Οι στιγμές που έκαναν τον Αλέξανδρο Μέγα

Οι στιγμές που έκαναν τον Αλέξανδρο Μέγα

Δέκα γεγονότα που σφράγισαν την προσωπικότητα του Μεγάλου Αλεξάνδρου

Εξημερώνοντας τον Βουκεφάλα

Δεν είναι σαφές το πότε ο Αλέξανδρος ήρθε για πρώτη φορά σε επαφή με το άλογο που έμελλε να αναδειχθεί ως το πλέον διάσημο στην ανθρώπινη Ιστορία.
 Ωστόσο, υπολογίζεται ότι ο γιος του Φιλίππου ήταν περίπου 12 ετών όταν αντίκρισε στην αυλή του παλατιού το ατίθασο ζώο που ήθελε να πουλήσει ο έμπορος Φιλόνικος στον βασιλιά.
 Κανένας από τους αξιωματικούς του Φιλίππου δεν κατόρθωσε να ιππεύσει τον Βουκεφάλα. Μόνο ο νεαρός Αλέξανδρος, ο οποίος λέγεται ότι παρατήρησε πως το άλογο φοβόταν τη σκιά του και, προκειμένου να το εξημερώσει, το έφερε στον ήλιο. Ο Βουκεφάλας παρέμεινε μαζί με τον Αλέξανδρο ως τον θάνατο του πρώτου, στη μάχη του Υδάσπη, το 326 π.Χ.

Ο θάνατος του Φιλίππου Β'

Τα αίτια της δολοφονίας του Φιλίππου Β΄ δεν έχουν εξιχνιαστεί. Ο αγαπητός και σώφρων βασιλιάς των Μακεδόνων, σε μια επίδειξη δύναμης, εμφανίστηκε χωρίς τη φρουρά του στη γιορτή για τους γάμους της κόρης του, Κλεοπάτρας, το 336 π.Χ. Εκεί, ο Παυσανίας, ένας από τους σωματοφύλακές του, τον δολοφόνησε και ακολούθως δολοφονήθηκε και ο ίδιος. Ιστορικοί έχουν αποπειραθεί να συνδέσουν τη δολοφονία με περσικά συμφέροντα στο βασίλειο. Ως μόνος διάδοχος, ο Αλέξανδρος ανέλαβε τον θρόνο, καθώς είχε και τη στήριξη του στρατηγού Αντίπατρου.

Η μάχη στον Γρανικό ποταμό

Εκτός του ότι η μάχη του Γρανικού το 334 π.Χ. υπήρξε η πρώτη μεγάλη νίκη του Μεγάλου Αλεξάνδρου, μόλις δύο χρόνια αφότου είχε αναλάβει το βασίλειο, υπήρξε και μια μάχη στρατηγικής σημασίας, καθώς άνοιξε τον δρόμο του στρατηλάτη προς την Ανατολή.
 Εκμεταλλευόμενος τα στρατηγικά σφάλματα των Περσών και έχοντας παρατάξει τον στρατό του στην απέναντι όχθη του Γρανικού ποταμού, αντικριστά με τους ισχυρούς αντιπάλους του, κατόρθωσε να κερδίσει. Επιπλέον, αντιμετώπισε με τιμή τους πεσόντες και τους πληγωμένους από τη μάχη Μακεδόνες, αλλά και τους αντιπάλους του.

Η μάχη της Ισσού

Ξεδιπλώνοντας σε πλήρη έκταση τη στρατηγική του δεινότητα, ο Αλέξανδρος κατάφερε στη μάχη της Ισσού να ενώσει πολλά ελληνικά φύλα, συστρατεύοντας μαζί του Θεσσαλούς και Θράκες, στον δρόμο προς τη Μέση Ανατολή.
 Η μάχη υπήρξε κάθε άλλο παρά εύκολη, με τις απώλειες και των δύο πλευρών να είναι της τάξεως των δεκάδων χιλιάδων ανδρών. Αν και οι Μακεδόνες υπήρξαν σκληροί με τους Πέρσες, μετά την ήττα των τελευταίων το 333 π.Χ., ο Αλέξανδρος, ο οποίος τραυματίστηκε στον μηρό, επέδειξε φιλόξενη στάση απέναντι στη γυναίκα και στα παιδιά του αντιπάλου του, Δαρείου Γ΄.

Η μάχη στον ποταμό Υδάσπη

Η συγκεκριμένη εντυπωσιακή μάχη του 326 π.Χ. ενάντια στον ινδό βασιλιά Πώρο κατέληξε σε επέκταση των συνόρων του μακεδονικού βασιλείου πέραν των ορίων της Περσικής Αυτοκρατορίας. Με το πεδίο της μάχης να εκτείνεται πέραν των 6 χιλιομέτρων και με τα άλογα των Μακεδόνων να αναμετρώνται με τους ινδικούς ελέφαντες, η αξία της νίκης ήταν μεγάλη.
 Μετά την ήττα του, ο μεγαλόσωμος Πώρος ρωτήθηκε από τον Αλέξανδρο «Πώς θέλεις να σου φερθώ;» και απάντησε «βασιλικά». Ο Αλέξανδρος του επέτρεψε να διατηρήσει τη βασιλεία του στην περιοχή.

Η ίδρυση της Αλεξάνδρειας

Ο Αλέξανδρος οραματίστηκε το σημείο όπου τελικώς χτίστηκε η Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου ως το σημείο τομής μεταξύ τριών κόσμων: της Ευρώπης, της Ασίας και της Αφρικής.
 Η «Αλεξάνδρεια η εν Αιγύπτω», χτισμένη από τον αρχιτέκτονα Δεινοκράτη τον Ρόδιο, άρχισε να ακμάζει μετά τον θάνατο του Αλεξάνδρου και εξελίχθηκε στην κοσμοπολίτικη μεγαλούπολη που είναι ακόμη και σήμερα.

Η μάχη στα Γαυγάμηλα 

Η εξουδετέρωση του περσικού στόλου και η καταστολή της εξέγερσης των Σαμαρειτών ήταν μόνο το προοίμιο της πλέον θρυλικής μάχης του Μεγάλου Αλεξάνδρου (331 π.Χ.).
 Με τον Δαρείο τον Γ΄ μαινόμενο να χρησιμοποιεί στρατό ακόμη πολυπληθέστερο από εκείνον στην Ισσό και με τους μάντεις να είναι προβληματισμένοι εξαιτίας της έκλειψης της Σελήνης εκείνες τις ημέρες, τίποτε δεν θεωρείτο δεδομένο. Μετά τη νίκη της μακεδονικής πλευράς, μυθικά έχουν μείνει τα λάφυρα της μάχης, ανάμεσά τους το άρμα του Δαρείου και 15 ινδικοί ελέφαντες.

Η δολοφονία του Κλείτου του Μέλανα

Ο Κλείτος ο Μέλας ήταν ένας εκ των πιο έμπιστων αξιωματικών του Αλεξάνδρου, ο οποίος μάλιστα του είχε σώσει τη ζωή κατά τη μάχη στον Γρανικό ποταμό. Οι δυο τους λογομάχησαν μεθυσμένοι το 328 π.Χ. στη Σαμαρκάνδη. Ο Κλείτος υποστήριξε ότι τα επιτεύγματα του Αλεξάνδρου οφείλονταν στον στρατό του και ο Αλέξανδρος το εξέλαβε ως προσβολή και τον δολοφόνησε με ένα δόρυ, για να το μετανιώσει αμέσως μετά.

«Ανταρσία» των Μακεδόνων στην Ωπη

Το 324 π.Χ., καθώς ο πόλεμος διαρκούσε ήδη παραπάνω από δέκα χρόνια, και τέσσερα χρόνια αφότου ο Αλέξανδρος είχε επιβάλει και στους Ελληνες να τον προσκυνούν όπως οι Πέρσες, η κόπωση του στρατού ήταν αυξημένη.
 Στη δυσαρέσκειά τους προστίθεντο και οι έριδες με τους κατακτημένους λαούς για τη διοίκηση των εδαφών και την επιβολή του ελληνικού πολιτισμού.
 Η κατάσταση στην πόλη Ωπη έφτασε στα όρια της ανταρσίας και ο Αλέξανδρος ανακοίνωσε ότι οι μεγαλύτεροι και πιο καταπονημένοι στρατιώτες θα μπορούσαν να επιστρέψουν στην πατρίδα, προλαβαίνοντας έτσι περισσότερες αντιδράσεις.

Ο θάνατος

Ο θάνατος του Αλεξάνδρου στο παλάτι του Ναβουχοδονόσορα Β΄ στη Βαβυλώνα το 323 π.Χ., όπως θα συνέβαινε με τον ξαφνικό θάνατο κάθε αντιστοίχως σπουδαίας προσωπικότητας, γέννησε διάφορες θεωρίες. Επικρατέστερη είναι αυτή της ασθένειας, με πιθανότερα ενδεχόμενα την ελονοσία, τη μόλυνση, τον τύφο ή κάποια νόσο στο πάγκρεας. Τελευταίως, σύμφωνα με αμερικανούς επιδημιολόγους, στα ενδεχόμενα προστέθηκε και ο ιός του Δυτικού Νείλου.

Μία ημέρα με τον Αλέξανδρο

Πέρα από τις σημερινές αναγνώσεις, τους θρύλους και την ποπ κουλτούρα, πόσα γνωρίζουμε για τον πραγματικό Αλέξανδρο;
 Η αλήθεια είναι ότι γνωρίζουμε κάποια στοιχεία.
 Αρχικά, την όψη του: επρόκειτο για έναν μετρίου αναστήματος άνδρα με ξανθά μαλλιά.
 Συνήθιζε να κλίνει το κεφάλι του προς το ένα μέρος, ενώ γενικώς περιγράφεται ως αρρενωπός, γοητευτικός και επιβλητικός.

Θεωρείτο ακατόρθωτο για κάποιον να κάνει τον Αλέξανδρο να γελάσει, καθώς ο θρύλος θέλει ακόμη και τους γελωτοποιούς να αποτυγχάνουν.
 Επιπλέον, περιγράφεται ως εξαιρετικά νευρικός, κάνοντας κοφτές κινήσεις, περπατώντας γρήγορα και μιλώντας με γοργό ρυθμό.
 Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ήθελε να λατρεύεται ως θεός.  Πολλοί, μεταγενέστερα ασφαλώς, έχουν «διαγνώσει» κλινική κατάθλιψη στον μακεδόνα στρατηλάτη. Σε αντίθεση με τον πατέρα του Φίλιππο Β', ο οποίος παρουσιάζεται ως περισσότερο ανοιχτός και ευχάριστος, ο Αλέξανδρος υπήρξε πιο «στεγνός». «Δεν ήταν το παιδί που θα είχε πολλές παρέες» έχει σημειώσει η αμερικανίδα ιστορικός Ελίζαμπεθ Κάρνεϊ, η οποία επίσης περιγράφει τον Αλέξανδρο ως πιο «αποφασισμένο να κατακτήσει και να λειτουργήσει ως μονάρχης από ό,τι ο πατέρας του». Είναι αυτή μια συμβατή εικόνα με τις ποπ αποτυπώσεις του Αλεξάνδρου;

«Το Χόλιγουντ φτιάχνει πάντοτε ταινίες για τον εαυτό του» έχει δηλώσει ο ιστορικός, μελετητής του Μεγάλου Αλεξάνδρου, καθηγητής στο New College της Οξφόρδης και σύμβουλος του Ολιβερ Στόουν κατά την παραγωγή της ταινίας «Αλέξανδρος», Ρόμπιν Λέιν Φοξ.
 Και συνεχίζει την «ανάγνωσή» του: «Από το 1973 όλοι εκείνοι που με έπαιρναν τηλέφωνο προσπαθώντας να κάνουν ταινία για τον Αλέξανδρο με ρωτούσαν τρία πράγματα.
 Πρώτον: "Ποια ήταν η σχέση του με τους εβραίους; Τι εννοείτε 'καμία σχέση';". Δεν με πίστεψαν ποτέ.
 Δεύτερον: "Τι ναρκωτικές ουσίες έπαιρνε; Τι εννοείτε 'μόνο αλκοόλ'; Αλλες καταχρήσεις δεν έκανε; Πείτε μας τουλάχιστον αν έβαζε πάντα νερό στο κρασί του".
 Τρίτον: "Ηταν γκέι, έτσι δεν είναι; Τι εννοείτε 'δεν υπήρχαν γκέι εκείνη την εποχή';".
 Όπως διαπιστώνετε, οι παραγωγοί του Χόλιγουντ προέρχονται από μια κουλτούρα την οποία απασχολούν αυτά τα ζητήματα: οι εβραίοι, τα ναρκωτικά και οι γκέι είναι βασικά συστατικά της καλιφορνέζικης κοινωνίας».

Επομένως, κάθε απόπειρα αποκάλυψης του μακεδόνα βασιλιά αντανακλά της ανησυχίες της εκάστοτε εποχής.
 Ωστόσο, ενώ όλοι παραδέχονται τον καθοριστικό ρόλο του στην εξέλιξη της ανθρωπότητας, πολλοί συμφωνούν ότι ο βασιλιάς δεν ήταν και πολύ καλός ως παρέα.



Πηγή : ΒΗΜΑGAZINO ,vivi.pblogs.gr
Αναδημοσιευση απο εδω

ΟΑΣΗ ΣΙΒΑ Ή ΑΜΦΙΠΟΛΗ; ΤΙ ΛΕΕΙ Ο ΑΓΙΟΣ ΣΙΣΩΗΣ;

Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΤΑΦΟ ΤΟΥ Μ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ

Ο ΤΑΦΟΣ ΤΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΣΤΗΝ ΑΜΦΙΠΟΛΗ ΑΛΛΑ ΣΤΗΝ ΕΡΗΜΟ ΤΗΣ ΣΙΟΥΑ ΣΤΗΝ ΑΙΓΥΠΤΟ

Μεγάλος ντόρος έγινε για την ανακάλυψη δήθεν του τάφου του Μεγάλου Αλεξάνδρου... «Είναι βέβαιο ότι βρισκόμαστε μπροστά σε ένα εξαιρετικά σημαντικό εύρημα» δήλωσε ο Σαμαράς μετά την επίσκεψή του στον χώρο της αρχαιολογικής ανασκαφής στην Αμφίπολη και πρόσθεσε: «η γη της Μακεδονίας μας, εξακολουθεί να μας συγκινεί και να μας εκπλήσσει αποκαλύπτοντας από τα σπλάχνα της μοναδικούς θησαυρούς, που συνθέτουν, υφαίνουν όλοι μαζί αυτό το μοναδικό μωσαϊκό της Ελληνικής μας Ιστορίας, για το οποίο όλοι οι Έλληνες είναι πολύ υπερήφανοι».

Χαρακτήρισε αυτό που είδε ως «ένα μνημείο με μοναδικά χαρακτηριστικά» και προχώρησε σε αναλυτική περιγραφή των όσων είδε:«Ένας περίβολος γύρω-γύρω 497 μέτρα, σχεδόν ένας τέλειος κύκλος σμιλεμένος σε μάρμαρο Θάσου. Το λιοντάρι της Αμφίπολης πάνω από 5 μέτρα, 5,20 μέτρα, ας το σκεφτούμε στην κορυφή του τύμβου. Δυο ολόγλυφες Σφίγγες που βλέπετε, που είναι εκεί σαν να φυλάσσουν- και πράγματι είναι εκεί για να προφυλάξουν την είσοδο του τάφου. Ένας δρόμος πλατύς, με πλάτος 4,5 μέτρα, που οδηγεί στην είσοδο με τοίχους που μιμούνται σε φρέσκο τον τρόπο δόμησης του περίβολου». 

Και συνέχισε με νόημα:«όλα αυτά τα στοιχεία έχουν επιτρέψει στην κ. Περιστέρη, την ανασκαφέα, την αρχαιολόγο, να είναι αισιόδοξη ότι πρόκειται για ένα μοναδικό ταφικό μνημείο, που- όπως μας είπε- χρονολογείται μεταξύ του 325 και του 300 π.Χ.. Βέβαια, στο καίριο ερώτημα η ανασκαφή είναι αυτή η οποία θα αποκαλύψει την ταυτότητα του νεκρού. Η ανασκαφή θα συνεχιστεί με ρυθμούς που υπαγορεύει τόσο το εύρημα όσο, βέβαια, και η επιστημονική δεοντολογία. Για άλλη μια φορά συγχαρητήρια στην κ. Περιστέρη και τους συνεργάτες της».

Ωραίος ο Σαμαράς, δηλαδή στην ώρα του! Άφησε τις υπόνοιες ότι μπορεί να είναι ο τάφος του Μ. Αλεξάνδρου αλλά δεν εξετέθη να το πεί. Γιατί απλούστατα δεν είναι!!! Απλώς τώρα επελέγη ο χρόνος για να γίνει ο ντόρος...

Οι ανασκαφές στην Αμφίπολη όμως δεν είναι χθεσινές...

Γι αυτό θα παραθέσουμε ένα άρθρο περυσινό, δημοσιευμένο στις 26/8/13, με το οποίο συμφωνούμε απολύτως και το οποίο είναι άκρως διαφωτιστικό, διότι περιέχει και τις τότε απόψεις της ανασκαφέως περί του τάφου στην Αμφίπολη...

Η ΑΝΑΛΗΨΗ ΤΟΥ ΤΑΦΟΥ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ

Τις τελευταίες ημέρες πολλά διαβάζουμε και βλέπουμε για την δήθεν ανακάλυψη του Τάφου του Μεγάλου Αλεξάνδρου στην Αμφίπολη.

Η γνώμη του ΕΟΕ είναι πως ακόμη και να τον ονομάσουν τάφο του Μεγάλου Αλεξάνδρου δεν θα είναι… σε αυτό συμφωνεί και η υπεύθυνη ανασκαφέας – προϊσταμένη της ΚΗ΄Εφορείας Αρχαιοτήτων της περιοχής όπου δηλώνει:

«Είναι τουλάχιστον απίθανο και στερείται κάθε επιστημονικής σοβαρότητας το να υποστηρίζουμε πως το εύρημα της Αμφίπολης ‘κρύβει’ τον τάφο του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Για τον απλούστατο λόγο ότι, στον έναν χρόνο που διαρκεί η ανασκαφή, δεν σκάβουμε ακόμα τον τάφο. Προς το παρόν είμαστε μπροστά σ’ έναν λαμπρό ταφικό περίβολο – μοναδικό στον ελληνικό χώρο».

Εμείς θεωρούμε πιο πιθανό να είναι ο τάφος της γυναίκας του της Ρωξάνης παρά του ίδιου του Αλέξανδρου. Το ότι η περίβολος του τάφου είναι κοντά στα 500 μέτρα και υπάρχουν αγάλματα με το λέοντα (σύμβολο της Μακεδονικής Αυτοκρατορίας) αυτό δεν λέει απόλύτως τίποτα. Γιατί απλά υπαρχει άλλο ταφικό μνημείο με 12.000 τ.μ και για εκείνο όλοι σιωπούν… άσε που η περιοχή όπου είναι εκέινο το μνημείο ταιριάζει περισσότερo από ότι η Αμφίπολη για την ταφή του Μέγιστου των Ελλήνων. Φυσικά για αυτό ξέρει αρκετά καλά ο πρώην πρωθυπουργός Κ. Σημίτης ο οποίος σταμάτησε την χρηματοδότηση της ανασκαφής του ταφικού μνημείου των 12.000 τ.μ στην έρημο της Σίουα στην Αίγυπτο στο σημείο που ήταν να ανοίξει ο τάφος… Τώρα το παραμυθάκι το ξέρουμε καλά. Μέτρα παντού, υποχωρήσεις σε όλα, μειώσεις μισθών και θέσεων. Γιατί να μην πετάξουμε την ιστοριούλα για την Αμφίπολη να έχουν να παίζουν οι ρομαντικοί αλλά και όλοι οι Έλληνες που ψάχνουν μια αφορμή για να αναθαρρήσουν; Γιατί δεν έκαναν το ίδιο με την τοιχογραφία της Ιεράς μονής της Περιβλέπτου στην Μάνη που έδειχνε την ανάληψη του Μεγάλου Αλεξάνδρου; Και μεταφέρθηκε σε ένα μουσείο της κακιάς ώρας με το που πήρε έκταση το θέμα;

Η ανάληψη του Μεγάλου Αλεξάνδρου

Σταματήστε να πουλάτε παραμύθια στον Ελληνικό λαό και δώστε λεφτά για την ανασκαφή στην έρημο Σίουα… Αλλά ξεχάσαμε εκεί οι Αμερικάνοι παίζουν μπάλα τώρα με τον εμφύλιο στην Αίγυπτο… Αλλά μην ξεχνάτε ότι η Αμερική έχει κολλητάρια τα Σκόπια… Καλημέρες….

ΕΠΙΜΥΘΙΟ ΟΙΜΟΥ- ΑΘΗΝΑΣ

Τώρα έχουν ακόμη μεγαλύτερη ανάγκη για μια ανακάλυψη. Πρέπει  να μεταφερθεί ο τάφος του Μ. Αλεξάνδρου στην Αμφίπολη... Ίσως  το ISIL ανατινάξει μαζί με τα άλλα παγκόσμια μνημεία και τον τάφο του Μ. Αλεξάνδρου στην έρημο της Σίουα ώστε η Νεοταξίτες να τον "μεταφέρουν"  στην Αμφίπολη εντός του προτεκτοράτου τους, της Γκρεκονίας..

Το ότι ο τάφος είναι εκεί στην έρημο της Σίουα, μας το δείχνει και η εικόνα του Αγίου Σισώη (ο οποίος ασκήτεψε στην έρημο της Σίουα) και τον δείχνει να θρηνεί στον τάφο του Μ. Αλεξάνδρου

(Βλέπε την αρχική φωτό) 

Διακρίνατε δίπλα στον τάφο την περικεφαλαία και την ασπίδα με το αστέρι που βρέθηκε στην Βεργίνα στον τάφο του Φιλίππου!

Αυτή είναι η μόνη αλήθεια και ο προδότης Σημίτης ο μέγας ένοχος για την απόκρυψή της!

Συνεχιστής του έργου του ο Σαμαράς και στα αρχαιολογικά ψέματα...

http://oimos-athina.blogspot.gr/2014/08/blog-post_13.html#more

-----------------------======-------------------------

Ο Όσιος Σισώης ο Αιγύπτιος στον τάφο του Μεγάλου Αλεξάνδρου-Εορτάζει σήμερα

Ο Όσιος Σισώης ο Μεγάλος, είναι Άγιος της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Υπήρξε ασκητής, ο οποίος καταγόταν από την Αίγυπτο, και επονομαζόταν ο Μέγας. Ασκήτεψε στην έρημο και έπειτα στο ίδιο βουνό, που πέθανε ο μέγας Αντώνιος. Πέθανε το 429 μ.Χ., μετά από 62 χρόνια ασκητικής ζωής. Η μνήμη του τιμάται την 6η Ιουλίου.

Ο Όσιος Σισώης επεσκέφθη κάποτε τον τάφο του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Όταν στάθηκε μπροστὰ και αναλογίσθηκε το μεγαλείο, στο οποίο έζησε ο ενδοξώτατος αυτὸς βασιλιὰς των Ελλήνων, την δόξα που απέκτησε με τα κατορθώματά του στους πολέμους, που τον έκαμαν ήρωα και κατακτητὴ της εποχής εκείνης, έφριξε με την σκέψη πόσο άστατη είναι η ζωὴ και πόσο πρόσκαιρη η δόξα. Έκλαψε και θρήνησε για τη ματαιότητα όλης αυτής μιάς προσπάθειας που κατέλαβε όλη του την ζωή και που δεν του προσέφερε κανένα καλὸ στην ψυχή του.

Οι μαθητές του αββά Σισώη ζωγράφισαν την εικόνα του πνευματικού τους πατέρα κοντά στον τάφο, και έγραψαν και το εξής επίγραμμα:
Ὁρῶν σε τάφε, δειλιῶ σου τὴν θέαν καὶ καρδιοστάλακτον δάκρυ χέω, χρέος τὸ κοινόφλητον εἰς νοῦν λαμβάνων, πῶς οὖν μέλλω διελθεῖν πέρας τοιοῦτον; Αἴ, αἴ, θάνατε, τίς δύναται φυγεῖν σε;
Βλέποντάς σε, τάφε, δειλιάζω στη θεωρία σου, και χύνω δάκρυα από την καρδιά μου, φέροντας στον νου μου το χρέος που του οφείλουμε όλοι (δηλαδὴ τον θάνατον). Πώς και εγώ μέλλω να διαβώ τέτοιο τέλος; Αί, αί, θάνατε, ποιὸς μπορεί να σου ξεφύγη;

O Άγιος Σισώης θρηνεί μπροστά στον τάφο του Μεγάλου Αλεξάνδρου, του βασιλιά των Ελλήνων.

Η τοιχογραφία αυτή, που βρίσκεται στο νάρθηκα της μονής Βαρλαάμ των Μετεώρων (1566), είναι έργο του ιερέα και σακελλάριου Γεωργίου (Φωτογραφία Ν. Κοντού, αλιευθείσα εκ της «Δομής»).

«Σισώης ο Μέγας εν Ασκηταίς έμπροσθεν του τάφου του βασιλέως των Ελλήνων Αλεξάνδρου*, του πάλαι λάμψαντος εν Δόξει φρύττει και το άστατον του καιρού και της δόξης της προσκαίρου λυπηθείς, ιδού κλαίει...»

* Ο Όσιος Σισώης εκοιμήθη το 429 μ.Χ. Ας προσέξουν οι Σκοπιανοί ότι πολύ πριν κατέβουν οι δήθεν πρόγονοί τους Σλάβοι στα Βαλκάνια, ο Μέγας Αλέξανδρος αποκαλείται Βασιλεύς των Ελλήνων!

=============================================

Ο άγιος Σισώης ο Μέγας (εορτάζει 6 Ιουλίου).

Έζησε τον 4ο αιώνα μ.Χ. και ανήκει στην πρώτη γενιά μεγάλων ασκητών που ακολούθησε το Μέγα Αντώνιο. Στα ασκητικά & τα αγιολογικά κείμενα χαρακτηρίζεται Όσιος (=άγιος μοναχός) Σισώης ή Αββάς (=πατέρας) Σισώης. Το βιογραφικό του, με συντομία, έχει έτσι:
Ο Όσιος Σισώης έλαμψε με την πνευματική του σύνεση, την ταπεινοφροσύνη, τη φιλαδελφία και το ενδιαφέρον του στο να επιστρέψει και ένα μόνο αμαρτωλό. Μεταξύ των ασκητών αναδείχτηκε ονομαστός και μέγας, αθλητής της πρώτης γραμμής, τύπος εγκρατείας, αλλά και ψυχή πού προσευχόταν για δικαίους και αδίκους, πλούσιους και φτωχούς, άρχοντες και ιδιώτες, κληρικούς και λαϊκούς και γενικά για όλο τον κόσμο.
Στη γη ήταν, αλλά η ζωή του ήταν ουράνια. Υψωμένος πάνω από τη σάρκα, που χαλιναγωγούσε τέλεια με τη χάρη του Αγίου Πνεύματος και τη θεία κοινωνία του σώματος και του αίματος του Χριστού. Η μνήμη του μένει υπόδειγμα σ' όσους θέλουν την ασκητική ζωή, για να είναι γνήσιοι και πραγματικοί ασκητές, όχι μόνο με την αντοχή του σώματος, αλλά και με την πνευματική αναγέννηση και τη λάμψη της αρετής.


Ο άγιος Σισώης στον τάφο του Μ. Αλεξάνδρου

Από τη βιογραφία του αγίου ένα περιστατικό έγινε ιδιαίτερα γνωστό και απεικονίστηκε πολλές φορές στις ορθόδοξες εικόνες: η επίσκεψή του στον τάφο του Μεγαλέξανδρου.
Εκεί ο άγιος συνειδητοποίησε βαθύτατα τη ματαιότητα της γήινης δόξας και της βασιλικής εξουσίας και θρήνησε για την κοινή μοίρα των ανθρώπων, το θάνατο. Τότε φιλοσόφησε για το θάνατο και τη ζωή, τα προσωρινά και τα αιώνια. Η φιλοσοφία αυτή του αγίου Σισώη, και όλων των Πατέρων της ορθόδοξης πνευματικής κληρονομιάς, δεν είναι λιγότερο σημαντική από τη φιλοσοφική στάση του Διογένη π.χ. (τον οποίο, ως γνωστόν, είχε θαυμάσει ο Μ. Αλέξανδρος) ή από τη φιλοσοφία ως "μελέτη θανάτου" κατά τον Πλάτωνα.

Στην απεικόνιση του επεισοδίου βλέπουμε δύο δόξες: τη γήινη δόξα του ανθρώπου που έγινε ταυτόχρονα Μεγάλος Βασιλιάς (της Περσίας), Φαραώ της Αιγύπτου και Βασιλιάς των Ινδιών - αλλά μαράθηκε καταλήγοντας σ' ένα τάφο - και την ουράνια δόξα του αγίου, που είναι γεμάτη φως και μένει στους αιώνες. Υπόψιν ότι η θέωση (η ένωση με το Θεό εν Χριστώ και η πλήρης μεταμόρφωση του ανθρώπου σε θείο ον) ονομάζεται στην Αγία Γραφή "δοξασμός", δηλ. φωτισμός (στην Αγία Γραφή η λ. δόξα έχει και την κοινή έννοια, αλλά σημαίνει και φως).
Ένδοξος λοιπόν είναι ο άγιος, κάθε άγιος, και η εικόνα του προτείνει ένα δρόμο και ένα παράδειγμα προς μίμηση για κάθε άνθρωπο που ενδιαφέρεται για την αληθινή ελευθερία και τη ζωή.

Στιγμές από τη ζωή του αγίου Σισώη του Μεγάλου

1) Αδελφός που αδικήθηκε από άλλο αδελφό ήλθε προς τον αββά Σισώη και του λέγει:
- Αδικήθηκα από ένα αδελφό και θέλω να τον εκ­δικηθώ.
Ο δε γέρων [=πνευματικός διδάσκαλος, δηλ. ο άγ. Σισώης] τον παρακαλούσε:
- Μη, τέκνο· αντιθέτως μάλιστα άφησε στο Θεό το έργο της εκδικήσεως.
Αυτός όμως έλεγε:
- Δεν θα παύσω, έως ότου εκδικηθώ για τον εαυτό μου.
Είπε δε ό γέρων:
- Ας προσευχηθούμε, αδελφέ. Και ο γέρωντας, αφού σηκώθηκε, είπε:
- Θεέ, δεν σε έχουμε πλέον ανάγκη να φροντίζεις για μας· διότι εμείς εκδικούμαστε μόνοι για λογαριασμό μας.
Μόλις λοιπόν άκουσε αυτά τα λόγια ο αδελφός, έπεσε στα πόδια του γέροντος λέγοντας:
- Δεν θα είμαι πλέον σε αντιδικία με τον αδελφό, συγχώρεσε με, αββά (=πατέρα).

2) Επισκέφθηκε κάποιος από τους αδελφούς τον αββά Σισώη στο όρος του αββά Αντωνίου. Και ενώ συνομιλούσαν, είπε στον αββά Σισώη:
- Δεν έφθασες ακόμα στά μέτρα του αββά Αντωνίου, πάτερ; Και του λέγει ο γέρων:
- Εάν είχα ένα από τους λογισμούς (=πειρασμούς) του αββά Αντω­νίου, θα γινόμουν όλος φωτιά.

3) Πειράσθηκε κάποτε ο Αβραάμ, ο μαθητής του αββά Σισώη, από δαίμονα και είδε ό γέρων ότι έπεσε και αφού σηκώθηκε, δήλωσε τα χέρια στον ουρανό λέγοντας:
- Θεέ, θέλεις δεν θέλεις, δεν θα σε αφήσω, εάν δεν τον θεραπεύσεις.
Και αμέσως θεραπεύτηκε.

4) Αδελφός ανακοίνωσε στον αββά Σισώη:
- Βλέπω ότι η μνήμη του Θεού παραμένει μέσα μου. Του λέγει ο γέρων:
- Δεν είναι σπουδαίο το να ευρίσκεται ο λογισμός σου στο Θεό, σπουδαίο είναι το να βλέπεις τον εαυτό σου κατώτερο από όλη την κτίση. Διότι αυτό μαζί με το σωματικό κόπο οδηγεί στον τρόπο της ταπεινοφρο­σύνης.

5) Ερώτησε ο αββάς Ιωσήφ τον αββά Σισώη:
- Σε πόσο χρόνο πρέπει να αποκόπτει ο άνθρωπος τα πάθη; Του λέγει ό γέρων:
- Τους χρόνους θέλεις να μάθεις; Λέγει ο αββάς Ιωσήφ:
- Ναι. Λέγει λοιπόν ο γέρων:
- Όποια ώρα έρχεται το πάθος, αμέσως κόψε το.

6 ) Αδελφός ερώτησε τον αββά Σισώη:
- Τί να κάνω για τα πάθη; Και λέγει ό γέρων:
- Ο καθένας μας πειράζεται από την δική του επι­θυμία.

7 ) Αδελφός παρεκάλεσε τον αββά Σισώη:
- Είπε μου ένα λόγο. Αυτός δε είπε:
- Τί με αναγκάζεις να φλυαρήσω. Ιδού, ότι βλέπεις, κάνε το.

Ελπίδα και στήριξη στον αμαρτωλό
Ένας μοναχός εξομολογήθηκε στον Αββά Σισώη:
«΄Επεσα πάτερ. Τι να κάνω;»
«Σήκω», του είπε, με τη χαρακτηριστική του απλότητα ο άγιος Γέροντας.
«Σηκώθηκα Αββά μα πάλι έπεσα στην καταραμένη αμαρτία», ομολόγησε με θλίψη ο αδελφός.
«Και τι σε εμποδίζει να ξανασηκωθείς;»
«Ως πότε Αββά» ρώτησε ο αδελφός.
«΄Εως ότου να σε βρή ο θάνατος ή στην πτώση ή στην έγερση. Δεν είναι γραμμένο όπου ευρώ σε εκεί και κρινώ σε; Μόνο εύχου στο Θεό να βρεθείς την τελευταία σου στιγμή σηκωμένος με την αγία μετάνοια.» του εξήγησε ο Αββάς Σισώης.

Το επίγειο τέλος του αγ. Σισώη

΄Ελεγαν περί του Αββά Σισώη, ότι, όταν επρόκειτο να πεθάνει, και ενώ ευρίσκονταν οι πατέρες της σκήτης γύρω του, έλαμψε το πρόσωπό του όπως ο ήλιος και είπε στους παρευρισκομένους ότι:
« Ο ΄Αγιος Αντώνιος ήλθε».
Και μετά από λίγο είπε: «να ο χορός [=ομάδα] των Προφητών ήλθε». Και πάλιν το πρόσωπο του έλαμψε περισσότερο και είπε: «να ο χορός των Αποστόλων ήλθε». Και διπλασιάστηκε ο φωτισμός του προσώπου του και άρχισε να ομιλεί με κάποιους. Τότε τον ρώτησαν οι πατέρες: «με ποιόν ομιλείς πάτερ»; Και αυτός τους απάντησε: «με τους Αγγέλους που ήλθαν να παραλάβουν την ψυχή μου και τους παρακαλώ να με αφήσουν λίγο για να μετανοήσω».
Και λέγουν προς αυτόν οι πατέρες: «Δεν έχεις ανάγκη μετανοίας πάτερ». Και τους απάντησε ο Αββάς Σισώης: «αλήθεια σας λέγω ότι δεν έχω βάλει ακόμη αρχή»!!! Και έμαθαν πάντες ότι ήταν τέλειος.
Και πάλι ξαφνικά έγινε το πρόσωπό του ολόλαμπρο και εφοβήθηκαν όλοι, που ήσαν κοντά του, και είπε προς αυτούς: «Βλέπετε ο Κύριος ήλθε και λέγει, φέρετε μου το σκεύος της ερήμου», και αμέσως παρέδωσε το πνεύμα και γέμισε όλο το κελλί του από άρρητη ευωδία.

===============================================

Ο ηρωικός άγιος μάρτυρας Άστιος (εορτάζει 6 Ιουλίου)

Ο ηρωικός άγιος μάρτυρας Άστιος, επίσκοπος Δυρραχίου (Αλβανίας). Ένας από τους αρχαιότερους αγίους, μαρτύρησε το 98 μ.Χ., αλειμμένος με μέλι & εκτεθειμένος στις μέλισσες, δεμένος σ' ένα σταυρό! Γιορτάζει την ίδια μέρα με τον άγ. Σισώη (6 Ιουλίου). 

ΠΗΓΗ

Άγιος Ανδρέας για Νέφελιμ! Αλίμονο στις περιοχές απ’ όπου θα περάσουν!

Άγιος Ανδρέας για Νέφελιμ! Αλίμονο στις περιοχές απ’ όπου θα περάσουν! Πως έκλεισε ο Μέγας Αλέξανδρος τις πύλες και τα φυλάκισε μέχρι τα έσχατα χρόνια!

Κατά τό έτος έκείνο θ’ όνοίξη ό Κύριος τίς πύλες τών Ίνδιών πού έκλεισε ό βασιλιάς τών Μακεδόνων Άλέξανδρος. Θά βγοϋν τότε απ’ έκεί οί έβδομηκοντα δύο βασιλείς μέ τόν λαό τους, τά λεγόμενα βδελυρά έθνη, πού είναι πιό σιχαμερά όπό κάθε άηδία καί δυσωδία.

Αύτά θά διασκορπισθοϋν σ’ ολο τόν κόσμο. Θά τρώνε ζωντανούς τούς άνθρώπους καί θά πίνουν τό αίμα τους. Θά καταβροχθίζουν έπίσης μέ μεγάλπ ηδoνή μύγες, βατράχους, σκυλιά καί κάθε άκαθαρσία. Άλλοίμονο στίς περιοχές, απ’ οπου θά περάσουν! Αν είναι δυνατόν, Κύριε, άς μην ύπάρχουν τότε Χριστιανοί! Γνωρίζω δμως οτι θα ύπάρχουν.

Εκείνες οί ημερες θα σκοτεινιασουν, σάν νά θρηνούν στόν άέρα για οσα άποτροπιαστικά θό διαπράξουν έκείνα τά σιχαμερά έθνπ. Ό ήλιος θό γίνει σαν αίμα, ένώ n σελnνη κι ολα τό άστρα θά σκοτισθουν, καθώς θα τά βλέπουν έπανω οτή γη νά συναγωνίζωνται στην άκαθαρσία. Αύτοί οί λαοί θό κατασκαψουν τη γη, θά κάνουν όποχωρητηρια τό θυσιαστήριο, καί θά βάλουν τό αγια σκεύη σέ άτιμωτικη χρησι. Τότε οσοι θά κατοικουν οτήν Άσία, άς φύγουν στό νησιά τών Κυκλάδων -Γιατί τό ρυπαρά έθνη δέν θά πάνε.

Τι διαβασαμε μολις παραπανω;

Οτι ο Μεγας Αλεξανδρος κατα την εκστρατεια του στα βαθη της Ασιας εκλεισε μεσα στην γη τα βδελυρα εθνη, τους Γωγ και τους Μαγωγ, σφραγιζοντας πυλες που τα κρατουσαν παγιδευμενα. Δεν ξερουμε βεβαια αν ο Αλεξανδρος ειχε αυτο σαν σκοπο ή απλα προεκυψε στην πορεια. Σημασια εχει οτι διαβαζουμε οτι αυτο εγινε και σιγουρα δεν ειναι τυχαιο γεγονος. Ας παρουμε τα πραγματα με την σειρα για να καταλαβουμε ολοι μας…

Τι μας λεει η αποκαλυψη για τις πυλες;

Καθώς λοιπόν θα οδεύει ο κόσμος προς το τέλος του θα ανοίξει ο Θεός (δια Αγγέλου Του) τις “ΠΥΛΕΣ”. Στην αποκάλυψη του Ιωάννου, κεφ κ’ στιχ. 9. λέει “και ανέβησαν επί το πλάτος της γης”. Ανεβαίνει κάπου, κάποιος που είναι κάτω. Άρα η γη “Γωγ και Μαγώγ” (Αποκ. Ιωάνν. κ 8) βρίσκεται υπόγεια.

Στην Αποκάλυψη (Αποκ. Ιωάνν. θ 1-2-3) λέει “και εδόθη αυτώ η κλεις του φρέατος της αβύσσου και ήνοιξε το φρέαρ της αβύσσου και ανέβη καπνός εκ του φρέατος ως καπνός καμίνου καιομένης και εσκοτίσθη ο ήλιος και ο αήρ εκ του καπνού του φρέατος. Και εκ του καπνού εξήλθον ακρίδες εις την γην και εδόθη αυταίς εξουσία ως έχουσιν εξουσίαν οι σκορπιοί της γης”.

Βλέπουμε ότι ανοίγει το φρέαρ της αβύσσου και από τα έγκατα της γης βγαίνουν περίεργα όντα για να βασανίζουν τους αμαρτωλούς. (Αποκ. θ 7). “Και η φοβερά μορφή των δαιμονικών και κακοποιών αυτών όντων και ο τρομερός και πνευματικός οπλισμός των είναι όχι μόνον τρομακτικά και επιβλητικά αλλά και δελεαστικά”, Μας μιλά επομένως η Αποκάλυψη για περίεργα όντα, που εκτός από την τερατόμορφη όψη τους έχουν και “πνευματικό οπλισμό”, δηλαδή έχουν τη δυνατότητα δια της σκέψης και μόνο να ενεργούν.

 Ποια ηταν η σχεση του Μεγαλου Αλεξανδρου με τις πυλες;

Συμφωνα με την προφητεια του Αγιου Ανδρεα, ο Μέγας Αλέξανδρος εξεστράτευσε στην Ανατολή με αποστολή να κλείσει τις “πύλες” που είχαν ανοίξει, με αποτέλεσμα αρκετοί από τα ρυπαρα εθνη να βγουν στην επιφάνεια. Η προφητεία μας μιλά επομένως για μία θεϊκή αποστολή του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Μόνον από αυτό καταλαβαίνουμε ότι δεν ήταν ούτε κίναιδος, ούτε παιδεραστής, ούτε διεστραμένος, ούτε κατα συρροήν σφαγέας των λαών, αλλά ένας υπηρέτης του Θεού.

Μας μιλά επίσης ο Άγιος Ανδρέας για “ρυπαρά έθνη, τα βδελυρώτατα πάσης συχασίας και δυσωδίας και διασκορπισθήσονται εν ταις χώραις ταις υπ’ ουρανόν”. Τα ρυπαρά λοιπόν έθνη, δεν ζουν “υπ’ ουρανόν”; Ζουν τώρα δηλαδή υπόγεια; Γιατί τονίζει ο Άγιος Ανδρέας ότι θα διασκορπισθούν στις χώρες κάτω από τον ουρανό;

 Τι γνωριζουμε για τα “ρυπαρα εθνη” ή αλλιώς Γωγ και Μαγώγ;

Σύμφωνα λοιπόν με τις ελάχιστες δημοσιοποιημένες πηγες, που είναι η αρχαία ελληνική μυθιστορία, η Παλαιά Διαθήκη και ο απόκρυφο βιβλίο του Ενώχ, κάποιοι … σύμφωνα με την Παλαιά Διαθήκη (Γένεση, κεφ 6, 1-2), οι Ελοχίμ, παρά το θέλημα του Θεού συνεβρέθηκαν με τις κόρες των ανθρώπων και δημιουργήθηκαν όντα, πλάσματα, ξεχωριστά μεν, αποκυήματα πράξεως ανομίας δε. Τα πλάσματα αυτά πολέμησαν μεταξύ τους και οι νικητές έκλεισαν τους ηττημένους στα “Τάρταρα”, σφραγίζοντας τους μέσα στη Γη με ειδικές “πύλες” που τίποτε δε μπορούσε θεωρητικά να τις ανοίξει. Οι νικητές παρεξετράπησαν παίζοντας το θεοί και θεές μεταξύ των ανθρώπων, αφού οι δυνάμεις τους και οι ικανότητές τους ήσαν υπεράνθρωπες. Έτσι σταδιακά περιορίστηκαν και οι τελευταίοι στο εσωτερικό της Γης.

Τα λεγόμενα “πρωτόκολλα των σοφών της Σιών” λένε: “όταν οι παλιοί κάτοικοι της Γης, (τα βδελυρά έθνη), θα πολεμήσουν με τους “καινούργιους” (ανθρώπους), τότε θα γίνει ένας πόλεμος που όμοιός του δεν ξανάγινε πάνω στον πλανήτη”.

Ο Αγιος Ανδρεας μας μιλαει για72 βασιλεις, πιθανοτατα για 72 ομαδες ανθρωπων…

 Ποια ειναι η γη των Γωγ και Μαγωγ;

Οι υποχθόνιες χώρες που στεγάζουν όλους αυτούς, δηλαδή τα “ρυπαρά έθνη” στην Αποκάλυψη ονομάζονται γη των Γωγ και Μαγώγ. Ο Αγιος Ανδρεας μιλαει για “Ινδαλία” δηλαδη για την περιοχη της Ινδιας και πιθανοτατα και των Ιμαλαϊων ενω κατα αλλα βιβλια πυλες υπαρχουν και αλλου…

 Τι γνωριζουμε για τις πυλες;

Οι “Πύλες” ήταν απαραβίαστες. Τα υπόγεια γένη, απόρρεια επιμειξιών με ανθρώπους αυξάνονταν και πληθύνονταν και μερικές από τις “πύλες” τύχαινε, πριν έλθει ο Χριστός να “ανοίγουν”. Τότε ξεχωριστοί άνθρωποι με πίστη στον ένα Θεό αναλάμβαναν το σφράγισμά τους. Το τελευταίο καταγεγραμμένο μάζεμα των “διαφυγόντων” “υποχθονίων” και το σφράγισμα των “πυλών” που είχαν ανοίξει είναι αυτό που διαβάζουμε στο κείμενο του Αγίου Ανδρέα.

Γνωριζουμε επισης απο κειμενο του 15ου αιωνα (το οποιο και κατεχω) του οποιου ο συγγραφεας παραμενει αγνωστος, οτι ο Αλεξανδρος εκλεισε τα βδελυρα εθνη με χαλκινες πυλες οι οποιες περιβαλλονταν απο “ασύγκριτον ύαλο”. Δηλαδη, επειδη ο χαλκος απο μονος του δεν ηταν αρκετος και μπορουσε να σπασει περιβληθηκε με ενα ειδος γυαλιου ασυγκριτου, που πιθανοτατα να σημαινει καποιο ειδος ενεργειακου πεδιου.

Ετσι οι πυλες περαμενουν σφραγισμενες μεχρι να ερθουν τα εσχατα χρονια και οπως ειδαμε παραπανω στην Αποκάλυψη να ανοιχθουν απο τον Αγγελο του Θεου. Να τονισω οτι υπαρχει στην κατοχη μου και κειμενο του 7ου αιωνα το οποιο δικαιωνει και επιβεβαιωνει και παλι τον Αγιο Ανδρεα, οτι δηλαδη ο Αλεξανδρος σφραγισε αυτες τις πυλες. Τα κειμενα αυτα ειναι στην διαθεση σας και εφοσον τα ζητησετε θα χαρω να τα μοιραστω μαζι σας.

 Γιατι δεν γνωριζουμε κατι περισσοτερο για τις “πυλες”;

Κατ’ αρχήν για αυτές τις δραστηριότητες του Αλεξάνδρου ουδείς γνωρίζει, αφού όλα τα σχετικά αρχαία κείμενα αποκρύπτονται επιμελώς. Σας διαβεβαιώνω όμως, ότι υπάρχουν πολλές πηγές που μας μιλούν για τις “πύλες”. Τα γραπτά αυτά όμως κρύβονται καλά σε βιβλιοθήκες στα Ιεροσόλυμα, το Βατικανό, τη Νεβάδα και τη Μακεδονία….

 Τι γνωρίζουμε για τις πύλες;(Περισσότερα)

Οι “Πύλες” ήταν απαραβίαστες. Τα υπόγεια γένη, απόρροια επιμειξιών με ανθρώπους αυξάνονταν και πληθύνονταν και μερικές από τις “πύλες” τύχαινε, πριν έλθει ο Χριστός να “ανοίγουν”. Τότε ξεχωριστοί άνθρωποι με πίστη στον ένα Θεό αναλάμβαναν το σφράγισμά τους. Το τελευταίο καταγεγραμμένο μάζεμα των “διαφυγόντων” “υποχθονίων” και το σφράγισμα των “πυλών” που είχαν ανοίξει είναι αυτό που διαβάζουμε στο κείμενο του Αγίου Ανδρέα.

Γνωρίζουμε επίσης από κείμενο του 15ου αιώνα του οποίου ο συγγραφείς παραμένει άγνωστος, ότι ο Αλέξανδρος έκλεισε τα βδελυρά έθνη με χάλκινες πύλες οι οποίες περιβάλλονταν από “ασύγκριτον ύαλο”. Δηλαδή, επειδή ο χαλκός από μόνος του δεν ήταν αρκετός και μπορούσε να σπάσει περιβλήθηκε με ένα είδος γυαλιού ασύγκριτου, που πιθανότατα να σημαίνει κάποιο είδος ενεργειακού πεδίου.

Έτσι οι πύλες παραμένουν σφραγισμένες μέχρι να έρθουν τα έσχατα χρονιά και όπως είδαμε παραπάνω στην Αποκάλυψη να ανοιχθούν από τον Άγγελο του Θεού. Να τονίσω ότι υπάρχει και κείμενο του 7ου αιώνα το οποίο δικαιώνει και επιβεβαιώνει και πάλι τον Άγιο Ανδρέα, ότι δηλαδή ο Αλέξανδρος σφράγισε αυτές τις πύλες. Συμφωνα με την προφητεια του Αγιου Ανδρεα, ο Μέγας Αλέξανδρος εξεστράτευσε στην Ανατολή με αποστολή να κλείσει τις “πύλες” που είχαν ανοίξει. Η προφητεία μας μιλά επομένως για μία θεϊκή αποστολή του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Μόνον από αυτό καταλαβαίνουμε ότι δεν ήταν ούτε κίναιδος, ούτε παιδεραστής, ούτε διεστραμένος, ούτε κατα συρροήν σφαγέας των λαών, αλλά ένας υπηρέτης του Θεού.

 Γιατί δεν γνωρίζουμε κάτι περισσότερο για τις “πύλες”; (Περισσότερα)

Κατ’ αρχήν για αυτές τις δραστηριότητες του Αλεξάνδρου ουδείς γνωρίζει, αφού όλα τα σχετικά αρχαία κείμενα υποκρύπτονται επιμελώς. Υπάρχουν πολλές πηγές που μας μιλούν για τις “πύλες”. Τα γραπτά αυτά όμως κρύβονται καλά σε βιβλιοθήκες στα Ιεροσόλυμα, το Βατικανό, τη Νεβάδα και τη Μακεδονία….Σε διάφορα βιβλία σχετικά με αυτό το θέμα, λέγετε πως η έδρα των Νεφελιμ βρίσκεται στην έρημο Τακλα Μακαν, στην επαρχία Ξιν Γιανγκ, στην Βόρεια Κίνα.

Το όνομα Τακλα Μακαν στην τοπική γλώσσα σημαίνει “μπαίνεις μέσα αλλά δεν βγαίνεις έξω”.

Εκεί λοιπόν υπάρχει μια πανάρχαια και τεραστίων διαστάσεων πυραμίδα που στην κορυφή της κάποτε υπήρχε ο ναός του Βααλ. Κάτω λοιπόν από την αρχαία αυτή πυραμίδα η οποία ονομάζεται Λευκή Πυραμίδα, υπάρχει μια υπόγεια πολιτεία που ονομάζεται Μαχ-Τανε που στην γλώσσα των Ναχρμπεν σημαίνει Λευκή Πολιτεία. Το Λευκό Αδελφάτο για το οποίο και οι γέροντες του Αγίου Ορούς γνωρίζουν.

Είναι ουσιαστικά ένα 12μελες συμβούλιο το οποίο αποτελείται από Νεφελιμ και άλλους αρχέγονες δαίμονες οι οποίο είναι ο Αζαζελ, ο Αζαζελον, ο Αζαραντελ και ο Αζαελ. Στους τέσσερις αυτούς δαίμονες-αγγέλους, θα δοθεί εξουσία να κάνουν μεγάλες καταστροφές πάνω στην γη στα έσχατα χρονιά. Σε συνδυασμό με την ιστορία και την προφητεία του Αγίου Ανδρέαο Αλέξανδρος έκλεισε τους Νεφελιμ, τα ρυπαρά έθνη δηλαδή, κάτω από πύλες (δηλαδή κάτω από την Λευκή Πυραμίδα) το 326π.χ. καθώς και πύλες που βρίσκονται στην Ινδία. Να τονίσω ότι πύλες υπάρχουν και σε αλλά μέρη της γης, όπως και στο Βόρειο Πόλο. Για την ακρίβεια έκλεισε 72 βασιλείς όπως μας λέει ο Άγιος Ανδρέας.

Αυτοί λοιπόν οι Βασιλείς είναι που θα βγουν έξω στα έσχατα χρονιά μαζί με τους ακολούθους τους και θα βασανίζουν το κόσμο. Δεν θα τον σκοτώνουν αλλά θα τον βασανίζουν μέχρι να δεχτούν το σφράγισμα. Ο Άγιος Ανδρέας μιλάει ότι η εξουσία τους πάνω στην γη θα κρατήσει για 660 ημέρες ενώ στο χωρίο που ακολουθεί από την Αποκάλυψη γίνεται λόγος για 5 μήνες μονό, δηλαδή για 150 ημέρες, γιατί ο κόσμος δεν θα αντέχει περισσότερο.

Φανταστείτε τι έχουμε να τραβήξουμε δηλαδή.[Αποκάλυψη Κεφ. Θ΄10 : και έχουσιν ουράς ομοίας σκορπίοις και κέντρα, και εν ταίς ουραίς αυτών εξουσίαν έχουσι του αδικήσαι τους ανθρώπους μήνας πέντε].

Αν διαβάσετε στην προφητεία του Αγίου Ανδρέα, λέει πως θα τρώνε ζωντανούς τούς ανθρώπους και θα πίνουν το αίμα τους. Θα καταβροχθίζουν επίσης με μεγάλη ηδονή μύγες, βατράχους, σκυλιά και κάθε ακαθαρσία. Αλλοίμονο στις περιοχές, απ’ όπου θα περάσουν!

Πάνω σε αυτό έχω να σας πω ότι σύμφωνα με λεγόμενα διαφόρων πηγών, οι Νεφελιμ έχουν εκτροφεία κλωνοποιημένων ανθρώπων που τους χρησιμοποιούν σαν δούλους και σαν τροφή.

Ξαφνιάζεστε ε; Για τους Νεφελιμ οι άνθρωποι δεν είναι τίποτα άλλο από εκτρεφόμενα ζώα και στην γλώσσα τους μας λένε Γκοϊμ, που σημαίνει καταναλώσιμος. Οι Νεφελιμ, δεν μπορούν να βγουν από τις πύλες, παρά μόνο οι πολύ πνευματικά ισχυροί από αυτούς, όταν κάποιος τους καλέσει όπως γίνεται και με το κάλεσμα απλών δαιμόνων.

Την επάνοδο τους στη γη την ονομάζουν Μεγάλη Επιστροφή.Τις πύλες αυτές θα ανοίξει ο αντίχριστος στα έσχατα χρόνια.

Δεν είναι τυχαίο που έχει ειπωθεί ότι οι μάρτυρες αυτών των χρόνων θα είναι οι μεγαλύτεροι όλων των εποχών…

http://volcanotimes.blogspot.gr/

αναδημοιευση απο εδω

Ρατζί, απόγονοι του Μεγάλου Αλεξάνδρου
στα ΙμαλάΪα του Νεπάλ;

Του Μόσχου Εμμανουήλ Λαγκουβάρδου

Δείτε την ταινία του Ερίκ Βαλί "Κυνηγοί μελισσών" για τους Ρατζί (βασιλικούς) και ακούστε τη γλώσσα τους. Θα ακούσετε πολλές ελληνικές λέξεις, όπως "άκων" "άκονα" "κύτουνα"(Κύτος της βάρκας) "έλα" κ.α.

Δείτε τον τρόπο που δένουν το κεφαλομάντυλό τους, σαν περικεφαλαία του Μεγάλου Αλεξάνδρου.

Δείτε πως δεν έχουν καμιά ιδιοκτησία γης, πως δε ζητούν τίποτε από κανέναν, πως δεν έχουν καμία συγγένεια με τους ντόπιους, πως ξεχωρίζουν για την ευγένεια και τον πολιτισμό τους...

Έγραψα στον |Ερίκ Βαλί αλλά δεν μου απάντησε. Δεν ξέρω αν έλαβε την επιστολή μου.
Έγραψα κάποια άρθρα στον τύπο, δεν ενδιαφέρθηκε κανείς.

Ο Βαλί λέει πως ξέχασαν ποιοι είναι οι πρόγονοί τους. Από τα όσα σχολιάζει φαίνεται ότι οι ίδιοι γνωρίζουν ότι είναι από βασιλική γενιά και το όνομα που δίνουν στον εαυτό τους Ρατζί, σημαίνει "βασιλικός".

Αν βρείτε κανένα στοιχείο, θα ήθελα να ξέρω, αν πράγματι η φυλή αυτή είναι ελληνική, όπως πιστεύω.

Θα δείτε και τη θυσία που κάνουν πριν αρχίσουν την εργασία τους.

Θα ακούσετε τα επιφωνήματά τους, αρχαία ελληνικά επιφωνήματα, όπως το αρχαίο ελληνικό επιφώνημα πόνου "του του του" κ.α.

Απόγονοι του Μεγαλέξαντρου; (Ελληνική λαλιά στο Νεπάλ)

Του Μόσχου Εμμ. Λαγκουβάρδου

Είναι οι "Ρατζί" οι κυνηγοί μελισσών στο Νεπάλ απόγονοι της στρατιάς του Μεγάλου Αλεξάνδρου; Οι μορφές τους, ο πολιτισμός τους, η γλώσσα τους, η απασχόλησή τους αποκλειστικώς με το άγριο μέλι, το ότι δεν απέκτησαν δική τους γη και δεν ασχολήθηκαν με τη γεωργία κα την κτηνοτροφία όπως οι γύρω τους φυλές, κάνει την καρδιά του Έλληνα θεατή του ντοκυμανταίρ του Ερίκ Βαλί "Κυνηγοί αγρίων μελισσών" να σκιρτήσει στη σκέψη ότι η όμορφη αυτή φυλή όπως παρουσιάζεται στην ταινία πιθανόν να είναι απόγονοι των αρχαίων Ελλήνων .


Οι κυνηγοί αγρίων μελισσών ζουν από το άγριο μέλι της μεγαλύτερης μέλισσας του κόσμου της μέλισσας "άπις λαμποριόσας" ,όπως λέγεται. Όταν οι μέλισσες φεύγουν οι νομάδες αυτοί των Ιμαλαϊων του Νεπάλ γίνονται αλιείς. Κανείς δεν ξέρει ποια είναι η ρίζα τους. Δεν έχουν καμία συγγένεια με τους γύρω λαούς. Δεν ασχολούνται με τη γεωργία, όπως οι γύρω τους και δεν κατέχουν καθόλου δική τους γης. Ζουν νομαδικά και πηγαίνουν όπου πηγαίνουν οι μέλισσες. Είναι ευγενικοί, όμορφοι, φιλοτιμοι, φλόξενοι και δεν ζήτησαν ποτέ από κανέναν τίποτα.


Οι οχτώ στις δέκα λέξεις που ακούγονται στην ταινία είναι αρχαίες ελληνικές, όπως "άκων" (ακόντιο)(άκουνα), "κήτουνα" από το "κήτος" ( το κοίλο μέρος της βάρκας) , "μαχατόρ", που σημαίνει μάστορας, οδηγός, από το "μέγας" και "τορ", από το ρήμα ομηρικό ρήμα "τόρω", που σημαίνει ανοίγω δρόμο (τορό), οδηγώ. Από την ίδια λέξη "τορώ" γίνονται και οι λέξεις διδάκτωρ, μαγαζάτωρ κλπ. Από την ίδια ρίζα "ρω" προέρχεται και οι λέξεις "ρίζα" και "ρήγας". Η λέξη "ρόπο" που είναι επίσης Ομηρική και σημαίνει "χαμόκλαδο".¨"Ρόπο" οι Ρατζί λένε τα χαμόκλαδα που τα κάνουν δεμάτι και τα ανάβουν για να διώχνουν τις μέλισσες με τον καπνό. Άλλες λέξεις που ακούγονται στην ταινία είναι οι λέξεις "έλα Μαχούρ", που φωνάζει ο βοηθός του τον "μαχατόρ" που βρίσκεται ψηλά στο δέντρο και του φωνάζει να τραβήξει το σχοινί με το αναμένο "ρόπο" (χαμόκλαδο), η λέξη "βάστα" που σημαίνει να κρατήσει και να μην αμολάει άλλο το σχοινί με την κερύθρα. η λέξη "τάμε" απ΄ την Ομηρική "τάμω" (διακόπτω), το επιφώνημα ελαφρού πόνου από τσίμπημα ή από κάψιμο, "του,του,του" κ.α.



Η πανέμορφη αυτή φυλή, με την ανεπτυγμένη αισθητική και την εσωτερική καλλιέργεια που φανερώνει έναν ανώτερο πολιτισμό, που όπως είπαμε είναι ξεκομένη εντελώς από τις φυλές των ιθαγενών γύρως τους και κανείς δεν ξέρει από που προήλθε ονομάζει τον εαυτό της "Ραγκί", δηλαδή "βασιλικοί" απ΄ την ελληνική λέξη "Ρήγας",("Ραγικοί, ραγκί"), που σημαίνει απόγονοιτου βασιλιά. Συγκινητική είναι η θυσία του κόκκορα που κάνουν στα θεμέλια του έργου τους, στη ρίζα του μεγάλου δέντρου,πριν αρχίσει το τρύγημα του άγριου μελιού της μέλισσας " άπις λαμποριόσας", που θυμίζει τη θυσία του κόκκορα, που γινόταν σε μας μέχρι τελευταία στην αρχή κάθε μεγάλου έργου. Κάνει εντύπωση ότι δεν απέκτησαν δική τους γη και δεν ασχολήθηκαν με τη γεωργία και την κτηνοτροφία. Επίσης κάνει εντύπωση η έλλειψη της παραμικρής συγγένειας με τις γύρω φυλές,πράγμα που δείχνει ότι ήρθαν από κάπου μακριά και ποτέ δε ρίζωσαν πουθενά, αλλά έμειναν εκεί να ζουν ως νομάδες, για να μένει πάντοτε μέσα στην ψυχή τους η νοσταλγία της μακρινής πατρίδας και ο πόθος του γυρισμού τους σ΄αυτήν.



Είναι πολύ πιθανόν και η φυλή αυτή των "Ρατζί" να είναι απόγονοι του στρατού του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Και μάλιστα Κρήτες, αφού στην Κρήτη πρέπει να υπήρχε η παράδοση της ασχολίας με το κυνήγι του άγριου μελιού. (Στην Κρήτη ανετράφη ο Δίας, τρεφόμενος με μέλι). Οι Ρατζί δεν ασχολήθηκαν με τίποτε άλλο παρά με το μέλι και το ψάρι και δεν απέκτησαν ποτέ δική τους γης. Δεν θέλουν να προσαρμόσουν τη φύση στις ανάγκες του, αλλά προσαρμόζονται οι ίδιοι στη Φύση με ένα σεβασμό που είναι άγνωστος στις φυλές που ζούνε γύρω τους.



Την υπόθεση αυτή ενισχύει η ιδιαίτερότητά τους,σε σύγκριση με τους άλλους, πράγμα το οποίο τονίζει ο δημιουργός της ταινίας, ο Ερίκ Βαλί, ο οποίος ασχοληθηκε μαζί τους και μελέτησε τον πολιτισμό τους πάνω από 25 χρόνια. Αν και στην ταινία δεν αναφέρει τίποτε σχετικό με την καταγωγή τους - απλώς επισημαίνει ότι είναι διαφορετικοί από τους άλλους και ξεχωρίζουν για την ευγένεια,την ομορφιά, την
καλαισθησία,την υπερηφάνεια (ποτέ δεν ζήτησαν από κανέναν τίποτα, λέει χαρακτηριστικά) , τη φιλοξενία τους και τη φιλοτιμία τους- ο Έλληνας θεατής που ακούει τις ελληνικές λέξεις, που βλέπει το ευγενικό τους φέρσιμο και τη φιλοτιμία τους νιώθει μέσα του τη βεβαιότητα , ότι οι Ρατζοί είναι όπως το λένε οι ίδιοι απόγονοι του μεγάλου Ρήγα, του Μεγαλέξαντρου. Μπορεί οι παππούδες τους να θυμούνταν, ίσως και οι ίδιοι να θυμούνται το όνομά του. Είναι΄μοναδικός ο τρόπος που φορούν το κεφαλομάντηλο που το κάνουν να έχει εκπληκτική ομοιότητα του μαντηλιού με ελληνική περικεφαλαία.



Ο Ερίκ Βαλί λέει πως κίνησε την περιέργειά του η μνεία που γίνεται σ΄ αυτούς σε κείμενα του 1930. Του έγραψα ένα γράμμα (ένα μήνυμα σε κάποια διεύθυνση στο διάδίκτυο, αλλά δεν ξέρω αν το έλαβε, γιατί δεν μου απάντησε ποτέ. Ίσως κάποιος δικός μας μελετητής, να ξέρει γι΄ αυτούς. Μακάρι να γράψει κάτι, να μάθουμε κι εμείς περισσότερα.



Συνιστούμε ολόψυχα στον ευγενικό αναγνώστη να δει την ωραία και ενδιαφέρουσα αυτή κινηματογραφική ταινία, που είναι γεμάτη όμορφους, αξιαγάπητους ανθρώπους, θαυμάσια τοπία και πανέμορφη μουσική.



http://moschoblog.blogspot.gr/2013/02/blog-post_7.html#!/2013/02/blog-post_7.html

ΚΑΙ ΝΕΑ ΑΠΟΔΕΙΞΗ ΟΤΙ ΣΤΑ ΣΚΟΠΙΑ ΚΑΠΝΙΖΟΥΝ ΧΑΣΙΣΙ ΚΑΚΗΣ ΠΟΙΟΤΗΤΑΣ

Κατουρηθείτε απο τα γέλια..."Μακεδονική Προσευχή" και οί Σκοπιανοί αποτρελάθηκαν τελείως! ΒΙΝΤΕΟ

 

Ο Μέγας Αλέξανδρος, ο οποίος λάτρευε τον Δία, τον πατέρα Θεό των αρχαίων Ελλήνων, βαφτίζεται.. Τσάρος Αλέξανδρος, στην νέα "Μακεδονική Προσευχή" με συγγραφέα τον Νίτσε Ντιμόβσκι. Ο Αλέξανδρος παρουσιάζεται ως αγγελιοφόρος του Θεού, και εμφανίζεται σαν άγγελος στο όνειρο του Αποστόλου Παύλου προκειμένου να καταλαγιάσουν οι πρόσφατες διενέξεις μεταξύ του "μακεδονικού λαού."

Τύφλα να 'χει ο Σπίλμπεργκ

Σύμφωνα με την νέα προσευχή, το βίντεο της οποίας προβλήθηκε στην εκπομπή "Φάε την πουτίγκα" του φιλοκυβερνητικού, ιδιωτικού τηλεοπτικού σταθμού Sitel 3, ο Θεός ξυπνάει τον Αλέξανδρο για να πει στους "Μακεδόνες" την αιώνια αλήθεια..

«Κύριε, στείλε μας έναν αγγελιοφόρο. Στείλτε μας τον Τσάρο μας, για να πει την αλήθεια στα αδέλφια και τις αδελφές μας, τους απογόνους σου. Άνοιξε τα μάτια τους, και γέμισε τα με την αγάπη, έτσι ώστε να μπορέσουν να δουν την αιώνια αλήθεια για τη Μακεδονία.», γράφει ο Ντιμόβσκι στην προσευχή του....
Στη συνέχεια, ο Θεός.. ανασταίνει τον Αλέξανδρο, ο οποίος λέει ότι περίμενε 2300 χρόνια για να ξυπνήσει τους "Μακεδόνες" και να τους κάνει να δουν την αλήθεια!
"Απόγονοι δικοί μου.Τα μάτια χρειάζονται για να δείτε την αλήθεια, και έτσι ορίστε, εδώ είναι. Μάτια από το Μπέλες, μάτια από εκείνους που τυφλώθηκαν υποφέροντας, ώστε να μπορείτε να βρείτε την αλήθεια, επειδή είναι προσβολή για τη ζωή, να περάσετε τη ζωή σας κοιμισμένοι." (σ.σ. αναφέρεται στον Βασίλειο Βουλγαροκτόνο που τύφλωσε τον στρατό του Βούλγαρου Τσάρου Σαμουήλ).
Ο Αλέξανδρος εμφανίζεται στο όνειρο του Αποστόλου Παύλου για να μεταφέρει το λόγο του Θεού: "Γι' αυτό το λόγο είπε (ο Απόστολος Παύλος) στους Κορινθίους: Να αγαπάτε το Θεό όπως τον αγαπούν οι Μακεδόνες. Μόνο οι απάτριδες δεν αγαπούν την αλήθεια και τρέχουν μακριά της, ντρέπονται, και μόνο οι ανέντιμοι ξένοι την αρπάζουν, την αποδεκατίζουν, φοβούνται το μεγαλείο της Μακεδονικής αλήθειας την οποία έχω φυλάξει για εσάς", ακούγεται να λέει η φωνή του Μεγάλου Αλεξάνδρου.

Δείτε το βίντεο



Πρόκειται για κλινική περίπτωση παρανοϊκής μεγαλομανίας, το δίχως άλλο

Όπως είναι γνωστό, τον Δεκέμβριο του 2008 προβλήθηκε από τον κρατικό ραδιοτηλεοπτικό φορέα των Σκοπίων η "Μακεδονική Προσευχή", στην οποία ο συγγραφέας ξυπνάει τον.. Θεό για να δηλώσει ότι "οι Καυκάσιοι προέρχονται από τους Μακεδόνες (σ.σ. η περίφημη "Μακεδονοειδης" φυλή!!), και ότι οι γείτονες θέλουν να αλλάξουν την αλήθεια για τη Μακεδονία".

Η σχισματική Ορθόδοξη Εκκλησία των Σκοπίων παρέμεινε σιωπηλή στην τραγελαφική προσευχή σύμφωνα με την οποία "ο Θεός ξύπνησε στο όνομα όλων των Μακεδόνων," και δεν υπήρξε απολύτως καμμία κύρωση όσον αφορά στο βίντεο. Αυτή είναι η δεύτερη φορά που κάποιος καταχράται συνειδητά την Ορθοδοξία, την οποία ανακατεύει με τη μυθολογία και τον πολυθεϊσμό. Η κατάχρηση φτάνει σε τέτοιο σημείο ώστε ο Αλέξανδρος, ο οποίος γεννήθηκε 356 χρόνια πριν από τον Ιησού Χριστό, ανακηρύσσεται αγγελιοφόρος του Αποστόλου Παύλου!

Δώρα Η. Σπυρίδου
ΠΗΓΗ
πηγη.

 

 

ειδαμε στο>http://greek-observatory.blogspot.com/2013/01/blog-post_78.html

ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΤΑΞΙΔΙ ΤΟΥ Μ.ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ

ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΤΑΞΙΔΙ ΤΟΥ Μ.ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ( Μέρος Γ` : ΑΟΡΝΟΣ ΠΕΤΡΑ ) - ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΜΟΝΟ ΑΝ ΕΙΣΘΕ ΕΤΟΙΜΟΙ

Επιστολή απο τον αδελφό Γ.Γάκη
Δείτε και τα δυο πρώτα μέρη:

ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΤΑΞΙΔΙ ΤΟΥ Μ.ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ( Μέρος Α` : Απόρρητες Διδασκαλίες )
ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΤΑΞΙΔΙ ΤΟΥ Μ.ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ( Μέρος Β` : ΧΡΗΣΜΟΣ ΚΙ ΕΥΛΟΓΙΑ ΣΤΗΝ ΟΑΣΗ ΤΗΣ ΣΙΒΑ )

Βρισκόμαστε στο καλοκαίρι τού 327 π.χ καί ο Αλέξανδρος εγκατέλειψε τή Βακτρία , καί διαμέσου τού περάσματος τού Shibar , διέσχισε τό Ινδοκούς.
Μέ πορεία δίχως ιδιαίτερα προβλήματα έφτασε στό σημερινό Begram.Βάδισε κατά μήκος τού ποταμού Κωφήνα ( Καμπούλ ) , κι έπειτα σέ δύο παρατάξεις βάδισε κατά μήκος τού σημερινού δρόμου μεταξύ Καμπούλ καί Τζαλαλαμπάντ.

Μετά από σκληρές μάχες , κι αφού υπέταξε τούς Ασπασιανούς , τούς Γουραίους καί τούς Ασσακηνούς , έφτασε στήν πόλη Νύσα ( βορειοανατολικά τού σημερινού Τζαλαλαμπάντ , στά σύνορα Αφγανιστάν καί Πακιστάν ).
Η πόλις ήταν κατά τήν παράδοση Ελληνική , πού τήν είχε χτίσει αιώνες πρίν ο Διόνυσος κατά τήν εκστρατεία του στήν Ινδία.
” Διόνυσον δέ κτίσαι τήν Νύσαν , επεί τε Ινδούς εχειρώσατο ” ( Αρριανός Ε,1).
Αυτά τά αναφέρει ο άρχοντας τής πόλης Ακουφις , καί τού επιδεικνύει κατάφυτους μέ αμπέλια τόπους πού δέν
υπήρχαν πουθενά αλλού στήν ευρύτερη περιοχή , όπως καί κισσό.
Mπροστά του τώρα υψώνεται η ύψιστη πρόκληση : η ΑΟΡΝΟΣ ΠΕΤΡΑ.

” Ο βράχος αυτός – γράφει ο Αρριανός - είναι ένα σημαντικό πράγμα σ`αυτόν τόν τόπο , καί υπάρχει σχετικά μ`
αυτόν παράδοση ότι ούτε ο Ηρακλής , ο γιός τού Δία , δέν μπόρεσε νά τόν κατακτήσει.
” ..ουδέ Ηρακλεί τώ Διός αλωτόν γενέσθαι τήν πέτραν “.
” Η περιφέρεια μέν τού βράχου λέγουν ότι είναι 200 στάδια ( 23.000 μέτρα ) , τό δέ ύψος αυτού , στό μέρος πού
είναι τό πιό χαμηλό του σημείο , είναι έντεκα στάδια ( 1265 μέτρα ) , ενώ γιά τήν ανάβαση σ`αυτόν υπήρχε ένα
μόνο στενό πέρασμα χειροποίητο καί κακοτράχαλο’ υπήρχε μάλιστα στήν άκρη τού βράχου νερό καί αρκετό καί
καθαρό , γιατί ανάβλυζε εκεί μιά πηγή , ώστε νά ρέει απ` αυτήν , επιπλέον υπήρχε εκεί καί δάσος καί γόνιμη
περιοχή , ώστε , όταν καλλιεργηθεί , νά φτάσει γιά τή διατροφή χιλίων ανθρώπων. ( Αρριανός ΧΧVII )

Σύμφωνα με τον Αρριανό (Αλεξάνδρου Ανάβασις), η Άορνος Πέτρα βρίσκεται μεταξύ του Γουραίου ποταμού και της κοιλάδας του Ινδού ποταμού. Ο Γουραίος ποταμός βρίσκεται μεταξύ του Ιμάου όρους (σημερινά δυτικά Ιμαλάια στο βόρειο Πακιστάν) και Σουάστη ποταμού (σημερινός Σουάτ (Swat), στο ΒΔ Πακιστάν), ο οποίος βρίσκεται μετά τον Υδάσπη ποταμό (σημερινός Γχελούμ (Jhelum), της περιοχής Πουντζάμπ (Punjab) στο ΒΑ Πακιστάν).
Από μελέτες του αρχαιολόγου Aurel Stein (1926) υπολογίζεται ότι η Άορνος Πέτρα σήμερα ονομάζεται Πιρ-Σαρ (Pir-Sar) και βρίσκεται λίγα km δυτικά του Ινδού ποταμού και βόρεια του ποταμού Μπουνέρ (Buner) στο βόρειο Πακιστάν, πολύ κοντά στα σημερινά σύνορα με το Αφγανιστάν.
Η πολιορκία ήταν αιματηρή καί η αντίσταση λυσσαλέα.
Οι πολιορκημένοι – γράφει ο Αρριανός – έμειναν έκθαμβοι μέ τήν απερίγραπτη τόλμη τών Μακεδόνων ` ” έπρεπε νά πραγματοποιηθεί πάση θυσία ” η εκπόρθηση.
Επί επτά ημερόνυκτα έμάχοντο σκληρά οί Ελληνες προκειμένου νά εκπορθήσουν τό ” απόρθητο τούτο φρούριο”.
Προκειμένου λοιπόν ο Αλέξανδρος , νά επιτύχει τήν κατάληψη τής Αόρνου Πέτρας δέν δίστασε νά χρησιμοποιήσει ” τό σώμα τών βασιλικών παίδων , τών οποίων η ηλικία δέν ήτο μεγαλυτέρα τών δέκα πέντε ετών καί ούτε ένας από τούς νεαρούς εκείνους ήρωες επέζησε ” ( ΝΕΩΤΕΡΟΝ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟΝ ΛΕΞΙΚΟΝ ΗΛΙΟΥ ).


Τήν ΑΟΡΝΟ ΠΕΤΡΑ τήν συνοδεύουν κάποες πληροφορίες οί οποίες γιά τόν άνθρωπο τής πρώϊμης καί κλασικής
αρχαιότητας , τών Ελληνιστικών χρόνων , τής Βυζαντινής περιόδου ,ήταν μέρος τών γνώσεών του , κι αυτό λόγω διαφορετικής παιδείας καί κοσμοθεώρησης.
Γιά τόν σημερινό όμως αναγνώστη πιθανότατα νά φανούν ” παράδοξες ” , ” εξωφρενικές ” , ” αντισυμβατικές ” ,” αντιεπιστημονικές ” καί ” παράλογες “.

Γράφει ο Φιλόστρατος :
(Τα ες τον Τυανέα Απολλώνιον, βιβλίον 2, παράγραφος 10): «`Ακουσε όμως ότι την κατέλαβε ο Αλέξανδρος και ότι ονομαζόταν `Αορνος όχι γιατί είχε ύψος δεκαπέντε στάδια γιατί τα ιερά πτηνά πετούν πάνω από αυτό το ύψος, αλλά γιατί στην κορυφή της λένε πως υπάρχει ρήγμα που τραβάει τα πτηνά που πετούν από πάνω, κάτι που μπορεί να δει κανείς στην Αθήνα στον πρόδομο του Παρθενώνος».

Ο Στράβωνας λέει για το ρήγμα που υπήρχε στην κορυφή της Αόρνου Πέτρας (Γεωγραφικά, βιβλίον 14, παράγραφος 11): «Είναι σπήλαιο ιερό, το οποίο λέγεται χαρώνιο, ολέθριο που έχει αποφράδα»
” εστί σπήλαιον ιερόν χαρώνιον λεγόμενον , ολέθριον έχον αποφράς “..
ΑΠΟΦΡΑΣ= ΠΥΛΗ , έξοδος κάι είσοδος τού ολέθριου Χάροντος.
” αποφράς είναι η πύλη τήν οποίαν οί Αρχαίοι εθεώρουν ώς είσοδον καί κάθοδον είς τόν Αδην ( ΛΕΞΙΚΟΝ ΤΗΣ
ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΗΣ , Γ.Πάπε , Ε.Στεφάνου , Φ.Πασσόβ ).

Ο Ι.Φουράκης γράφει ” γιά δίαυλο προωθήσεως καί επαναρροφήσεως αιθερικών ιόντων , προοριζομένων διά
τήν ανάπλασην καί βίωσιν τών εκ τού Ταρτάρου επί τής Χθονός ανελθόντων καί ανερχομένων καί ανθρωπομορφοποιούμενων όντων “.
Ομως οί ” παράδοξες ” αυτές πληροφορίες , συνδιαζόμενες μέ πληροφορίες πού αποτελούν δομικά συστατικά
τής Ελληνικής γραματείας , φιλοσοφίας και κοσμοθεώρησης , αλλά καί άλλων λαών , γεννούν πολύμορφα καί
πολυδιάστατα ερωτήματα :

Ο `Οσιος Ανδρέας ο δια Χριστόν σαλός στις προφητείες του αναφέρει ότι ο Μέγας Αλέξανδρος έκλεισε τις πύλες των Ινδιών από τις οποίες μέλλει να βγουν 72 βασιλείς με τον λαό τους: «Κατά το έτος εκείνο θ’ ανοίξει ο Κύριος τις πύλες των Ινδιών που έκλεισε ο βασιλιάς των Μακεδόνων Αλέξανδρος. Θα βγούν τότε από εκεί οι εβδομήντα δύο βασιλείς με τον λαό τους, τα λεγόμενα βδελυρά έθνη, που είναι πιο σιχαμερά από κάθε αηδία και δυσωδία. Αυτά θα διασκορπισθούν σ’ όλο τον κόσμο. Θα τρώνε ζωντανούς τους ανθρώπους και θα πίνουν το αίμα τους».

(Πλούταρχος, Περί `Ισιδος και Οσίριδος, παράγραφος 356): «Ο Τυφώνας απέκτησε συνωμότες εβδομήντα δύο άνδρες»

Στην Αποκάλυψη του Ιωάννη διαβάζουμε για τα έθνη Γωγ και Μαγώγ (κεφάλαιον 20, στίχοι 7-9): «Και όταν συμπληρωθούν τα χίλια χρόνια, θα λυθεί ο Σατανάς από τη φυλακή του και θα βγει για να εξαπατήσει τα έθνη που βρίσκονται στις τέσσερις γωνίες της γης, τον Γωγ και τον Μαγώγ. Αυτούς θα συγκεντρώσει στον πόλεμο και ο αριθμός τους θα είναι σαν την άμμο της θάλασσας. Ανέβηκαν στην επιφάνεια της γης και περικύκλωσαν το στράτευμα των αγίων και την πόλη την αγαπημένη. Κατέβηκε όμως φωτιά από τον ουρανό και τους κατέκαψε».

Ο περιηγητής του 6ου αιώνα π.Χ. Σκύλαξ, ο οποίος περιόδευσε στην Ινδία έπειτα από εντολή του βασιλιά των Περσών Δαρείου για να καταγράψει τα έθνη και τις φυλές της, γράφει για τους Κυνοκέφαλους (Περί Ινδών): «Υπήρχαν στα βουνά του Ινδού ποταμού και της κεντρικής Ινδίας, όπου ζούσαν σε σπηλιές και υπόγειες στοές, άνθρωποι που είχαν κεφάλι σκύλου. Και όλοι τους, άνδρες και γυναίκες, είχαν μία μεγάλη ουρά».
Στους Κυνοκέφαλους αναφέρεται επίσης και ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Μέγας Φώτιος (810-893 μ.Χ.)

Ο Κάτω Κόσμος είναι τεράστιες κοιλότητες στο εσωτερικό της Γης οι οποίες συνδέονται μεταξύ τους με στοές, ενώ στην επιφάνεια της Γης υπάρχουν στόμια τα οποία αποτελούν εισόδους που οδηγούν στο εσωτερικό της (Πλάτων, Φαίδων): «`Οσο για τις περιοχές στο εσωτερικό της γης, αυτές είναι συνέχεια των κοιλωμάτων της και υπάρχουν πολλές περιμετρικά σ’ όλη τη γη. `Αλλες είναι βαθύτερες και πιο ανοιχτές απ’ αυτήν που κατοικούμε εμείς, άλλες πάλι είναι πιο βαθιές, αλλά το χάσμα τους είναι μικρότερο από το χάσμα του δικού μας τόπου, υπάρχουν ωστόσο μερικές που είναι μικρότερες στο βάθος και πιο πλατιές από τον δικό μας τόπο. `Ολες αυτές οι περιοχές κάτω από τη γη συγκοινωνούν μεταξύ τους σε πολλά σημεία, με τρύπες άλλοτε στενότερες και άλλοτε φαρδύτερες και βγάζουν κάπου.

Ο Όμηρος γράφει , ‘‘Πολύ μακριά, στο σημείο όπου κάτω από τη γη υπάρχει το πιο βαθύ βάραθρο’’, αυτό δηλαδή που και ο ίδιος σε άλλα σημεία και πολλοί από τους ποιητές έχουν αποκαλέσει Τάρταρο».
Στην Αποκάλυψη του Ιωάννη γίνεται λόγος γι’ αυτούς που είναι κάτω από τη γη (κεφάλαιον 5, στίχος 3): «Και κανείς δεν μπορούσε, ούτε απ’ αυτούς που είναι στον ουρανό, ούτε απ’ αυτούς που είναι στη γη, ούτε απ’ αυτούς που είναι κάτω από τη γη ν’ ανοίξει το βιβλίο, ούτε να το κοιτάξει»

Εκτός από τον Ηρακλή και τον Θησέα, στον Κάτω Κόσμο κατέβηκε και ο Σουμέριος βασιλιάς Γκίλγκαμες (Το `Επος του Γκίλγκαμες, Πινακίδα 9, Στήλη 4 και 5): «Μία λεύγα σαν ταξίδεψε, βαθύ ήταν το σκοτάδι χωρίς κανένα φως. Να δει ούτε μπρος ούτε πίσω μπορεί. Δύο λεύγες σαν ταξίδεψε, βαθύ ήταν το σκοτάδι χωρίς κανένα φως. Να δει ούτε μπρος ούτε πίσω μπορεί. Τρεις λεύγες σαν ταξίδεψε, βαθύ ήταν το σκοτάδι χωρίς κανένα φως.


«[…] Συνάντησα (ο Αλέξανδρος), επίσης, πολλά έθνη που έτρωγαν σάρκες ανθρώπων και έπιναν το αίμα ζώων και θηρίων σαν νερό. Τους νεκρούς τους δεν τους έθαβαν αλλά τους έτρωγαν. […] τους επιτέθηκα, σκότωσα με το σπαθί μου πολλούς από αυτούς και υποδούλωσα την χώρα τους. […] και τράπηκαν σε άτακτη φυγή. […] μέχρι που οχυρώθηκαν πίσω από τα δύο βουνά που λέγονται Μαζοί του Βορρά και δεν υπάρχει άλλη είσοδος ή έξοδος εκτός από αυτήν ανάμεσα στα δύο βουνά. […] Και μεταχειρίστηκα κάθε μέσο, ώστε να μην έχουν άλλη έξοδο πλην αυτής […]. Και στο σημείο αυτό έκτισα χάλκινες πύλες πλάτους είκοσι δύο πήχεων και ύψους εξήντα, και τις πέρασα μέσα έξω με ασβέστη ώστε να μην μπορούν να τις ανοίξουν ούτε με φωτιά, ούτε με σίδερο, ούτε με οποιονδήποτε άλλο τρόπο. Γιατί ο ασβέστης σβήνει τη φωτιά και σπάει τα σίδερα. Έξω από αυτές τις φοβερότατες πύλες έκτισα άλλη οικοδομή με σκληρές πέτρες, που καθεμιά τους είχε πλάτος έντεκα πήχες, ύψος είκοσι και μήκος εξήντα. Έτσι λοιπόν ασφάλισα τη νέα αυτή οικοδομή, πότισα τις πέτρες με κασσίτερο, τον οποίο ανέμειξα με μολύβι και την πέρασα με “ασικύτινο”, ώστε τίποτε να μην μπορέσει ποτέ να τις ανοίξει, και τις ονόμασα πύλες της Κασπίας. Εκεί μέσα έκλεισα είκοσι δύο βασιλείς. Τα ονόματα αυτών των εθνών είναι Μαγώγ, Γωθ, Κυνοκέφαλοι, Νούνοι, Φονοκέρατοι, Συριασοροί, Ίωνες, Καταμόργοροι, Ιμαντόποδες, Καμπάνες, Σαμάνδρεις, Ιππύεις, Επάμβοροι» (Ψευδοκαλλισθένης, Αλεξάνδρου Πράξεις).




«Ω Μωάμεθ! Θα σ’ ερωτήσωσι περί του Ζουλ-Καρνέϊν, αποκρίθητι· θα διηγηθώ υμίν την ιστορίαν αυτού. Ωρίσαμεν την εξουσίαν αυτού επί της γης και τω παρεχωρήσαμεν τα μέσα ίνα εκτελέση παν ό,τι εβούλετο ακολουθών οδόν τινά. Ώδευσε μέχρις ου έφθασεν εις την δύσιν, είδε δύοντα τον Ήλιον εν βορβορώδει τινί πηγή, πλησίον δ’ αυτής εύρε λαόν. Είπομεν αυτώ· Ω Δίκερως! Δύνασαι να τιμωρήσης τον λαόν τούτον, ή να μεταχειρισθής αυτόν ευμενώς. Θα τιμωρήσω, απεκρίθη ούτος, πάντας τους ασεβείς και είτα θα εγκαταλείψω αυτούς τω Θεώ όστις σκληρώς θα τους τιμωρήση. Αλλ’ όστις πιστεύση και πράξη το αγαθόν θα αμειφθή εξαιρέτως, και θα αναθέσω αυτώ διαταγάς ας θέλει απόνως ακτελέσει. Ο Δίκερως εκ νέου ανέλαβε την πορείαν αυτού. Έως ου έφθασεν εις το μέρος εις ο ανατέλλει ο Ήλιος επί τινός λαού εις ον ουδέν εδώκαμεν προς προφύλαξίν του εκ της θερμότητος αυτού. Ναι, ούτως έχει, και γιγνώσκομεν πάντας τους μετ’ αυτού. Και ηκολούθησεν ετέραν οδόν. Μέχρις ου έφθασε μεταξύ δύο προχωμάτων, εις τους πρόποδας των οποίων κατώκει λαός μόλις εννοών διάλεκτον τινά. Ο λαός ούτος είπεν αυτώ· Ω Δίκερως! Ο Γωγ και Μαγώγ διαφθείρουσιν την γην. Δύνασαι αντί αμοιβής να εγείρης φραγμόν μεταξύ υμών; Η υπό του Κυρίου μου, απεκρίθη ούτος, χορηγηθείσα μοι εξουσία, είναι μεγαλυτέρα αμοιβή της υμετέρας. Αρκεί να με συνδράμετε μετά προθυμίας, και θέλω εγείρει φραγμόν μεταξύ υμών. Κομίσατέ μοι διαφόρους σιδηράς πλάκας αρκούσας ίνα πληρώσι το μεταξύ των δύο ορέων διάστημα, φυσήσατε το πυρ μέχρις ου πυρακτωθή ο σίδηρος. Έπειτα είπε· κομίσατέ μοι αναλελυμένον χαλκόν όπως χύσω αυτόν άνθωθεν. Ο δε Γωγ και Μαγώγ δεν θα δυνηθώσι να διασκελίσωσι το περίφραγμα, ούτε να διατρυπήσουν αυτό. Και προσέθηκε· το έργον τούτο είνασι η ισχύς της μακροθυμίας του Κυρίου μου. Όταν δε ο Θεός θελήση, θα μεταβάλω αυτό εις τεμάχια. Η επαγγελία του Κυρίου μου είναι αλάνθαστος» (Κοράνι, κεφ XVIII εδάφιο 83-98).

Μέ τήν ελπίδα ότι δόθηκαν τά ερεθίσματα γιά τόν προβληματισμό καί τήν διατύπωση ερωτημάτων έστω καί
σέ ένα αναγνώστη , θά κλείσω βάζοντας ερωτηματικό στήν κατάφαση τού Εντσο τής Μέλκ :
” Τό παλαιό τριαντάφυλλο υπάρχει μόνο σάν όνομα , κρατάμε γυμνά ονόματα ; “
Γ.Γάκης
…………………………………………….
ΑΡΡΙΑΝΟΣ : Αλεξάνδρου Ανάβασις.
ΑΡΡΙΑΝΟΣ : Ινδικά.
ΝΤΡΟΫΣΕΝ-ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗ : Ιστορία Μ.Αλεξάνδρου.
ΠΑΥΣΑΝΙΑ : Ελλάδος περιήγησις ( Αττικά ).
ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΥ : Βίοι παράλληλοι ( Αλέξανδρος-Καίσαρ ).
Ν.G.L.HAMMOND : M.Aλέξανδρος , ένας ιδιοφυής.
ΗΡΟΔΟΤΟΣ : ΙΣΤΟΡΙΑΙ
CAROLUS MULLERUS : ΒΙΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ.
ΑΛΕΝ ΜΠΛΟΤΙΕΡ : TA ΜΥΣΤΙΚΑ ΤΗΣ ΟΑΣΗΣ ΣΙΒΑ.
Ι.ΦΟΥΡΑΚΗΣ : MΕΙΞΙΣ-ΑΝΑΚΥΚΛΗΣΙΣ ΜΥ-ΘΟΛΟΓΙΑΣ+ΙΣΤΟΡΙΑΣ.
Ι.ΠΑΣΣΑ : ΟΡΦΙΚΑ
ΓΚΑΦΟΥΡΟΦ Β.-ΤΣΙΜΠΟΥΚΙΔΟΥ Δ.: AΛΕΞΑΝΔΡΟΣ Ο ΜΑΚΕΔΩΝ ΚΑΙ Η ΑΝΑΤΟΛΗ.
ΛΕΞΙΚΟΝ ΗΛΙΟΥ.
ΣΤΡΑΒΩΝ : ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΑ
ΜΙΛΟΡΑΝΤ ΠΑΒΙΤΣ: ΛΕΞΙΚΟ ΤΩΝ ΧΑΖΑΡΩΝ-ΓΥΝΑΙΚΕΙΟ ΑΝΤΙΤΥΠΟ
ΑΡΘΟΥΡ ΚΑΙΣΛΕΡ: H ΔΕΚΑΤΗ ΤΡΙΤΗ ΦΥΛΗ
ΦΙΛΟΣΤΡΑΤΟΣ : ΤΑ ΕΣ ΤΟΝ ΑΠΟΛΛΩΝΙΟ ΤΥΑΝΕΑ
ΦΙΡΝΤΟΥΣΙ : ΣΑΧ-ΝΑΜΕ ( ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΣΙΚΑΝΤΑΡ )
ΝΙΖΑΜΙ : ΣΙΚΑΝΤΑΡΜΑ
ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ ΙΩΑΝΝΟΥ
ΠΛΑΤΩΝ : ΦΑΙΔΡΟΣ
ΗΣΙΟΔΟΣ: ΘΕΟΓΟΝΙΑ
ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΣ: ΠΕΡΙ ΙΣΙΔΟΣ ΚΑΙ ΟΣΙΡΙΔΟΣ
ΑΠΟΛΛΟΔΩΡΟΣ:ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ
ΚΟΡΑΝΙ
ΛΕΞΙΚΟ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΗΣ: ΠΑΠΕ-ΣΤΕΦΑΝΟΥ-ΠΑΣΣΟΒ
ΟΜΗΡΟΣ: ΙΛΙΑΔΑ – ΟΔΥΣΣΕΙΑ

Πηγή

http://ellinonpaligenesia.blogspot.gr/2012/09/blog-post_2382.html