Άγιος Ανδρέας για Νέφελιμ! Αλίμονο στις περιοχές απ’ όπου θα περάσουν!

Άγιος Ανδρέας για Νέφελιμ! Αλίμονο στις περιοχές απ’ όπου θα περάσουν! Πως έκλεισε ο Μέγας Αλέξανδρος τις πύλες και τα φυλάκισε μέχρι τα έσχατα χρόνια!

Κατά τό έτος έκείνο θ’ όνοίξη ό Κύριος τίς πύλες τών Ίνδιών πού έκλεισε ό βασιλιάς τών Μακεδόνων Άλέξανδρος. Θά βγοϋν τότε απ’ έκεί οί έβδομηκοντα δύο βασιλείς μέ τόν λαό τους, τά λεγόμενα βδελυρά έθνη, πού είναι πιό σιχαμερά όπό κάθε άηδία καί δυσωδία.

Αύτά θά διασκορπισθοϋν σ’ ολο τόν κόσμο. Θά τρώνε ζωντανούς τούς άνθρώπους καί θά πίνουν τό αίμα τους. Θά καταβροχθίζουν έπίσης μέ μεγάλπ ηδoνή μύγες, βατράχους, σκυλιά καί κάθε άκαθαρσία. Άλλοίμονο στίς περιοχές, απ’ οπου θά περάσουν! Αν είναι δυνατόν, Κύριε, άς μην ύπάρχουν τότε Χριστιανοί! Γνωρίζω δμως οτι θα ύπάρχουν.

Εκείνες οί ημερες θα σκοτεινιασουν, σάν νά θρηνούν στόν άέρα για οσα άποτροπιαστικά θό διαπράξουν έκείνα τά σιχαμερά έθνπ. Ό ήλιος θό γίνει σαν αίμα, ένώ n σελnνη κι ολα τό άστρα θά σκοτισθουν, καθώς θα τά βλέπουν έπανω οτή γη νά συναγωνίζωνται στην άκαθαρσία. Αύτοί οί λαοί θό κατασκαψουν τη γη, θά κάνουν όποχωρητηρια τό θυσιαστήριο, καί θά βάλουν τό αγια σκεύη σέ άτιμωτικη χρησι. Τότε οσοι θά κατοικουν οτήν Άσία, άς φύγουν στό νησιά τών Κυκλάδων -Γιατί τό ρυπαρά έθνη δέν θά πάνε.

Τι διαβασαμε μολις παραπανω;

Οτι ο Μεγας Αλεξανδρος κατα την εκστρατεια του στα βαθη της Ασιας εκλεισε μεσα στην γη τα βδελυρα εθνη, τους Γωγ και τους Μαγωγ, σφραγιζοντας πυλες που τα κρατουσαν παγιδευμενα. Δεν ξερουμε βεβαια αν ο Αλεξανδρος ειχε αυτο σαν σκοπο ή απλα προεκυψε στην πορεια. Σημασια εχει οτι διαβαζουμε οτι αυτο εγινε και σιγουρα δεν ειναι τυχαιο γεγονος. Ας παρουμε τα πραγματα με την σειρα για να καταλαβουμε ολοι μας…

Τι μας λεει η αποκαλυψη για τις πυλες;

Καθώς λοιπόν θα οδεύει ο κόσμος προς το τέλος του θα ανοίξει ο Θεός (δια Αγγέλου Του) τις “ΠΥΛΕΣ”. Στην αποκάλυψη του Ιωάννου, κεφ κ’ στιχ. 9. λέει “και ανέβησαν επί το πλάτος της γης”. Ανεβαίνει κάπου, κάποιος που είναι κάτω. Άρα η γη “Γωγ και Μαγώγ” (Αποκ. Ιωάνν. κ 8) βρίσκεται υπόγεια.

Στην Αποκάλυψη (Αποκ. Ιωάνν. θ 1-2-3) λέει “και εδόθη αυτώ η κλεις του φρέατος της αβύσσου και ήνοιξε το φρέαρ της αβύσσου και ανέβη καπνός εκ του φρέατος ως καπνός καμίνου καιομένης και εσκοτίσθη ο ήλιος και ο αήρ εκ του καπνού του φρέατος. Και εκ του καπνού εξήλθον ακρίδες εις την γην και εδόθη αυταίς εξουσία ως έχουσιν εξουσίαν οι σκορπιοί της γης”.

Βλέπουμε ότι ανοίγει το φρέαρ της αβύσσου και από τα έγκατα της γης βγαίνουν περίεργα όντα για να βασανίζουν τους αμαρτωλούς. (Αποκ. θ 7). “Και η φοβερά μορφή των δαιμονικών και κακοποιών αυτών όντων και ο τρομερός και πνευματικός οπλισμός των είναι όχι μόνον τρομακτικά και επιβλητικά αλλά και δελεαστικά”, Μας μιλά επομένως η Αποκάλυψη για περίεργα όντα, που εκτός από την τερατόμορφη όψη τους έχουν και “πνευματικό οπλισμό”, δηλαδή έχουν τη δυνατότητα δια της σκέψης και μόνο να ενεργούν.

 Ποια ηταν η σχεση του Μεγαλου Αλεξανδρου με τις πυλες;

Συμφωνα με την προφητεια του Αγιου Ανδρεα, ο Μέγας Αλέξανδρος εξεστράτευσε στην Ανατολή με αποστολή να κλείσει τις “πύλες” που είχαν ανοίξει, με αποτέλεσμα αρκετοί από τα ρυπαρα εθνη να βγουν στην επιφάνεια. Η προφητεία μας μιλά επομένως για μία θεϊκή αποστολή του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Μόνον από αυτό καταλαβαίνουμε ότι δεν ήταν ούτε κίναιδος, ούτε παιδεραστής, ούτε διεστραμένος, ούτε κατα συρροήν σφαγέας των λαών, αλλά ένας υπηρέτης του Θεού.

Μας μιλά επίσης ο Άγιος Ανδρέας για “ρυπαρά έθνη, τα βδελυρώτατα πάσης συχασίας και δυσωδίας και διασκορπισθήσονται εν ταις χώραις ταις υπ’ ουρανόν”. Τα ρυπαρά λοιπόν έθνη, δεν ζουν “υπ’ ουρανόν”; Ζουν τώρα δηλαδή υπόγεια; Γιατί τονίζει ο Άγιος Ανδρέας ότι θα διασκορπισθούν στις χώρες κάτω από τον ουρανό;

 Τι γνωριζουμε για τα “ρυπαρα εθνη” ή αλλιώς Γωγ και Μαγώγ;

Σύμφωνα λοιπόν με τις ελάχιστες δημοσιοποιημένες πηγες, που είναι η αρχαία ελληνική μυθιστορία, η Παλαιά Διαθήκη και ο απόκρυφο βιβλίο του Ενώχ, κάποιοι … σύμφωνα με την Παλαιά Διαθήκη (Γένεση, κεφ 6, 1-2), οι Ελοχίμ, παρά το θέλημα του Θεού συνεβρέθηκαν με τις κόρες των ανθρώπων και δημιουργήθηκαν όντα, πλάσματα, ξεχωριστά μεν, αποκυήματα πράξεως ανομίας δε. Τα πλάσματα αυτά πολέμησαν μεταξύ τους και οι νικητές έκλεισαν τους ηττημένους στα “Τάρταρα”, σφραγίζοντας τους μέσα στη Γη με ειδικές “πύλες” που τίποτε δε μπορούσε θεωρητικά να τις ανοίξει. Οι νικητές παρεξετράπησαν παίζοντας το θεοί και θεές μεταξύ των ανθρώπων, αφού οι δυνάμεις τους και οι ικανότητές τους ήσαν υπεράνθρωπες. Έτσι σταδιακά περιορίστηκαν και οι τελευταίοι στο εσωτερικό της Γης.

Τα λεγόμενα “πρωτόκολλα των σοφών της Σιών” λένε: “όταν οι παλιοί κάτοικοι της Γης, (τα βδελυρά έθνη), θα πολεμήσουν με τους “καινούργιους” (ανθρώπους), τότε θα γίνει ένας πόλεμος που όμοιός του δεν ξανάγινε πάνω στον πλανήτη”.

Ο Αγιος Ανδρεας μας μιλαει για72 βασιλεις, πιθανοτατα για 72 ομαδες ανθρωπων…

 Ποια ειναι η γη των Γωγ και Μαγωγ;

Οι υποχθόνιες χώρες που στεγάζουν όλους αυτούς, δηλαδή τα “ρυπαρά έθνη” στην Αποκάλυψη ονομάζονται γη των Γωγ και Μαγώγ. Ο Αγιος Ανδρεας μιλαει για “Ινδαλία” δηλαδη για την περιοχη της Ινδιας και πιθανοτατα και των Ιμαλαϊων ενω κατα αλλα βιβλια πυλες υπαρχουν και αλλου…

 Τι γνωριζουμε για τις πυλες;

Οι “Πύλες” ήταν απαραβίαστες. Τα υπόγεια γένη, απόρρεια επιμειξιών με ανθρώπους αυξάνονταν και πληθύνονταν και μερικές από τις “πύλες” τύχαινε, πριν έλθει ο Χριστός να “ανοίγουν”. Τότε ξεχωριστοί άνθρωποι με πίστη στον ένα Θεό αναλάμβαναν το σφράγισμά τους. Το τελευταίο καταγεγραμμένο μάζεμα των “διαφυγόντων” “υποχθονίων” και το σφράγισμα των “πυλών” που είχαν ανοίξει είναι αυτό που διαβάζουμε στο κείμενο του Αγίου Ανδρέα.

Γνωριζουμε επισης απο κειμενο του 15ου αιωνα (το οποιο και κατεχω) του οποιου ο συγγραφεας παραμενει αγνωστος, οτι ο Αλεξανδρος εκλεισε τα βδελυρα εθνη με χαλκινες πυλες οι οποιες περιβαλλονταν απο “ασύγκριτον ύαλο”. Δηλαδη, επειδη ο χαλκος απο μονος του δεν ηταν αρκετος και μπορουσε να σπασει περιβληθηκε με ενα ειδος γυαλιου ασυγκριτου, που πιθανοτατα να σημαινει καποιο ειδος ενεργειακου πεδιου.

Ετσι οι πυλες περαμενουν σφραγισμενες μεχρι να ερθουν τα εσχατα χρονια και οπως ειδαμε παραπανω στην Αποκάλυψη να ανοιχθουν απο τον Αγγελο του Θεου. Να τονισω οτι υπαρχει στην κατοχη μου και κειμενο του 7ου αιωνα το οποιο δικαιωνει και επιβεβαιωνει και παλι τον Αγιο Ανδρεα, οτι δηλαδη ο Αλεξανδρος σφραγισε αυτες τις πυλες. Τα κειμενα αυτα ειναι στην διαθεση σας και εφοσον τα ζητησετε θα χαρω να τα μοιραστω μαζι σας.

 Γιατι δεν γνωριζουμε κατι περισσοτερο για τις “πυλες”;

Κατ’ αρχήν για αυτές τις δραστηριότητες του Αλεξάνδρου ουδείς γνωρίζει, αφού όλα τα σχετικά αρχαία κείμενα αποκρύπτονται επιμελώς. Σας διαβεβαιώνω όμως, ότι υπάρχουν πολλές πηγές που μας μιλούν για τις “πύλες”. Τα γραπτά αυτά όμως κρύβονται καλά σε βιβλιοθήκες στα Ιεροσόλυμα, το Βατικανό, τη Νεβάδα και τη Μακεδονία….

 Τι γνωρίζουμε για τις πύλες;(Περισσότερα)

Οι “Πύλες” ήταν απαραβίαστες. Τα υπόγεια γένη, απόρροια επιμειξιών με ανθρώπους αυξάνονταν και πληθύνονταν και μερικές από τις “πύλες” τύχαινε, πριν έλθει ο Χριστός να “ανοίγουν”. Τότε ξεχωριστοί άνθρωποι με πίστη στον ένα Θεό αναλάμβαναν το σφράγισμά τους. Το τελευταίο καταγεγραμμένο μάζεμα των “διαφυγόντων” “υποχθονίων” και το σφράγισμα των “πυλών” που είχαν ανοίξει είναι αυτό που διαβάζουμε στο κείμενο του Αγίου Ανδρέα.

Γνωρίζουμε επίσης από κείμενο του 15ου αιώνα του οποίου ο συγγραφείς παραμένει άγνωστος, ότι ο Αλέξανδρος έκλεισε τα βδελυρά έθνη με χάλκινες πύλες οι οποίες περιβάλλονταν από “ασύγκριτον ύαλο”. Δηλαδή, επειδή ο χαλκός από μόνος του δεν ήταν αρκετός και μπορούσε να σπάσει περιβλήθηκε με ένα είδος γυαλιού ασύγκριτου, που πιθανότατα να σημαίνει κάποιο είδος ενεργειακού πεδίου.

Έτσι οι πύλες παραμένουν σφραγισμένες μέχρι να έρθουν τα έσχατα χρονιά και όπως είδαμε παραπάνω στην Αποκάλυψη να ανοιχθούν από τον Άγγελο του Θεού. Να τονίσω ότι υπάρχει και κείμενο του 7ου αιώνα το οποίο δικαιώνει και επιβεβαιώνει και πάλι τον Άγιο Ανδρέα, ότι δηλαδή ο Αλέξανδρος σφράγισε αυτές τις πύλες. Συμφωνα με την προφητεια του Αγιου Ανδρεα, ο Μέγας Αλέξανδρος εξεστράτευσε στην Ανατολή με αποστολή να κλείσει τις “πύλες” που είχαν ανοίξει. Η προφητεία μας μιλά επομένως για μία θεϊκή αποστολή του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Μόνον από αυτό καταλαβαίνουμε ότι δεν ήταν ούτε κίναιδος, ούτε παιδεραστής, ούτε διεστραμένος, ούτε κατα συρροήν σφαγέας των λαών, αλλά ένας υπηρέτης του Θεού.

 Γιατί δεν γνωρίζουμε κάτι περισσότερο για τις “πύλες”; (Περισσότερα)

Κατ’ αρχήν για αυτές τις δραστηριότητες του Αλεξάνδρου ουδείς γνωρίζει, αφού όλα τα σχετικά αρχαία κείμενα υποκρύπτονται επιμελώς. Υπάρχουν πολλές πηγές που μας μιλούν για τις “πύλες”. Τα γραπτά αυτά όμως κρύβονται καλά σε βιβλιοθήκες στα Ιεροσόλυμα, το Βατικανό, τη Νεβάδα και τη Μακεδονία….Σε διάφορα βιβλία σχετικά με αυτό το θέμα, λέγετε πως η έδρα των Νεφελιμ βρίσκεται στην έρημο Τακλα Μακαν, στην επαρχία Ξιν Γιανγκ, στην Βόρεια Κίνα.

Το όνομα Τακλα Μακαν στην τοπική γλώσσα σημαίνει “μπαίνεις μέσα αλλά δεν βγαίνεις έξω”.

Εκεί λοιπόν υπάρχει μια πανάρχαια και τεραστίων διαστάσεων πυραμίδα που στην κορυφή της κάποτε υπήρχε ο ναός του Βααλ. Κάτω λοιπόν από την αρχαία αυτή πυραμίδα η οποία ονομάζεται Λευκή Πυραμίδα, υπάρχει μια υπόγεια πολιτεία που ονομάζεται Μαχ-Τανε που στην γλώσσα των Ναχρμπεν σημαίνει Λευκή Πολιτεία. Το Λευκό Αδελφάτο για το οποίο και οι γέροντες του Αγίου Ορούς γνωρίζουν.

Είναι ουσιαστικά ένα 12μελες συμβούλιο το οποίο αποτελείται από Νεφελιμ και άλλους αρχέγονες δαίμονες οι οποίο είναι ο Αζαζελ, ο Αζαζελον, ο Αζαραντελ και ο Αζαελ. Στους τέσσερις αυτούς δαίμονες-αγγέλους, θα δοθεί εξουσία να κάνουν μεγάλες καταστροφές πάνω στην γη στα έσχατα χρονιά. Σε συνδυασμό με την ιστορία και την προφητεία του Αγίου Ανδρέαο Αλέξανδρος έκλεισε τους Νεφελιμ, τα ρυπαρά έθνη δηλαδή, κάτω από πύλες (δηλαδή κάτω από την Λευκή Πυραμίδα) το 326π.χ. καθώς και πύλες που βρίσκονται στην Ινδία. Να τονίσω ότι πύλες υπάρχουν και σε αλλά μέρη της γης, όπως και στο Βόρειο Πόλο. Για την ακρίβεια έκλεισε 72 βασιλείς όπως μας λέει ο Άγιος Ανδρέας.

Αυτοί λοιπόν οι Βασιλείς είναι που θα βγουν έξω στα έσχατα χρονιά μαζί με τους ακολούθους τους και θα βασανίζουν το κόσμο. Δεν θα τον σκοτώνουν αλλά θα τον βασανίζουν μέχρι να δεχτούν το σφράγισμα. Ο Άγιος Ανδρέας μιλάει ότι η εξουσία τους πάνω στην γη θα κρατήσει για 660 ημέρες ενώ στο χωρίο που ακολουθεί από την Αποκάλυψη γίνεται λόγος για 5 μήνες μονό, δηλαδή για 150 ημέρες, γιατί ο κόσμος δεν θα αντέχει περισσότερο.

Φανταστείτε τι έχουμε να τραβήξουμε δηλαδή.[Αποκάλυψη Κεφ. Θ΄10 : και έχουσιν ουράς ομοίας σκορπίοις και κέντρα, και εν ταίς ουραίς αυτών εξουσίαν έχουσι του αδικήσαι τους ανθρώπους μήνας πέντε].

Αν διαβάσετε στην προφητεία του Αγίου Ανδρέα, λέει πως θα τρώνε ζωντανούς τούς ανθρώπους και θα πίνουν το αίμα τους. Θα καταβροχθίζουν επίσης με μεγάλη ηδονή μύγες, βατράχους, σκυλιά και κάθε ακαθαρσία. Αλλοίμονο στις περιοχές, απ’ όπου θα περάσουν!

Πάνω σε αυτό έχω να σας πω ότι σύμφωνα με λεγόμενα διαφόρων πηγών, οι Νεφελιμ έχουν εκτροφεία κλωνοποιημένων ανθρώπων που τους χρησιμοποιούν σαν δούλους και σαν τροφή.

Ξαφνιάζεστε ε; Για τους Νεφελιμ οι άνθρωποι δεν είναι τίποτα άλλο από εκτρεφόμενα ζώα και στην γλώσσα τους μας λένε Γκοϊμ, που σημαίνει καταναλώσιμος. Οι Νεφελιμ, δεν μπορούν να βγουν από τις πύλες, παρά μόνο οι πολύ πνευματικά ισχυροί από αυτούς, όταν κάποιος τους καλέσει όπως γίνεται και με το κάλεσμα απλών δαιμόνων.

Την επάνοδο τους στη γη την ονομάζουν Μεγάλη Επιστροφή.Τις πύλες αυτές θα ανοίξει ο αντίχριστος στα έσχατα χρόνια.

Δεν είναι τυχαίο που έχει ειπωθεί ότι οι μάρτυρες αυτών των χρόνων θα είναι οι μεγαλύτεροι όλων των εποχών…

http://volcanotimes.blogspot.gr/

αναδημοιευση απο εδω

ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΤΑΞΙΔΙ ΤΟΥ Μ.ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ

ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΤΑΞΙΔΙ ΤΟΥ Μ.ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ( Μέρος Γ` : ΑΟΡΝΟΣ ΠΕΤΡΑ ) - ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΜΟΝΟ ΑΝ ΕΙΣΘΕ ΕΤΟΙΜΟΙ

Επιστολή απο τον αδελφό Γ.Γάκη
Δείτε και τα δυο πρώτα μέρη:

ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΤΑΞΙΔΙ ΤΟΥ Μ.ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ( Μέρος Α` : Απόρρητες Διδασκαλίες )
ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΤΑΞΙΔΙ ΤΟΥ Μ.ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ( Μέρος Β` : ΧΡΗΣΜΟΣ ΚΙ ΕΥΛΟΓΙΑ ΣΤΗΝ ΟΑΣΗ ΤΗΣ ΣΙΒΑ )

Βρισκόμαστε στο καλοκαίρι τού 327 π.χ καί ο Αλέξανδρος εγκατέλειψε τή Βακτρία , καί διαμέσου τού περάσματος τού Shibar , διέσχισε τό Ινδοκούς.
Μέ πορεία δίχως ιδιαίτερα προβλήματα έφτασε στό σημερινό Begram.Βάδισε κατά μήκος τού ποταμού Κωφήνα ( Καμπούλ ) , κι έπειτα σέ δύο παρατάξεις βάδισε κατά μήκος τού σημερινού δρόμου μεταξύ Καμπούλ καί Τζαλαλαμπάντ.

Μετά από σκληρές μάχες , κι αφού υπέταξε τούς Ασπασιανούς , τούς Γουραίους καί τούς Ασσακηνούς , έφτασε στήν πόλη Νύσα ( βορειοανατολικά τού σημερινού Τζαλαλαμπάντ , στά σύνορα Αφγανιστάν καί Πακιστάν ).
Η πόλις ήταν κατά τήν παράδοση Ελληνική , πού τήν είχε χτίσει αιώνες πρίν ο Διόνυσος κατά τήν εκστρατεία του στήν Ινδία.
” Διόνυσον δέ κτίσαι τήν Νύσαν , επεί τε Ινδούς εχειρώσατο ” ( Αρριανός Ε,1).
Αυτά τά αναφέρει ο άρχοντας τής πόλης Ακουφις , καί τού επιδεικνύει κατάφυτους μέ αμπέλια τόπους πού δέν
υπήρχαν πουθενά αλλού στήν ευρύτερη περιοχή , όπως καί κισσό.
Mπροστά του τώρα υψώνεται η ύψιστη πρόκληση : η ΑΟΡΝΟΣ ΠΕΤΡΑ.

” Ο βράχος αυτός – γράφει ο Αρριανός - είναι ένα σημαντικό πράγμα σ`αυτόν τόν τόπο , καί υπάρχει σχετικά μ`
αυτόν παράδοση ότι ούτε ο Ηρακλής , ο γιός τού Δία , δέν μπόρεσε νά τόν κατακτήσει.
” ..ουδέ Ηρακλεί τώ Διός αλωτόν γενέσθαι τήν πέτραν “.
” Η περιφέρεια μέν τού βράχου λέγουν ότι είναι 200 στάδια ( 23.000 μέτρα ) , τό δέ ύψος αυτού , στό μέρος πού
είναι τό πιό χαμηλό του σημείο , είναι έντεκα στάδια ( 1265 μέτρα ) , ενώ γιά τήν ανάβαση σ`αυτόν υπήρχε ένα
μόνο στενό πέρασμα χειροποίητο καί κακοτράχαλο’ υπήρχε μάλιστα στήν άκρη τού βράχου νερό καί αρκετό καί
καθαρό , γιατί ανάβλυζε εκεί μιά πηγή , ώστε νά ρέει απ` αυτήν , επιπλέον υπήρχε εκεί καί δάσος καί γόνιμη
περιοχή , ώστε , όταν καλλιεργηθεί , νά φτάσει γιά τή διατροφή χιλίων ανθρώπων. ( Αρριανός ΧΧVII )

Σύμφωνα με τον Αρριανό (Αλεξάνδρου Ανάβασις), η Άορνος Πέτρα βρίσκεται μεταξύ του Γουραίου ποταμού και της κοιλάδας του Ινδού ποταμού. Ο Γουραίος ποταμός βρίσκεται μεταξύ του Ιμάου όρους (σημερινά δυτικά Ιμαλάια στο βόρειο Πακιστάν) και Σουάστη ποταμού (σημερινός Σουάτ (Swat), στο ΒΔ Πακιστάν), ο οποίος βρίσκεται μετά τον Υδάσπη ποταμό (σημερινός Γχελούμ (Jhelum), της περιοχής Πουντζάμπ (Punjab) στο ΒΑ Πακιστάν).
Από μελέτες του αρχαιολόγου Aurel Stein (1926) υπολογίζεται ότι η Άορνος Πέτρα σήμερα ονομάζεται Πιρ-Σαρ (Pir-Sar) και βρίσκεται λίγα km δυτικά του Ινδού ποταμού και βόρεια του ποταμού Μπουνέρ (Buner) στο βόρειο Πακιστάν, πολύ κοντά στα σημερινά σύνορα με το Αφγανιστάν.
Η πολιορκία ήταν αιματηρή καί η αντίσταση λυσσαλέα.
Οι πολιορκημένοι – γράφει ο Αρριανός – έμειναν έκθαμβοι μέ τήν απερίγραπτη τόλμη τών Μακεδόνων ` ” έπρεπε νά πραγματοποιηθεί πάση θυσία ” η εκπόρθηση.
Επί επτά ημερόνυκτα έμάχοντο σκληρά οί Ελληνες προκειμένου νά εκπορθήσουν τό ” απόρθητο τούτο φρούριο”.
Προκειμένου λοιπόν ο Αλέξανδρος , νά επιτύχει τήν κατάληψη τής Αόρνου Πέτρας δέν δίστασε νά χρησιμοποιήσει ” τό σώμα τών βασιλικών παίδων , τών οποίων η ηλικία δέν ήτο μεγαλυτέρα τών δέκα πέντε ετών καί ούτε ένας από τούς νεαρούς εκείνους ήρωες επέζησε ” ( ΝΕΩΤΕΡΟΝ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟΝ ΛΕΞΙΚΟΝ ΗΛΙΟΥ ).


Τήν ΑΟΡΝΟ ΠΕΤΡΑ τήν συνοδεύουν κάποες πληροφορίες οί οποίες γιά τόν άνθρωπο τής πρώϊμης καί κλασικής
αρχαιότητας , τών Ελληνιστικών χρόνων , τής Βυζαντινής περιόδου ,ήταν μέρος τών γνώσεών του , κι αυτό λόγω διαφορετικής παιδείας καί κοσμοθεώρησης.
Γιά τόν σημερινό όμως αναγνώστη πιθανότατα νά φανούν ” παράδοξες ” , ” εξωφρενικές ” , ” αντισυμβατικές ” ,” αντιεπιστημονικές ” καί ” παράλογες “.

Γράφει ο Φιλόστρατος :
(Τα ες τον Τυανέα Απολλώνιον, βιβλίον 2, παράγραφος 10): «`Ακουσε όμως ότι την κατέλαβε ο Αλέξανδρος και ότι ονομαζόταν `Αορνος όχι γιατί είχε ύψος δεκαπέντε στάδια γιατί τα ιερά πτηνά πετούν πάνω από αυτό το ύψος, αλλά γιατί στην κορυφή της λένε πως υπάρχει ρήγμα που τραβάει τα πτηνά που πετούν από πάνω, κάτι που μπορεί να δει κανείς στην Αθήνα στον πρόδομο του Παρθενώνος».

Ο Στράβωνας λέει για το ρήγμα που υπήρχε στην κορυφή της Αόρνου Πέτρας (Γεωγραφικά, βιβλίον 14, παράγραφος 11): «Είναι σπήλαιο ιερό, το οποίο λέγεται χαρώνιο, ολέθριο που έχει αποφράδα»
” εστί σπήλαιον ιερόν χαρώνιον λεγόμενον , ολέθριον έχον αποφράς “..
ΑΠΟΦΡΑΣ= ΠΥΛΗ , έξοδος κάι είσοδος τού ολέθριου Χάροντος.
” αποφράς είναι η πύλη τήν οποίαν οί Αρχαίοι εθεώρουν ώς είσοδον καί κάθοδον είς τόν Αδην ( ΛΕΞΙΚΟΝ ΤΗΣ
ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΗΣ , Γ.Πάπε , Ε.Στεφάνου , Φ.Πασσόβ ).

Ο Ι.Φουράκης γράφει ” γιά δίαυλο προωθήσεως καί επαναρροφήσεως αιθερικών ιόντων , προοριζομένων διά
τήν ανάπλασην καί βίωσιν τών εκ τού Ταρτάρου επί τής Χθονός ανελθόντων καί ανερχομένων καί ανθρωπομορφοποιούμενων όντων “.
Ομως οί ” παράδοξες ” αυτές πληροφορίες , συνδιαζόμενες μέ πληροφορίες πού αποτελούν δομικά συστατικά
τής Ελληνικής γραματείας , φιλοσοφίας και κοσμοθεώρησης , αλλά καί άλλων λαών , γεννούν πολύμορφα καί
πολυδιάστατα ερωτήματα :

Ο `Οσιος Ανδρέας ο δια Χριστόν σαλός στις προφητείες του αναφέρει ότι ο Μέγας Αλέξανδρος έκλεισε τις πύλες των Ινδιών από τις οποίες μέλλει να βγουν 72 βασιλείς με τον λαό τους: «Κατά το έτος εκείνο θ’ ανοίξει ο Κύριος τις πύλες των Ινδιών που έκλεισε ο βασιλιάς των Μακεδόνων Αλέξανδρος. Θα βγούν τότε από εκεί οι εβδομήντα δύο βασιλείς με τον λαό τους, τα λεγόμενα βδελυρά έθνη, που είναι πιο σιχαμερά από κάθε αηδία και δυσωδία. Αυτά θα διασκορπισθούν σ’ όλο τον κόσμο. Θα τρώνε ζωντανούς τους ανθρώπους και θα πίνουν το αίμα τους».

(Πλούταρχος, Περί `Ισιδος και Οσίριδος, παράγραφος 356): «Ο Τυφώνας απέκτησε συνωμότες εβδομήντα δύο άνδρες»

Στην Αποκάλυψη του Ιωάννη διαβάζουμε για τα έθνη Γωγ και Μαγώγ (κεφάλαιον 20, στίχοι 7-9): «Και όταν συμπληρωθούν τα χίλια χρόνια, θα λυθεί ο Σατανάς από τη φυλακή του και θα βγει για να εξαπατήσει τα έθνη που βρίσκονται στις τέσσερις γωνίες της γης, τον Γωγ και τον Μαγώγ. Αυτούς θα συγκεντρώσει στον πόλεμο και ο αριθμός τους θα είναι σαν την άμμο της θάλασσας. Ανέβηκαν στην επιφάνεια της γης και περικύκλωσαν το στράτευμα των αγίων και την πόλη την αγαπημένη. Κατέβηκε όμως φωτιά από τον ουρανό και τους κατέκαψε».

Ο περιηγητής του 6ου αιώνα π.Χ. Σκύλαξ, ο οποίος περιόδευσε στην Ινδία έπειτα από εντολή του βασιλιά των Περσών Δαρείου για να καταγράψει τα έθνη και τις φυλές της, γράφει για τους Κυνοκέφαλους (Περί Ινδών): «Υπήρχαν στα βουνά του Ινδού ποταμού και της κεντρικής Ινδίας, όπου ζούσαν σε σπηλιές και υπόγειες στοές, άνθρωποι που είχαν κεφάλι σκύλου. Και όλοι τους, άνδρες και γυναίκες, είχαν μία μεγάλη ουρά».
Στους Κυνοκέφαλους αναφέρεται επίσης και ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Μέγας Φώτιος (810-893 μ.Χ.)

Ο Κάτω Κόσμος είναι τεράστιες κοιλότητες στο εσωτερικό της Γης οι οποίες συνδέονται μεταξύ τους με στοές, ενώ στην επιφάνεια της Γης υπάρχουν στόμια τα οποία αποτελούν εισόδους που οδηγούν στο εσωτερικό της (Πλάτων, Φαίδων): «`Οσο για τις περιοχές στο εσωτερικό της γης, αυτές είναι συνέχεια των κοιλωμάτων της και υπάρχουν πολλές περιμετρικά σ’ όλη τη γη. `Αλλες είναι βαθύτερες και πιο ανοιχτές απ’ αυτήν που κατοικούμε εμείς, άλλες πάλι είναι πιο βαθιές, αλλά το χάσμα τους είναι μικρότερο από το χάσμα του δικού μας τόπου, υπάρχουν ωστόσο μερικές που είναι μικρότερες στο βάθος και πιο πλατιές από τον δικό μας τόπο. `Ολες αυτές οι περιοχές κάτω από τη γη συγκοινωνούν μεταξύ τους σε πολλά σημεία, με τρύπες άλλοτε στενότερες και άλλοτε φαρδύτερες και βγάζουν κάπου.

Ο Όμηρος γράφει , ‘‘Πολύ μακριά, στο σημείο όπου κάτω από τη γη υπάρχει το πιο βαθύ βάραθρο’’, αυτό δηλαδή που και ο ίδιος σε άλλα σημεία και πολλοί από τους ποιητές έχουν αποκαλέσει Τάρταρο».
Στην Αποκάλυψη του Ιωάννη γίνεται λόγος γι’ αυτούς που είναι κάτω από τη γη (κεφάλαιον 5, στίχος 3): «Και κανείς δεν μπορούσε, ούτε απ’ αυτούς που είναι στον ουρανό, ούτε απ’ αυτούς που είναι στη γη, ούτε απ’ αυτούς που είναι κάτω από τη γη ν’ ανοίξει το βιβλίο, ούτε να το κοιτάξει»

Εκτός από τον Ηρακλή και τον Θησέα, στον Κάτω Κόσμο κατέβηκε και ο Σουμέριος βασιλιάς Γκίλγκαμες (Το `Επος του Γκίλγκαμες, Πινακίδα 9, Στήλη 4 και 5): «Μία λεύγα σαν ταξίδεψε, βαθύ ήταν το σκοτάδι χωρίς κανένα φως. Να δει ούτε μπρος ούτε πίσω μπορεί. Δύο λεύγες σαν ταξίδεψε, βαθύ ήταν το σκοτάδι χωρίς κανένα φως. Να δει ούτε μπρος ούτε πίσω μπορεί. Τρεις λεύγες σαν ταξίδεψε, βαθύ ήταν το σκοτάδι χωρίς κανένα φως.


«[…] Συνάντησα (ο Αλέξανδρος), επίσης, πολλά έθνη που έτρωγαν σάρκες ανθρώπων και έπιναν το αίμα ζώων και θηρίων σαν νερό. Τους νεκρούς τους δεν τους έθαβαν αλλά τους έτρωγαν. […] τους επιτέθηκα, σκότωσα με το σπαθί μου πολλούς από αυτούς και υποδούλωσα την χώρα τους. […] και τράπηκαν σε άτακτη φυγή. […] μέχρι που οχυρώθηκαν πίσω από τα δύο βουνά που λέγονται Μαζοί του Βορρά και δεν υπάρχει άλλη είσοδος ή έξοδος εκτός από αυτήν ανάμεσα στα δύο βουνά. […] Και μεταχειρίστηκα κάθε μέσο, ώστε να μην έχουν άλλη έξοδο πλην αυτής […]. Και στο σημείο αυτό έκτισα χάλκινες πύλες πλάτους είκοσι δύο πήχεων και ύψους εξήντα, και τις πέρασα μέσα έξω με ασβέστη ώστε να μην μπορούν να τις ανοίξουν ούτε με φωτιά, ούτε με σίδερο, ούτε με οποιονδήποτε άλλο τρόπο. Γιατί ο ασβέστης σβήνει τη φωτιά και σπάει τα σίδερα. Έξω από αυτές τις φοβερότατες πύλες έκτισα άλλη οικοδομή με σκληρές πέτρες, που καθεμιά τους είχε πλάτος έντεκα πήχες, ύψος είκοσι και μήκος εξήντα. Έτσι λοιπόν ασφάλισα τη νέα αυτή οικοδομή, πότισα τις πέτρες με κασσίτερο, τον οποίο ανέμειξα με μολύβι και την πέρασα με “ασικύτινο”, ώστε τίποτε να μην μπορέσει ποτέ να τις ανοίξει, και τις ονόμασα πύλες της Κασπίας. Εκεί μέσα έκλεισα είκοσι δύο βασιλείς. Τα ονόματα αυτών των εθνών είναι Μαγώγ, Γωθ, Κυνοκέφαλοι, Νούνοι, Φονοκέρατοι, Συριασοροί, Ίωνες, Καταμόργοροι, Ιμαντόποδες, Καμπάνες, Σαμάνδρεις, Ιππύεις, Επάμβοροι» (Ψευδοκαλλισθένης, Αλεξάνδρου Πράξεις).




«Ω Μωάμεθ! Θα σ’ ερωτήσωσι περί του Ζουλ-Καρνέϊν, αποκρίθητι· θα διηγηθώ υμίν την ιστορίαν αυτού. Ωρίσαμεν την εξουσίαν αυτού επί της γης και τω παρεχωρήσαμεν τα μέσα ίνα εκτελέση παν ό,τι εβούλετο ακολουθών οδόν τινά. Ώδευσε μέχρις ου έφθασεν εις την δύσιν, είδε δύοντα τον Ήλιον εν βορβορώδει τινί πηγή, πλησίον δ’ αυτής εύρε λαόν. Είπομεν αυτώ· Ω Δίκερως! Δύνασαι να τιμωρήσης τον λαόν τούτον, ή να μεταχειρισθής αυτόν ευμενώς. Θα τιμωρήσω, απεκρίθη ούτος, πάντας τους ασεβείς και είτα θα εγκαταλείψω αυτούς τω Θεώ όστις σκληρώς θα τους τιμωρήση. Αλλ’ όστις πιστεύση και πράξη το αγαθόν θα αμειφθή εξαιρέτως, και θα αναθέσω αυτώ διαταγάς ας θέλει απόνως ακτελέσει. Ο Δίκερως εκ νέου ανέλαβε την πορείαν αυτού. Έως ου έφθασεν εις το μέρος εις ο ανατέλλει ο Ήλιος επί τινός λαού εις ον ουδέν εδώκαμεν προς προφύλαξίν του εκ της θερμότητος αυτού. Ναι, ούτως έχει, και γιγνώσκομεν πάντας τους μετ’ αυτού. Και ηκολούθησεν ετέραν οδόν. Μέχρις ου έφθασε μεταξύ δύο προχωμάτων, εις τους πρόποδας των οποίων κατώκει λαός μόλις εννοών διάλεκτον τινά. Ο λαός ούτος είπεν αυτώ· Ω Δίκερως! Ο Γωγ και Μαγώγ διαφθείρουσιν την γην. Δύνασαι αντί αμοιβής να εγείρης φραγμόν μεταξύ υμών; Η υπό του Κυρίου μου, απεκρίθη ούτος, χορηγηθείσα μοι εξουσία, είναι μεγαλυτέρα αμοιβή της υμετέρας. Αρκεί να με συνδράμετε μετά προθυμίας, και θέλω εγείρει φραγμόν μεταξύ υμών. Κομίσατέ μοι διαφόρους σιδηράς πλάκας αρκούσας ίνα πληρώσι το μεταξύ των δύο ορέων διάστημα, φυσήσατε το πυρ μέχρις ου πυρακτωθή ο σίδηρος. Έπειτα είπε· κομίσατέ μοι αναλελυμένον χαλκόν όπως χύσω αυτόν άνθωθεν. Ο δε Γωγ και Μαγώγ δεν θα δυνηθώσι να διασκελίσωσι το περίφραγμα, ούτε να διατρυπήσουν αυτό. Και προσέθηκε· το έργον τούτο είνασι η ισχύς της μακροθυμίας του Κυρίου μου. Όταν δε ο Θεός θελήση, θα μεταβάλω αυτό εις τεμάχια. Η επαγγελία του Κυρίου μου είναι αλάνθαστος» (Κοράνι, κεφ XVIII εδάφιο 83-98).

Μέ τήν ελπίδα ότι δόθηκαν τά ερεθίσματα γιά τόν προβληματισμό καί τήν διατύπωση ερωτημάτων έστω καί
σέ ένα αναγνώστη , θά κλείσω βάζοντας ερωτηματικό στήν κατάφαση τού Εντσο τής Μέλκ :
” Τό παλαιό τριαντάφυλλο υπάρχει μόνο σάν όνομα , κρατάμε γυμνά ονόματα ; “
Γ.Γάκης
…………………………………………….
ΑΡΡΙΑΝΟΣ : Αλεξάνδρου Ανάβασις.
ΑΡΡΙΑΝΟΣ : Ινδικά.
ΝΤΡΟΫΣΕΝ-ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗ : Ιστορία Μ.Αλεξάνδρου.
ΠΑΥΣΑΝΙΑ : Ελλάδος περιήγησις ( Αττικά ).
ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΥ : Βίοι παράλληλοι ( Αλέξανδρος-Καίσαρ ).
Ν.G.L.HAMMOND : M.Aλέξανδρος , ένας ιδιοφυής.
ΗΡΟΔΟΤΟΣ : ΙΣΤΟΡΙΑΙ
CAROLUS MULLERUS : ΒΙΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ.
ΑΛΕΝ ΜΠΛΟΤΙΕΡ : TA ΜΥΣΤΙΚΑ ΤΗΣ ΟΑΣΗΣ ΣΙΒΑ.
Ι.ΦΟΥΡΑΚΗΣ : MΕΙΞΙΣ-ΑΝΑΚΥΚΛΗΣΙΣ ΜΥ-ΘΟΛΟΓΙΑΣ+ΙΣΤΟΡΙΑΣ.
Ι.ΠΑΣΣΑ : ΟΡΦΙΚΑ
ΓΚΑΦΟΥΡΟΦ Β.-ΤΣΙΜΠΟΥΚΙΔΟΥ Δ.: AΛΕΞΑΝΔΡΟΣ Ο ΜΑΚΕΔΩΝ ΚΑΙ Η ΑΝΑΤΟΛΗ.
ΛΕΞΙΚΟΝ ΗΛΙΟΥ.
ΣΤΡΑΒΩΝ : ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΑ
ΜΙΛΟΡΑΝΤ ΠΑΒΙΤΣ: ΛΕΞΙΚΟ ΤΩΝ ΧΑΖΑΡΩΝ-ΓΥΝΑΙΚΕΙΟ ΑΝΤΙΤΥΠΟ
ΑΡΘΟΥΡ ΚΑΙΣΛΕΡ: H ΔΕΚΑΤΗ ΤΡΙΤΗ ΦΥΛΗ
ΦΙΛΟΣΤΡΑΤΟΣ : ΤΑ ΕΣ ΤΟΝ ΑΠΟΛΛΩΝΙΟ ΤΥΑΝΕΑ
ΦΙΡΝΤΟΥΣΙ : ΣΑΧ-ΝΑΜΕ ( ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΣΙΚΑΝΤΑΡ )
ΝΙΖΑΜΙ : ΣΙΚΑΝΤΑΡΜΑ
ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ ΙΩΑΝΝΟΥ
ΠΛΑΤΩΝ : ΦΑΙΔΡΟΣ
ΗΣΙΟΔΟΣ: ΘΕΟΓΟΝΙΑ
ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΣ: ΠΕΡΙ ΙΣΙΔΟΣ ΚΑΙ ΟΣΙΡΙΔΟΣ
ΑΠΟΛΛΟΔΩΡΟΣ:ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ
ΚΟΡΑΝΙ
ΛΕΞΙΚΟ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΗΣ: ΠΑΠΕ-ΣΤΕΦΑΝΟΥ-ΠΑΣΣΟΒ
ΟΜΗΡΟΣ: ΙΛΙΑΔΑ – ΟΔΥΣΣΕΙΑ

Πηγή

http://ellinonpaligenesia.blogspot.gr/2012/09/blog-post_2382.html