό προσπαθεί να πλησιάσει από τον κάμπο με ξαφνικές επελάσεις , μα τα πολυβόλα του λόχου μας και οι πολίτες της Τερπνής που έχουν σχηματίσει γραμμή μετωπική από τα Πλατανούδια μέχρι τη Νιγρίτα , το θερίζουν ....»
Είναι βέβαιον, πως τα ελληνικά στρατιωτικά τμήματα της περιοχής Νιγρίτας, που ανήκαν στις προφυλακές της 7 ης Μεραρχίας, απέκρουσαν τον βουλγαρικό με δική τους ευθύνη και πρωτοβουλία. Σχετικά με τις διαταγές που είχαν γράφει πάλι ο Σπυριδάκης .

« Είχον διαταγάς να μη γίνωνται αίτιοι προς ρήξιν , να φροντίζωσι δε πάντοτε να φέρωνται προς τους Βουλγάρους ως προς συμμάχους. Προς τούτο δε διά ύψιστα συμφέροντα της πατρίδος , ως έγραφον επί λέξει αι σχετικαί διαταγαί του στρατιωτικού διοικητού Θεσσαλονίκης, καθόσον, ως υπενοείτο, αι μεραρχίαι αι ιδικαί μας ευρίσκοντο πάσαι εις το εν Ηπείρω θέατρον , πλην της 7 ης της ολιγαριθμοτέρας τότε ... Πάντες όμως αντελαμβάνοντο ότι δεν ήτο δυνατόν να διαρκέση επ΄ άπειρον αυτή η κατάστασις , διότι πολλάκις παρέσχον οι Βούλγαροι αποδείξεις της συμμαχικής των απιστίας..»

Διοικητή της διλοχίας αναφέρει ο Νιγριτινός συγγραφέας Παπαθανασίου τον λοχαγό Παναγιώτη Γαργαλίδη και άλλοι τον υπολοχαγό Σταυριανόπουλο.
Κατά τη μάχη στα Πλατανούδια ο ελληνικός λόχος είχε 16 στρατιώτες νεκρούς και αρκετούς τραυματίες ανάμεσα στους οποίους και οι αξιωματικοί Κορδογιάννης και Γαρδίκας. Σκοτώθηκε και ένας κάτοικος της Τερπνής από τυχαία σφαίρα μέσα στο σπίτι του. Οι Βούλγαροι αποδεκατίστηκαν , και δεν κατόρθωσαν να μπουν στη Νιγρίτα.

Η μάχη αυτή σφραγίζεται από μια μοναδικότητα. Ότι από μέρος των Βουλγάρων , προκειμένου περί συμμάχου, ήταν ο πρώτος δόλιος αιφνιδιασμός , που αποσκοπούσε στην αλλαγή της στρατιωτικής ισορροπίας στην περιοχή της Νιγρίτας.

Η ίδια τακτική θα εφαρμοστεί λίγο αργότερα με τους αιφνιδιασμούς στην περιοχή Παγγαίου. Οι Βούλγαροι δεν αναγνώριζαν ως έγκυρες τις καταλήψεις περιοχών από ένοπλους πολίτες και Μακεδονομάχους , μολονότι αυτοί χρησιμοποιούσαν γνωστούς κομιτατζήδες.
Ένα άλλο αξιόλογο στοιχείο που πρέπει εδώ να εξαρθεί , είναι η αθρόα συμμετοχή των Τερπνιωτών και Νιγριτινών , που έδωσαν εθελοντικά το βροντερό παρών στο τρομερό προσκλητήριο της ελευθερίας. Για τους κατοίκους της Βισαλτίας , ο δάσκαλος της Νιγρίτας Δημήτριος Δαμάνης έγραψε το 1911 : « Άρρενες και θήλειαι χαρακτηρίζονται από το ανδρικόν αυτών ύφος και την άκραν εμμονήν εις τα πάτρια ήθη και έθιμα....»

"Από την ομιλία του ιστορικού Γ. Καφταντζή το 2000"-Ιστοσελίδα "Τερπνή "

ΠΗΓΗ
ειδαμε στο




ΑΣΤΕΡΟΕΙΔΕΙΣ ΣΤΗ ΓΕΙΤΟΝΙΑ ΜΑΣ

ΑΣΤΕΡΟΕΙΔΕΙΣ ΣΤΗ ΓΕΙΤΟΝΙΑ ΜΑΣ
Earth's Busy Neighborhood

CHEMTRAILS

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Α.Ε.Κ

ΟΛΕΣ ΟΙ ΦΑΝΕΛΕΣ ΤΗΣ ΑΕΚ ΑΠΟ ΤΟ 1924 ΕΩΣ ΤΟ 2008

ΟΛΕΣ ΟΙ ΦΑΝΕΛΕΣ ΤΗΣ ΑΕΚ ΑΠΟ ΤΟ 1924 ΕΩΣ ΤΟ 2008

Ο Βασιλεύς Κωνσταντίνος ΙΓ΄

Ο Βασιλεύς Κωνσταντίνος ΙΓ΄
O Βασιλεύς προσκυνεί το Ελληνικό έδαφος!!! Ενώ οι μασόνοι του πατσοκ & της νδ το πουλάν!!!

ΜΗ ΒΛΑΣΦΗΜΕΙΤΕ

ΜΗ ΒΛΑΣΦΗΜΕΙΤΕ

ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΥΓΕΙΑ ΑΠΟ ΜΕΤΑΛΛΕΥΤΙΚΗ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΧΡΥΣΟΥ

Ζ. Χαλέμης - Επιπτώσεις στην υγεία απο μεταλλευτική δραστηριότητα Χρυσ

Κυριάκος Διακογιάννης - Το πανέρι με τις Οχιές